1
اونموقع عیسی مردمْ و خو شاگردانَ بوگوفت:
2
«چون فریسیان و مُلایان موسی جا سر نیشتد،
3
هر چی شمرَه گوید گوش بوکونید و انجام بدید، ولی اوشَأنِ مَأنستَأن نیبید! چون اونچی کی تعلیم دهدَ خودشَأن عمل نوکوند.
4
اوشَأن بارهایِ سنگین و سختَ دَوَدد و نهد مردمِ دوشِ رو ولی خودشَأن نخَأید اونِ اوسَأدِنِ رِهْ حتی خوشَأنِ اَنگوشتَ تکان بدد.
5
هر کاری کوند اَن وَسیه کی مردم اوشَأنَ بیدیند. آیِه دانی کی خوشَأنِ بازویَ دَوَددَ پیلدانه چَأکوند و خوشَأنِ رَدا دامنَ دراز گیرد،
6
و مهمانیانِ دورون سرجا کش نیشیند و کنیسه یانِ دورون بهترین جایَ دوس دَأرد.
7
دوس دَأرد مردم کوچه بازارِ میَأن اوشَأنَ سلام بوگوید و آقا آقا دَخأند.
8
ولی شومَأن قبول نوکونید کی مردم شمرَه آقا دخَأند، چون ایتَه آقا دَأرید و همۀ شومَأن برَأرید.
9
و هیچکسَ زمینِ رو خودتَأنِ پئر دنخَأنید، چون شومَأن ایتَه پئر دَأرید کی آسمانِ میَأن ایسَه.
10
و وَأنألید کسی شمرَه معلم دخَأنه، چون ایتَه معلم دَأرید کی مسیحه.
11
و کسی شیمی میَأن همه تَه جَه پیله تره، کی همه تَه یَ خدمت کونه.
12
کسی کی خورَه پیله کس بدَأنه حقیر بِه، و هر کی خورَه فروتن بوکونه سربلند بِه.
13
وای بر شومَأن ای فریسیان و ای مُلایانِ ریاکار، شومَأن آسمانِ ملکوتِ درَ مردمِ رو دَوَدید، نه خودتان بودورون شید و نه وَألید مردم بودورون بوشود.
14
وای بر شومَأن ای فریسیان و مُلایانِ ریاکار، شومَأن بیوه زنأکأنِ مالَ غارت کونید ولی ظاهرسازی وَسی شیمی نمازَ طول دهید، هَنه وَسی شیمی سِزا خیلی سخت تره.
15
وای بر شومَأن ای کاتبان و فریسیانِ ریاکار، دریا و خوشکی یَ گردید تا اینفرَ پیدا کونید کی شیمی دینَ قبول بوکونه، و وختی پیدا کودید اونَ دو مرتبه بدتر از خودتانْ جهنمِ سزاوار کونید.
16
وای بر شومَأن ای راهنمایانِ کور، شومَأن گوئید؛ "هر کس معبدَ قسم بوخوره اشکال نَئره، ولی اگر کسی معبدِ طلایَ قسم بوخوره وَأستی خو قسمَ وفا بوکونه."
17
ای نادانان، ای کورانْ، کَ یَ تَه مهمتره؟ طلا یا معبدی کی اون طلایَ تقدیس کونه؟
18
شومَأن گوئید؛ "هر کی قربانگاهَ قسم بوخوره اشکال نَئره، ولی هر کی اونْ قربانی ایی کی اونِ رو نَهَه یَ قسم بوخوره وَأستی خو قسمَ وفا بوکونه."
19
ای نادانانِ کور، کَ ی تَه مُهمره؟ قربانی، یا قربانگاهی کی اون قربانی یَ تقدیس کونه؟
20
وختی قربانگاهَ قسم خورید، هم قربانگاهْ و هم هر چی کی اونِ رو نَهَه یَ قسم خورید.
