9
فلجِ مردَأیِ شفا
1
پس عیسی قایقَ سوارَ بوست و بوشو دریا اوطرفْ خودشِ شهر.
2
هَ موقع چن نفر ایتَه فلجَ کی تُشکِ رو خوفته بو بأوردد اونِ ورجَه. وختی عیسی اوشَأنِ ایمانَ بیده، اونْ فلجَ بوگوفت:«زَأی جان، غصه نوخور، تی گوناهان ببخشه بوبُست.»
3
بعضی از یهودِ مُلایان کی اویَ ایسَه بود خوشأنِ دیلِ میَأن بوگوفتد:«اَ مرد کُفر گوفتَأن دره.»
4
عیسی اوشَأنِ فکر بخَأد و بوگوفت:«چره اَجور فکرایِ فاسدَه شیمی دیلِ دورون راه دهید؟
5
کَ ی تَه آسانتره، اَنکی "تی گوناهان ببخشه بوبُست" یا اَنکی "ویریز و راه بوشون"؟
6
ولی هَسَه شمرَه ثابت کونم کی انسانِ پسر قدرت دَأره کی زمینِ رو گوناهانَ ببخشه.» اونموقع عیسی وَأگردست اون فلجَ بوگوفت:«ویریز تی رختخوابَ جمعَ کون و بوشون بخانه.»
7
هو لحظه اون مرد ویریشت و بوشو خانه طرف.
8
مردم وختی اَ اتفاقَ بیدد، بترسدْ و خدایی کی اَجور قدرتْ انسانَ فَأدَه دَأره یَ شُکر بوکودد.
متّی دعوت
9
عیسی از اویَ بوشو و راه میَأن مردی یَ بیده کی "متّی" نام دَأشته و خو محلِ کارْ یعنی باجگاه جَه نیشته بو. عیسی اونَ بوگوفت:«می دونبال بیأ.» متّی هو لحظه ویریشت و اونِ دونبال راه دکفت.
10
وختی عیسی اونِ خانه دورون سفره دور نیشته بو، خیلی از باجگیران و گوناهکارانم بأمود و عیسی و اونِ شاگردانِ اَمرَه سفره دور بینیشتد.
11
وختی فریسیان اَنَ بیدد، اونِ شاگردانَ بوگوفتد:«چره شیمی اُستاد باجگیران و گوناهکارانِ مرَه غذا خوره؟»
12
وختی عیسی اوشَأنِ حرفانَ بیشتَأوست بوگوفت:«مریضانْ طبیبَ احتیاج دَأرد نه سالمان.
13
بیشید و اَ کلامِ معنی یَ بفهمید؛ "من رَحمت خَأیم نه قربانی" چون من نأموم تا دوروستکارانَ توبه رِه دعوت بوکونم، بلکی گوناهکارانَ.»
سوال دربارۀ روزه
14
ایتَه روز یحیی شاگردانْ عیسی ورجَه بأمود و بوگوفتد:«چره اَمَأن و فریسیان روزه گیریم ولی تی شاگردان نیگیرد؟»
15
عیسی اوشَأنَ بوگوفت:«آیا انتظار دَأرید دامادِ دوستان وختی داماد اوشَأنِ اَمرَه ایسَه عزاداری بوکوند؟ روزی فأرسه کی دامادْ اوشَأنِ جَه بیگیفته بِه، اون موقع روزه گیرد.»
16
هیچکس کهنه لباسَ تازه پارچه اَمرَه وصله نوکونه، چون وصله آب شِه و سیوایَ بِه، و پارگی، اولِ جَه هم بدتر بِه.
17
تازه شرابَ کُهنه مَشکِ دورون دونکوند، وگرنه مَشکْ پارَه بِه، و هم شراب فیوِه و هم مشک جی میَأن شِه. تازه شرابَ وَأستی تازه مشکِ دورون دوکودن تا هر دو تَه محفوظ بمَأند.»
