1
اونموقع عیسی دوازدَه شاگردَ خو ورجَه دخَأد و اوشَأنَ اقتدار بدَه تا اَرواحِ پلیدَ بیرون تَأوَأدد، و هر درد و مرضی یَ شفا بدد.
2
اونْ دوازدَه رسولِ نام اَنه؛ شمعونِ معروف به پطرس و اونِ برأر آندریاس، یعقوبْ زِبدی پسرْ و اونِ برأر یوحنا.
3
فیلیپُس و بَرتولما، توما و متایِ باجگیر، یعقوبْ حَلَفی پسر و تِدی،
4
شمعونِ غیور و یهودایِ اِسخَریوطی کی آخرسر عیسی یَ دوشمنِ دس تسلیم بوکود.
5
عیسی اَ دوازدَه نفرَ اوسَه کود مأموریت و اوشَأنَ بوگوفت:«سرزمینهایِ غیرِ یهودی جَه ردَ نیبید و سامریانِ شَهرانَ بودورون نیشید،
6
بلکی فقط قؤمِ اسرائیلِ ورجَه کی خدا گومَه بوسته گوسفنداند بیشید.
7
وختی شوئون دریدْ اَ پیغامَ اعلام بوکونید کی آسمانِ ملکوتْ نزدیکه.
8
مریضانَ شفا بدید، جُذامیانَ پاکَ کونید، مُرده یانَ زندَه کونید، دیوانَ بیرون تَأوَأدید، مُفت فأگیفته ایدْ مُفت فأدید.
9
طلا نُقره و یا سکۀ مِسی خودتانِ اَمرَه اونسَأنید.
10
حتی کوله بار یا پیرهنِ اضافی و کفش و عَصایِ اضافی هم اونسَأنید. چون کارگر خودشِ خوراکِ مُستَحقه.
11
هر شهر و روستایی کی شید، وَأورسید کی اویَ آدمِ با لیاقت کیسه، اونِ خانه دورون بِئسید تا از اویَ بیشید.
12
وختی خانه ایی یَ بودورون شید سلام بوگوئید.
13
اگر اونْ خانواده لیاقت بدَأرد شیمی سلامْ اوشَأنِ رو قرار گیره، و اگر لیاقت ندَأرد، شیمی سلام شمرَه وَأگرده.
14
هر کی شمرَه قبول نوکونه یا شیمی حرفانَ گوش نوکونه، وختی اون خانه یا اون شهرِ جَه شوئون درید شیمی پا خاکَ فلاشانید.
15
یقین بدَأنید روزِ قیامت، شهرایِ سَدوم و غَموره وضعْ اون شهرِ جَه بهتره.
16
من شمرَه گوسفندانِ مَأنستَأن اوسَه کونم گُرگانِ میَأن، پس لانتی مَأنستَأن شیمی حَواس جمع بیبه، و کبوترِ مَأنستَأنْ بی آزار بیبید.
17
ولی مراقب بیبید، چون مردم شمرَه گیرد و محاکمه کوند و کنیسه یانِ دورون شمرَه شلاق زند.
18
و شمرَه می وَسی بورد پادشاهان و فرمانروایانِ ورجَه، اَن فرصتی ایسه تا اوشَأنِ جولو و قؤمهایِ بیگانه جولو شهادت بدید.
19
وختی شمرَه گیرد پریشان نیبید کی چوطو، یا چی وَأستی بوگوئید، چون هون لحظه شمرَه عَطا بِه کی چی بوگوئید.
20
چون اَن شومَأن نیئید کی گوئید، بلکی شیمی پئرِ آسمانی روحِه کی بواسطۀ شومَأنْ گب زنه.
21
برأر برأرَ و پئرْ زَأیَ مرگَ تسلیم کونه، و زَأکأن بر علیه خوشأنِ پئر و مار ویریزد و اوشَأنَ کوشد.
22
و می نامِ وَسی، همۀ مردمْ شیمی جَه نفرت پیدا کوند، ولی هر کی تا آخر صبر بوکونه نجات پیدا کونه.