21
و هر کی معبدَ قسم بوخوره، هم اونَ، و هم اونْ خدایی کی اونِ دورون ساکنه یَ قسم بوخورده.
22
و هر کی آسمانَ قسم بوخوره، خدا تختَ و اون کسی کی اونِ رو نیشته یَ قسم بوخورده.
23
وای بر شومَأن ای فریسیان و مُلایانِ ریاکار، شومَأن شیمی نعناع و شیوید و زیرِه جَه ده یک فَأدید، ولی شریعتِ پیله ترین اَحکامَ کی، عدالت و گذشت و صداقته یَ ترکَ کوده اید. شومَأن وَأستی ده یکَ فَأدیدْ ولی خدا احکامَ جی خاطر نوبورید.
24
ای راهنمایانِ کورْ کی پشه یَ صافی جَه ردَ کونید ولی شُترَ خورید!
25
وای بر شومَأن ای فریسیان و مُلایانِ ریاکار، چون کاسه و بشقابِ بیرونَ پاکَ کونید ولی اونِ دورون ظلم و طمع نَهَه.
26
ای فریسیانِ کور، اول شیمی کاسه بشقابِ دورونَ پاکَ کونید تا اونِ بیرونم پاکَ بِه.
27
وای بر شومَأن ای فریسیان و مُلایانِ ریاکار، شومَأن قبرایِ سفیدَ مَأنید کی اونِ بیرون قشنگه، ولی اونِ دورون پوره از مُرده یانِ اُستخوانان و انواعِ کثافتَأن.
28
شومَأنم هَطوئید، مردمِ جولو ظاهرسازی کونید و خودتَأنَ عادل نیشان دهید ولی شیمی دورون پوره از ریاکاری و شرارت.
29
وای بر شومَأن ای فریسیان و مُلایانِ ریاکار، شومَأن پیغمبرانِ قبرانَ چَأکونید و مقدسینِ آرامگاهانَ تزئین کونید،
30
و گوئید؛ "اگر اَمَأن اَمی پئرانِ اَیام ایسَه بیم، پیغمبرانِ قتلِ دورون اوشَأنِ اَمرَه همکاری نوکودیم."
31
پس شهادت دهید پیغمبرانِ قاتلانِ زأکأنید.
32
هَسَه کی اَطویه، بیشید و اونچی کی شیمی پئران شروع بوکوددَ تومامَ کونید.
33
ای لانتیان و ای اَفعی زاده یان، چوطو تَأنید جهنمِ عذابِ جَه فرار بوکونید؟
34
چون من پیغمبران و حکیمان و عالِمانَ شیمی ورجَه اوسَه کونم، ولی شومَأن بعضیانَ کوشید و بعضیانَ به صلیب فَأکشید و بعضیانَ خودتانِ کنیسه یانِ دورون شلاق زنید، و اوشَأنَ شهر به شهر آوارَه کونید.
35
هَنه وَسی همۀ عادلانِ خون کی زمینِ رو فووَسته شیمی گردنه، از هابیل بیگیفتهْ تا زکریاْ برخیا پسرْ کی اونَ مِحراب و قربانگاه مابین بوکوشتید.
36
شمرَه گویم یقین بدَأنید همۀ اَ کارانِ آخر عاقبتْ اَ نسلَ گرفتارَ کونه.
37
ای اورشلیم، ای اورشلیم، ای شهری کی پیغمبرانَ بوکوشتی و رسولانَ سنگسار بوکودی، چن بار بخَأستم تی زأکأنَ جمعَ کونم، ایتَه مُرغِ مَأنستَأن کی خو جوجه یانَ خو بالِ جیر جمعَ کونه، ولی تو نخَأستی.
38
پس اَ خانه، هَطو ویران شمرَه واگذار بِه.
39
و بدَأنید از اَن پس دِ مرَه نیدینید تا روزی کی بوگوئید؛ "مبارک بیبه کسی کی به نامِ خداوند اَیه."»