1
اون زمانْ، آسمانِ ملکوتْ، دَه دخترِ باکره یَ مَأنه کی خوشَأنِ مَشعَلانَ اوسَأدد و بوشود دامادِ پیشواز.
2
پنج تَه از اوشَأنْ عاقل بود و پنج تَه نادان.
3
نادانان خوشَأنِ مَشعلانَ اوسَأدد ولی روغنِ اضافه اونسَأدد.
4
ولی عاقلِ دختران، خوشَأنِ مَشعلانَ ظرفهایِ روغنِ اضافه اَمرَه اوسَأدد.
5
وختی داماد ایبچه دِئرَ کود همه تَه یَ خواب بوبورد.
6
نصفه شب صدایی بلندَ بوست کی گوفته؛ "داماد اَمون دره، بأئید اونِ پیشواز"
7
وختی دختران اَنَ بیشتَأوستد، همه تَه ویریشتد و خوشَأنِ مشعلانَ آمادَه کودد.
8
نادانانْ عاقلِ دخترانَ بوگوفتد: "ایبچه شیمی روغنِ جَه اَمرَه فَأدید چون اَمی مَشعَلان خاموشَ بوستَأن درد."
9
ولی عاقلان جواب بدَأد؛ "نَتَأنیم، چون همه تَه رِه بس نَأیِه، بهتره بیشید فروشنده ورجَه و خودتانِ رِه بِهِنید."
10
وختی اوشَأن بوشود روغن بِهِند، داماد بأمو، کسانی کی حاضر ایسَه بودْ اونِ اَمرَه بوشود مجلسِ عروسی دورون و دَرْ دَوَسته بوبُست.
11
ایبچه کی بوگوذشتْ اون پنج تَه دختر بأمود و فریاد بزَد؛ "ای آقا، ای آقا، درَ اَمِرِه بازَه کونید."
12
ولی جواب بیشتَأوستد؛ "من اصلاً شمرَه نشناسم."
13
پس بیدار بیبید، چون اون روز و اون ساعتِ جَه خبر نَئرید.
ارباب و غلامانِ مثال
14
عیسی ادامه بدَه و بوگوفت:«آسمانِ ملکوتْ مردی یَ مَأنه کی خَأسته بیشه سفر. اون خو خادمانَ دخَأد و خو اَموالَ اوشَأنَ بیسپأرد.
15
هر کی یَ بسته به اونِ توانایی ایته مقدار فَأده. اولی یَ سی هزار دینار فَأده، دومی یَ دوازدَه هزار دینار و سومی یَ شیش هزار دینار، و راه دکفت بوشو سفر.
16
خادمی کی سی هزار دینار دَأشته، بوشو اونَ اَمرَه تجارت بوکود و سی هزار دینارِ دیگر هم سود بوکود.
17
و اون خادمی کی دوازدَه هزار دَأشته اونم دوازدَه هزار دینار سود بوکود.
18
ولی اونی کی شیش هزار دینار دَأشته، بوشو زمینَ بکد و خو اَربابِ پولَ اویَ جیگا بدَه
19
بعدِ ایتَه مدتِ زیاد اَرباب وَأگردست، و اوشَأنَ دخَأد تا خوشَأنِ حسابَ تصفیه بوکوند.
20
اونی کی سی هزار دینار دَأشته پیش بأمو و بوگوفت:«ای آقا، سی هزار مرَه فَأده ایی، منم سی هزارِ دیگر اون پولِ رو سود بوکودم، اَنم شصت هزار دینار تی خدمت»
21
ارباب بوگوفت:«آفرین، آفرین ای غلامِ خوب و اَمین، چیزِ کمِ میَأن اَمین بویی، پس چیزهایِ ویشتری ترَه ایسپَأرم، بیَأ و تی اَربابِ شادی میَأن شریک بوبون.»
22
بعد اون خادمی کی دوازدَه هزار دَأشته بأمو و بوگوفت:«ای آقا، دوازدَه هزار دینار مرَه فَأده ایی، منم اون پولِ اَمرَه دوازدَه هزارِ دیگر سود بوکودم، اَنم اونِ سود»
23
اونِ اَرباب اونَ بوگوفت:«آفرین، آفرین ای خادمِ خوب و اَمین، چیزهای کمِ میَأن اَمین بویی، پس چیزهایِ ویشتری ترَه ایسپَأرم، بیَأ و تی اَربابِ خوشی میَأن شریک بوبون.»