23
هر وخت شمرَه شهری دورون اذیت کوند، فرار بوکونید ایتَه شهرِ دیگر، شمرَه گویم یقین بدَأنید قبلِ اَنکی بتَأنید همۀ شهرایِ اسرائیلَ بیشید انسانِ پسر اَیه.
24
اُستاد خو شاگردِ جَه پیله تر نییه و غلام خو اَربابِ جَه.
25
شاگرد خَأیه خو اُستادِ مَأنستَأن بیبه و غلام خَأیه خو اَربابِ مقام فأرسه، پس اگر خانه رئیسَ "بَعْلْزَبول" دخَأدد، خانۀ باقیِ آدمانَ چی دخَأند؟
26
اوشَأنِ جَه نترسید، هیچ چیزِ مخفی نییه کی آشکارَ نیبه، و هیچ چیزِ پوشیده ایی کی معلوم نیبه.
27
اونچی کی تاریکی میَأن شمرَه گویمْ روشنایی میَأن بوگوئید و اونچی کی خلوتی شیمی گوشِ دورون بوگوفته بوبُستَ، بامانِ جُر فریاد بزنید.
28
کسانی جَه نترسید کی فقط تَأند جسمَ بوکوشدْ و روحَ نتَأند صدمه بزند، اونی جَه بترسید کی قادره هم جسمَ و هم روحَ جهنمِ دورون هلاکَ کونه.
29
آیا دو تَه چیچینی یَ ایتَه پولِ سیاه اَمرَه نوفروشد؟ ولی ایتَه از اوشَأنم بدونِ شیمی پئرِ آسمانی حُکم به زمین نکفه.
30
شیمی سرِ مو، همه تَه بیشمارده بوبُسته.
31
پس نترسید، چون شیمی ارزش خیلی ویشتر از هزاران چیچینی یه.
32
هر کس مردمِ ورجَه اعلام بوکونه کی مرَه ایمان دَأره، منم می پئرِ آسمانی ورجَه اعلام کونم کی اونْ می شینه.
33
ولی هر کس مردمِ ورجَه بوگویه مرَه نشنَأسه، منم می پئرِ آسمانی ورجَه گویم کی اونَ نشنَأسم.
34
گومان نوکونید بأموم زمینِ رو صلح و آرامش بأورم، نه، بلکی بأموم تا شمشیرَ برقرار بوکونم.
35
من بأموم تا پسرَ اونِ پئرِ جَه، دخترَ اونِ مارِ جَه و عروسَ اونِ مردِمارِ جَه سیوایَ کونم،
36
جوری کی هر کسِ دوشمنْ اونِ خانواده بوبود.
37
هر کی خو پئرْ یا مارَ ویشتر از من دوس بدَأره می لایق نییه، و هر کسم خو پسرْ یا خو دخترَ می جَه ویشتر دوس بدَأره می لایق نییه.
38
هر کی خو صلیبَ اونسَأنه و می دونبال نَأیه، می لایق نییه.
39
هر کی بخَأیه خو جانَ حفظ بوکونه اونَ هلاکَ کونه و هر کسْ، خو جانَ می وَسی از دس بده، اونَ بدس اَوره.
40
هر کی شمرَه قبول بوکونه مرَه قبول بوکوده، و کسی کی مرَه قبول بوکوده، کسی کی مرَه اوسَه کوده یَ قبول بوکوده.
41
هر کسْ ایتَه نبّی یَ اَنِ وَسی کی نبّی ایسه قبول بوکونه خودشم ایتَه نبّی اَجرَ بدس اَوره، و هر کس ایتَه دوروستکارَ اَنِ وَسی کی دوروستکاره قبول بوکونه، خودشم ایتَه دوروستکارِ اَجرَ فأگیره.
42
و هر کس اَن کوچی کانَ، اَن وَسی کی می شاگرددْ ایتَه کاسه آبِ سرد فَأده، شمرَه گویم یقین بدَأنید اونِ کار بی اَجر نمَأنه.