1
خداوند موسیَ بوگوفت: «بوشو فرعونِ ورجَه و اونَ بوگو؛ عِبرانیانِ خدا یَهوَه، اَطو گویه؛ می قؤمَ آزادَ کون تا مرَه عبادت بوکوند.
2
اگر بازم اوشَأنَ آزادَ نوکونی،
3
خداوندِ دس تی حیوانانِ سر کی صحرا دورون ایسَأد بلایی اَوره، و همۀ تی اَسبان و خَرَأن و گاو و گوسفندَأن و تی شُترَأن همه وبایِ سختی گیرِد.
4
و خداوند مصریانِ حیوانان و اسرائیلیانِ حیوانانِ میَأن فرق نِهِه و جی اسرائیلیانِ مالَأن چیزی نیمیره.»
5
و خداوند وخت تعیین بوکود و بوگوفت: «فردا خداوند اَ سرزمینِ دورون اَ کارَه کونه»
6
فردایی خداوند اَ کارَه بوکود و همۀ مصریانِ حیوانان بِمردد و بنی اسرائیلِ حیوانانِ جَه ایتَه هم نمرد.
7
و فرعون مأمور اوسِه کود تا تحقیق بوکونه کی راسته کی بنی اسرائیلِ حیوانان هیچکودام نمرده دَأرد، ولی وختی بفهمست کی بنی اسرائیلِ حیوانان ایتَه هم نمرده دَأره، باز اونِ دیل نرمَ نوبوست و قؤمَ آزادَ نوکود.
8
و خداوند موسی و هارونَ بوگوفت: «شیمی مُشتَ کوره خاکسترِ جَه پورَه کونید، و موسی اونَ فرعونِ ورجَه آسمانِ طرف بِپاشانِه،
9
اونموقع خاکستر غُبارِ مَأنستَأن بِهِه و همۀ مصرِ سرزمینَ پوشَأنِه و انسان و حیوانِ بدنِ رو دُمَلایِ دردآور بیرون اَیِه.»
10
پس موسی و هارون جی کوره خاکستر اوسَأدد و فرعونِ جولو جَه به پا بِئسَأد و موسی اونَ هوا میَأن بِپاشَأنِه، و دُمَلایِ کی سوزش کوده انسان و حیوانِ بدنِ رو جُر بأمو.
11
و جادوگران اَ دُمَلِ درد و سوزشِ وَسی نِتَأنِستد موسی جولو جَه بِئسِد، چره کی جادوگرانم دیگر مصرِ مردمانِ مَأنستَأن دُمَلِ دردَ دَأشتِد.
12
و خداوند هوطو کی موسیَ بفرماسته بو فرعونِ دیلَ سختَ کود و فرعون اوشَأنِ گبَأنَ گوش نوکود
تگرگِ بلا
13
و خداوند موسیَ بفرماست:«فردا صبح اولِ وخت ویریز و بوشو فرعونِ ورجَه و اونَ بوگو؛ یَهوَه، عِبرانیانِ خدا اَطو گویِه؛ می قؤمَ آزادَ کون تا مرَه عبادت بوکوند.
14
چون اَی دفعَه چنان بلایی تی سر و تی مردمانِ سر بَأورم تا بدَأنی کی همۀ جهانِ میَأن می مَأنستَأن نِئسَه.
15
من تَأنستم تو و تی قؤمَ، بلایانی مرَه کی نازل بوکودم جی میَأن بوبورده بِم،
16
ولی اَ کارَه نوکودم، چره کی خَأستم می قدرتَ ترَه نیشان بدم، تا همۀ جهانِ مردم می نامَ بیشتَأود.
17
آیا بازم خودتَ می قؤمِ جَه بوجُرتر دَأنی و اوشَأنَ آزادَ نوکونی؟
18
بدَأن کی فردا هَ موقع، چنان تگرگی جی آسمان بوَأرَأنم کی تا هَسَه اَجور تگرگ مصرِ دورون نِوَأرستِه بِه.
19
پس هَسَه اوسِه کون تا همۀ تی حیوانان و اونچی کی صحرا دورون دَأری یَ جمعَ کوند و بأورد خانه دورون، چره کی هر انسان و حیوانی کی صحرا دورون بِئسِه، اوشَأنِ سرِ رو تگرگ وَأره و میره.»
20
بعضی جی فرعونِ درباریان کی خدا اِخطارَ جدی بیگیفتد، خوشَأنِ حیوانان و نوکرانَ بأوردد خانه یانِ دورون،
21
ولی بعضی دیگر خداوندِ کلامَ اعتنا نوکودد و خوشَأنِ نوکران و حیوانانَ صحرا میَأن ولَ کودد.
22
و خداوند موسیَ بوگوفت: «تی دسَ آسمانِ طرف درازَ کون تا مصرِ سرزمینِ میَأن، همۀ انسانان و همۀ حیوانان و همۀ صحرا گیاهانِ رو تگرگ بوَأره.»
23
موسی هم خو عصایَ آسمانِ طرف درازَ کود، و خداوند هم گورخانه و تگرگ اوسِه کود و رعد برق زمینَ بگنست.
24
توندِه تگرگی وَأرستَأن دوبو و همش رعد برق خوردِه زمینَه، جوری بو کی مصریان خوشَأنِ تاریخِ دورون اَجور تگرگ وَأرستَأنَ به خاطر نَئشتِد.
25
مصرِ سرزمینِ دورون، هر حیوان و انسانی کی صحرا دورون ایسَه بویَ تگرگ بوکوشت، و همۀ دارانَ بیشکِنه و گیاهانَ جی میَأن بوبورد.
26
فقط جوشنِ سرزمینِ دورون جایی کی بنی اسرائیل زندگی کوده تگرگ نوَأرست.
27
اونموقع فرعون موسی و هارونِ دونبال اوسِه کود و اوشَأنَ بوگوفت:«اَی دفعه گوناه بوکودم، خداوند عادله و منو می قؤم گوناهکاریم.
28
خداوندِ درگاهَ دوعا بوکونید تا اَ گورخانه و تگرگ تومامَ بِه، منم قؤل دِهم کی شمرَه آزادَ کونم و وَألم کی مصرِ جَه بیشید بیرون.»
29
موسی فرعونَ بوگوفت:«باشد، هَطو کی جی شهر بیرون بوشوم، می دسَ خداوندِ طرف درازَ کونم و خَأیم کی دِ آسمان گورخانه نزنِه و دِ تگرگ هم نِوَأره، تا تو بفهمی کی جهان، خداوندِ شینه.
30
ولی دَأنم کی تو و تی درباریان بازم یَهوَه، اَمی خدا جَه نترسید.»
31
و او سالِ کتان و جو جی میَأن بوشو، چره کی کتان، دانه بزَه بو، و جو هم خوشه بأورده بو.
32
ولی گندم و باقالا جی میَأن نوشو، چره کی دِئرتر فَأرِسِئد و هنوز جوانه نزَه بود.
33
و موسی فرعونِ کاخِ جَه بوشو و جی شهر هم بیرون بوشو، و خو دسَ خداوندِ طرف درازَ کود و دِ گورخانه قطعَ بوست و دِ باران و تگرگ زمینِ رو نوَأرست.
34
وختی فرعون و اونِ درباریان فَأندِرِستد بیدِد کی دِ باران و تگرگ نوَأره و گورخانه هم قطعَ بوسته، باز گوناه بوکودد.
35
و هوطو کی خدا موسیَ بفرماسته بو بازم فرعونِ دیل سختَ بوست و وَأنَأشت کی بنی اسرائیلِ قؤم مصرِ جَه بیشِه.