34

¹ خداوند موسی بوگوفت:«دو تَه لوحِ سنگی، اولی لوح هانَ مَأنستَأن تره بتراش، و من اون کلماتی کی اولی لوحَأنِ رو نَهَه بو و تو بیشکینه ای یَ، اوشَأنِ رو نیویسم. ² فردا صبح آماده بوبون و کوهِ سینایَ جُر بیأ و اویَ به می حضور حاضر بوبون. ³ و هیچکس تی اَمرَه بوجُر نَأیِه و هیچکسم او اَطراف دیده نیبِه، و هیچ گلۀ گاو و گوسفندم کوه نزدیکی چرا نوکونه. ⁴ پس موسی هوطویی کی خدا اونَ اَمر بوکوده بو دو تَه لوحِ سنگی اولی مَأنستَأن بِتراشت، و صبح اولِ وخت ویریشت و لوح هانَ اوسَأد و بوشو کوهِ سینا جُر. ⁵ و خداوند ایتَه ستونِ اَبرِ میَأن بیجیر بأمو و اونِ جولو بِئسَه، و خداوند خو نامَ نِدا بدَه. ⁶ خداوند اونِ جولو جَه دوَأرست و نِدا بدَه: «من یَهوَه، بخشنده خدا، مهربان، دیر خشم، و پور جی مُحبت و وفایم. ⁷ می مُحبتَ اینفرِ رِه تا هیزار تَه اونِ نسل ثابت دَأرم، و سرکشی و خطا و تقصیرَ بَخشم، ولی گوناهَ هیچموقع بی سزا نِنِم، بلکی پِئرَأنِ گوناه انتقامَ جی پسرأن، و پسرأنِ پسرأن، تا سومی و چهارمی نسل گیرم.» ⁸ و موسی خورَه تَأوَأدَه زمینِ رو و سُجده بوکود. ⁹ و بوگوفت:«ای خداوند، اگر راستی تی درگاه میَأن، قبولَ بوستِه دَأرم، تمنا کونم بَأیی اَمی میَأن، دَأنم کی اَ قؤم سرکشد، ولی تو اَمی گوناهانَ بیامَرز و اَمرَه تی میراث چَأکون.» ¹⁰ خداوند جواب بدَه:«من هَسَه عهدی دوَدم و همۀ قؤمِ چومِ جولو کارایِ عجیب کونم کی تا هَسَه هیچ قؤم میَأن، و هیچ جایِ دونیا انجام نوبوستِه بِه، و همۀ اَ قؤمی کی تو اوشَأنِ میأن ایسَأیی خداوندِ قدرتَ دیند، چره کی اَ کاری کی بوسیلۀ تو انجام دهم، کاری ایسه خیلی عجیب. ¹¹ اونچی کی ایمروز ترَه اَمر کونمَ ایطاعت بوکون. من اَموریان و کنعانیان و حِتّیان و فِرِزّیان و حِوّیان یَبوسیانَ شیمی راه سر جَه اوسَأنم. ¹² اون سرزمینی میَأن کی شوئون درید، مراقب بیبید اوشَأنِ مردمِ اَمرَه پیمان دَنوَدید، وگرنه اوشَأنِ دامِ دورون گرفتارَ بید. ¹³ اوشَأنِ مذبح و قربانگاهَ ویرانَ کونید و اوشَأنِ بُتَأنَ بیشکنید، و اِلهۀ «اَشیرَه» نیشانه یانَ جی میَأن بوبورید. ¹⁴ هیچ خدایِ دیگری یَ پرستش نوکونید، چره کی یَهوَه، اونِ نام غیوره، و ایتَه خدایِ دیگرِ پرستش کودَأنَ تَحمل نوکونه. ¹⁵ هیچموقع کسانی اَمرَه کی اون سرزمینِ دورون سامان دَأرد، عهد و پیمان دَنوَدید، چره کی اوشَأن بجای اینکی مِرَه پرستش بوکوند، خدایانِ دیگرَ پرستش کوند و اون خدایانِ رِه قُربانی کوند، اگر اوشَأنِ اَمرَه دوست بیبید شُمرَم دعوت کوند و شومَأنم اوشَأنِ قُربانی یَأنِ گوشتَ خورید. ¹⁶ و اگر اوشَأنِ دُخترانَ شیمی پسرأنِ رِه بیگیرید، بازن وختی اوشَأنِ دخترأن خوشَأنِ بُتَأنَ عبادت بوکوند، شیمی پسرأنَم مجبور کوند کی اوشَأنِ خدایانَ پرستش بوکوند. ¹⁷ و شُمرِه ریخته گری بوبُستِه بُت چَأنکونید. ¹⁸ عیدِ فطیرَه جشن بیگیر و هوطو کی ترَه اَمر بوکودم، هفت روز نانِ فطیر بوخور، اَ مراسمَ در ماهِ اَبیب بجا بأور، چره کی در هَ ماه بو کی جی مصر بیرون بأموئید. ¹⁹ هر پسری کی اولی زَأی بیبِه میشینه، و همۀ حیوانانِ اولی زَأی کی نر بیبِه، چی گاو چی گوسفند، اونم میشینه. ²⁰ و اولاغِ اولی زَأیِ جأ، ایتَه برّه قُربانی بوکون، اگر نَخَأیی برّه فَأدی، اون نرِ اولاغِ گردنَه بیشکن. ولی هر پیله پسرِ جا حتماً وَأستی قربانی بوکونی. هیچکی نوَأستی می حضورِ جَه دس خالی بَأیِه. ²¹ شیش روز کار بوکونید و هفتمین روزِ رِه استراحت بوکونید، حتی شُخم زَئَن و درو کودَأنِ موقع هم وَأستی سبّتَ بدَأرید. ²² عیدِ هفته یَأنَ کی همون عیدِ نوبرِ یَ جشن بیگیرید، و هَطو عیدِ خیمه یَأنَ کی همون عید جمع آوری ایسِه یَ هر سال پائیزِ رِه جشن بیگیرید. ²³ بنی اسرائیلِ همۀ مردکأن و پسرأن، سالی سه مرتبه عبادتِ وَسی، یَهوَه اسرائیلِ خدا حضورِ جَه، جمعَ بود. ²⁴ قؤمَأنَ شیمی راه سرِ جَه دورَ کونم، و اَن سالی سه مرتبه کی جمعَ بید می حضورِ جَه، هیچ کودام جی اوشَأن شیمی سرزمینَ طمع نوکوند. ²⁵ نانی کی خمیر مایِه مرَه بِپِخته بوبُسته یَ، خونِ حیوانی اَمرَه کی مِرِه قربانی بوکوده دَأرید با هم تقدیم نوکونید. عیدِ فصحِ قربانی گوشتَ تا صُبح ندَأرید. ²⁶ تی مَحصولِ بهترین نوبرَ، بأور تی خدا، یَهوَه خانه. هیچموقع بزغاله یَ اونِ مارِ شیرِ دورون نپچ.» ²⁷ و خداوند موسی یَ بفرماست:«اَ اَحکامی کی ترَه فَأدَمَه بینیویس، چره کی هَ قوانینِ مرَه توئو بنی اسرائیلِ قؤمِ اَمرَه عهد دوَسته دَأرم.» ²⁸ موسی چهل شبانه روز هویَ خداوندِ مرَه ایسَه بو، اون اَ مدتِ میَأن نَه نان بوخورد نه آب وَأخورد، و خداوند، عهدِ کلامَ، یعنی دَه فرمانَ، اون لوح هانِ رو بینیویشت.