رئیسِ کنیسه دختر و زنِ مُبتلا به خونریزی
18
عیسی حرفْ هنوز تومامَ نوبوسته کی ایتَه از کنیسه رئیسان بأمو و اونَ تعظیم بوکود و بوگوفت:«می دختر هَسَه بمرد، ولی بیأ و تی دسَ اونِ رو بنن کی زندَه بِه.»
19
عیسی و اونِ شاگردان ویریشتد و اون مردَأیِ دونبال راه دکفتد.
20
هَ موقع زنی کی دوازدَه سال بو خونریزی یَ مُبتلا بو اونِ دونبال بأمو، و عیسی رَدا گوشه یَ دس بزَه،
21
چون خودشِ ورجَه فکر بوکوده بو کی:«اگر بتَأنم فقط اونِ رَدا گوشه یَ دس بزنم شفا پیدا کونم.»
22
عیسی وَأگردست و اونَ فأندرست و بوگوفت:«ای دختر، خاطرجمع بوبون، چون تی ایمان ترَه شفا بدَه.» هو لحظه اون زن شفا پیدا کود.
23
وختی عیسی فأرسه کنیسه رئیسِ خانه، بیده کی نوحه خوانان خَأندَأن درد و مردمم گریه زاری کوند.
24
اون اوشَأنَ بوگوفت:«همه بیشید بیرون، اون دختر نمرده دَأره بلکی خوفته.» ولی اوشَأنْ اَ حرفِ وَسی اونَ خندَه گیفتد.
25
وختی همه بوشود بیرون، عیسی بوشو اُتاقِ دورون و اون دخترِ دسَ بیگیفت، و اونْ ویریشت.
26
اَ مُعجزه خبرْ همۀ اون مناطقِ میَأن پخشَ بوست.
دو تَه کور و ایتَه لالِ شفا
27
وختی عیسی اون خانه جَه بیرون بأمو و شوئون دوبو، دو تَه کور فریاد کونان اونِ دونبال راه دکفتد. اوشَأن گوفتد:«ای داودِ پسر، اَمرَه رَحم بوکون.»
28
وختی عیسی بوشو خانه ایی دورون کی زندگی کوده، اون دو تَه کور هم بأمود اونِ ورجَه. عیسی اوشَأنِ جَه وَأورسه:«آیا ایمان دَأرید کی من تَأنم اَ کارَ انجام بدم؟» بوگوفتد:«بله آقا ایمان دَأریم.»
29
پس عیسی اوشَأنِ چومَ دس بنَه و بوگوفت:«مُطابقِ شیمی ایمانْ شمرِه انجام بیبه»
30
و اوشَأنِ چومَأن بازَ بوست، عیسی اوشَأنَ تأکید بوکود و بوگوفت:«کسی یَ چیزی نوگوئید.»
31
ولی اوشَأنْ بوشود بیرون و هر کیَه فَأرسد بوگوفتد.
32
وختی اون دو نفر بوشد بیرون، ایتَه دیوانه یَ بأوردد عیسی ورجَه کی لال بو.
33
عیسی اونْ دیوَ بیرونَ کود و اونِ زبان بازَه بوست. مردم همه تعجب بوکودد و بوگوفتد:«اسرائیلِ میَأن تا هَسَه کسی اَنَ مَأنستَأن نیده دَأره.»
34
ولی فریسیان بوگوفتد:«دیوانِ رئیسِ یاری اَمرَه، تَأنه دیوانَ بیرون تَأوَأده.»
کارگرانْ کمد
35
عیسی همۀ شهران و دهاتانَ گردَسته و اوشَأنِ کنیسه یانِ دورون تعلیم دَئه و ملکوتِ بشارتَ موعظه کوده، و مردمَ هر درد و مرضِ جَه شفا دَئِه.
36
وختی جمعیتِ زیادی یَ بیده اونِ دیل اوشَأنِ رِه بوسوخت، چون گوسفندانِ بی چوپانِ مَأنستَأنْ پریشان حالُ پراکنده بود.
37
اونموقع خو شاگردانَ بوگوفت:«محصول زیاده ولی کارگر کم،
38
پس صاحاب محصولِ جَه بخأئید تا خو محصولِ جمعَ کودَأنِ رِه کارگر اوسَه کونه.»