11

¹ وختی عیسی اَ دستورانَ خو شاگردانَ بدَه، اویِ جَه روانَه بوست تا اوشَأنِ شهرانِ میَأنم موعظه بوکونه. ² وختی یحیی زندانِ دورون عیسی کارانِ خبرَ بیشتَأوست، دو تَه از خو شاگردانَ اونِ ورجَه اوسَه کود ³ تا اونِ جَه وَأورسد:«آیا تو هونی ایسی کی وَأستی بأیه، یا وَأستی اینفرِ دیگرِ رَأفأ بِئسیم؟» ⁴ عیسی اوشَأنَ جواب بدَه و بوگوفت:«بیشید و اونچی کی دینید و ایشتَأویدَ یحیی یَ بوگوئید؛ ⁵ بوگوئید کورانِ چومْ بازَه بوسته، لنگان راه شُد و جُذامیان پاکَ بوستد، و کَران ایشتَأودْ و مُرده یان زندَه بود، و فقیرانَ بشارت دهد. ⁶ خوش به حالِ کسی کی مرَه شَک نوکونه.» ⁷ وختی یحیی شاگردانْ شوئون دوبود عیسی شروع بوکود دربارۀ یحیی حرف زَئَن، اونْ مردمی کی اویَ ایسَه بودَه بوگوفت:«چی دِئِنِ رِه بوشو بید بیابان؟ آیا خاشِ لوله وَسی کی بادِ دورون تکان خوره؟ ⁸ اگر نه، پس چی وَسی بوشو بید؟ آیا مردی دِئِنِ رِه کی لباسِ گرانقیمت دوکوده؟ ولی اوشَأنی کی لباسایِ گرانقیمت دوکوند پادشاهانِ کاخانِ دورون ایسَأد. ⁹ پس شومَأن بوشو بید بیرونِ شهرْ تا چیَه بیدینید؟ آیا ایتَه نبّی یَه؟ بله شمرَه گویم کی اونْ ایتَه نبّی جَه هم پیله تره. ¹⁰ اون کسی ایسه کی کیتاب مقدس دربارۀ اون فرمایه؛ "هَسَه می رسولَ پیشتر از تو اوسَه کونم، تا تی راهَ تِرِه بازَه کونه." ¹¹ شمرَه گویم یقین بدَأنید یحیی جَه پیله تر کسی دونیا میَأن نأمو دَأره. ولی با اَنحالْ خدا ملکوتِ دورونْ کوچی ترین شخص هم اونِ جَه پیله تره. ¹² یحیایِ تعمید دهنده موقع تا هَسَه، آسمانِ ملکوتْ هَطو وسیع بوستَأن دره، ولی ظالمان اونَ هجوم اَورد. ¹³ همۀ اَنبیأء و توراتْ، تا یحیی ظهور نبوّت کودد. ¹⁴ و اگر اَشَأنَ قبول دَأرید وَأستی شمرَه بوگویم کی یحیی، هون الیاسِ کی وَأستی بأیه. ¹⁵ هر کی گوشِ شنوا دَأره بیشتَأوه. ¹⁶ ولی اَ دوره زمانه مردمَ چیَه تشبیه بوکونم؟ اوشَأن زَأکأنی یَ مَأند کی کوچه یانِ سر نیشیند و خوشَأنِ رفیقانَ دخَأند و گوید؛ ¹⁷ "شمرِه نِی بزَئیم رقص نوکودید، نوحه بخَأدیم سینه نزَه ئید." ¹⁸ چون، وختی یحیی بأمو نه خورده نه دوکوده، و همه گوفتد "دیوانه یه" ¹⁹ انسانِ پسر بأمو کی خوره، مردم گوید "بیدینید چی آدمِ پورخور و شراب خاره ایی ایسه، و گوناهکاران و باجگیرانِ رِفق." ولی اَ حکمتِ دوروستی یَ، اونِ اَعمالِ نتیجه ثابت کونه.

شهرهایی کی ایمان نَأورددِ سرزنش

²⁰ بعدْ عیسی شهرایی کی ویشترِ اونِ معجزات اویَ انجام بوبُسته بو ولی توبه نوکوده بودَه سرزنش بوکود، اون بوگوفت: ²¹ «وای بر تو ای خورَزین، وای بر تو ای بِیت صِیدا، چون معجزاتی کی شیمی میَأن ظاهر بوبُست اگر صور و صِیدونِ میَأن ظاهرَ بوسته بو، خیلی وخت پیش پلاس دوکودد و خاکسترِ میَأن نیشتدْ و توبه کودد. ²² ولی یقین بدَأنید روزِ قیامتِ رِه صور و صِیدونِ عاقبتْ شیمی جَه بهتره. ²³ ولی تو ای کَفرناحوم کی سر به آسمان اوسَأده ایی، جهنمِ دورون سرنگون بیهی، چون اگر معجزاتی کی تی دورون انجام بوبُست سَدومِ میَأن انجام بیگیفته بو، اون شهرْ تا امروز باقی بو. ²⁴ ولی اَنَ بدَأنْ روزِ قیامتِ رِه شهرِ سَدومِ وضعْ تی جَه بهتره.»

آرامشِ وعده

²⁵ اَن موقعْ عیسی دوعا بوکود و بوگوفت:«ای پئر، ای مالکِ آسمان و زمین، ترَه ستایش کونم کی اَن اُمورَ کسانی جَه کی فکر کوند عاقلد جیگا بدَه ایی، و کسانی رِه کی زَأکأنِ مَأنستَأن ساده دیلدْ آشکارَ کودی. ²⁶ بله ای پئر، تی خواسته اَطو بو. ²⁷ پئرْ همه چیَه مرَه بیسپُرده، و کسی پسرَ نشنَأسه جُز پئرْ، و کسی هم پِئرَ نشنَأسه به غیرِ پسرْ و کسایی کی پسر بخَأیه اونَ اوشَأنَ بشناسانه. ²⁸ بأئید می ورجَه ای تمامی زحمتکشان و غصه داران، من شمرَه آرامی بخشم. ²⁹ می یوغَ به گردن بیگیرید و می جَه تعلیم بیگیرید، چون من مهربان و فروتنم، و شیمی جانْ آرامی گیره. ³⁰ چون می یوغْ راحته و می بار سُبک.