24
اونموقع خادمی کی شیش هزار فَأگیفته بو بأمو جولو و بوگوفت:«ای اَرباب، من دَأنستم کی تو آدمِ سختگیری ایسی، و جایی جَه کی نکأشته ایی دِرو کونی و جایی جَه کی نپاشانه دَأری جمعَ کونی.
25
منم بترسمْ و بوشوم تی شیش هزار دینارَ زمینِ جیر جیگا بدم، بفرما اَنم تی پول.»
26
اونِ اَرباب جواب بدَه:«ای غلامِ تنبلِ بیکار، تو کی دَأنستی من جایی جَه کی نکاشته دَأرم دِرو کونم و جایی جَه کی نپاشانه دَأرم جمعَ کونم،
27
پس چره می پولَ فَأندایی صرافی تا وختی وَأگردم می پولَ اونِ سودِ اَمرَه فَأگیرم؟
28
اون شیش هزار دینارَ اونِ جَه فَأگیریدْ و فَأدید اونی کی سی هزار دَأره.
29
چون اون کسی کی دَأره اونَ ویشتر فَأده بِه و اونی کی نئرهْ اونچی کی دَأره هم اونِ جَه فَأگیفته بِه.
30
هَسَه اَن غلامِ بدرد نوخورهَ بیگیرد و تَأوَأدید بیرون تاریکی دورون، جایی کی گریه و فشارِ دندان نَهه.
روزِ داوری
31
وختی انسانِ پسرْ خو جلالِ اَمرَه و خو فرشته هایِ مقدسِ اَمرَه بأیه، خو تختِ جلالِ رو نیشینه،
32
و همۀ اُمتانْ اونِ حضور جمعَ بود، اونموقع اونْ اوشَأنَ سیوایَ کونه، جوری کی چوپانْ گوسفندانَ بُزانِ جَه سیوایَ کونه.
33
و گوسفندانَ راستِ طرف و بُزانَ خو چپِ طرف نِهه.
34
اونموقع پادشاه اوشَأنی کی اونِ راستِ طرف ایسَأدَ گویه؛ "ای کسانی کی می پئرِ طرفِ جَه برکت بیگیفته اید، بأئید و ملکوتی وارث بیبید کی از ابتدایِ عالمْ شمرِه آماده بوسته بو.
35
چون وختی ویشتا بوم مرَه غذا فأدَه اید، تشنه بوم مرَه آب فَأده اید، غَریب بوم مرَه جا فأده اید.
36
لُخت بوم مرَه لباس فأده اید، مریض بوم بأموئید می عیادت، و زندان ایسَه بوم بأموئید می دِئِنِ رِه."
37
عادلان جواب دهد؛ "ای خداوند، کِی ترَه ویشتا بیده ایم کی ترَه غذا فأدَه بیم، یا کِی ترَه تشنه بیده ایم کی ترَه آب فَأدَه بیم،
38
کِی ترَه غریب بیده ایم کی ترَه جا فَأدَه بیم، کِی ترَه لُخت بیده ایم کی ترَه لباس فَأدَه بیم،
39
کِی تو مریض بویی یا زندان ایسَه بی کی بَأئیم تی مُلاقاتِ رِه؟
40
اونموقع پادشاه اوشَأنَ جواب دِهه؛ "شمرَه گویم یقین بدَأنیدْ هر کاری کی می ایتَه از کوچی برأرأنِ رِه بوکودید در واقع مِرِه بوکودید."
41
پس کسانی کی چپِ طرف ایسَأدَ گویه؛ "ای ملعونان، می جَه دورَ بید و دکفید آتشِ اَبدی ایی دورون کی ابلیس و اونِ فرشته یانِ رِه آماده بوسته.
42
چون ویشتا بوم مرَه غذا فأنده اید، تشنه بوم مرَه آب فَأنده اید.
43
غریب بوم مرَه جا فأندَه اید، لُخت بوم مرَه لباس فَأنده اید، مریض بومْ و زندان ایسَه بومْ می مُلاقاتِ رِه نَأموئید.»
44
اوشَأن جواب دهد؛ "ای خداوند، کِی تو ویشتا بویی یا تشنه بویی یا غریب بویی یا لُخت بویی یا مریض بویی یا زندان ایسَه بی، ترَه بیده ایم و خدمت نوکودیم؟"
45
اون اوشَأنَ جواب دِهه؛ "شمرَه گویم یقین بدَأنید، اونچی کی ایتَه از اَن کوچی برأرأنِ ره نوکودید، در واقع مِرِه نوکودید."
46
و اوشَأن شُد ایتَه عذابِ اَبدی دورون، ولی عادلان حیاتِ جاودانی یَ داخل بود.»