موسی کوه جَه بیجیر اَیِه

²⁹ موسی هَطو کی دو تَه سنگی لوحَ بدس دَأشتِه جی کوه بیجیر بأمو، و خبردار نوبو کی خدا اَمرَه گب زَئَن وسی، اونِ صورتِ پوست درخشانَ بوستِه. ³⁰ وختی هارون و بنی اسرائیلِ مردم موسی یَ بیدد، چون اونِ صورت درخشان بو، بترسِد اونَ نزدیکَ بود. ³¹ ولی موسی اوشَأنَ خو ورجَه دِخَأد. هارون و همۀ قؤمِ پیله کسان موسی ورجَه وَأگردستد، و موسی اوشَأنِ مرَه گب بزَه. بازن همۀ بنی اسرائیل جولو بأمود و موسی اونچی کی خداوند کوهِ سینا جُر اونَ فرمان بدَه بویَ اوشَأنَ بوگوفت ^{32 33} وختی موسی خو گبَ اوشَأنِ مرَه تومامَ کود، خو صورتَ نِقاب بزَه. ³⁴ اون هر وخت شوئِه خیمه دورون تا خدا مرَه گب بزنه، تا بیرون اَمونِ موقع خو نِقابَ اوسَأده، وختی بیرون اَمویِه اونچی کی اونَ فرمان بدَه بوبُستِه بویَ مردمَ گوفتِه. ³⁵ و بنی اسرائیل موسی یَ دِئِد کی اونِ صورت درخشانه، و موسی هم دوباره نِقاب زَئِه، تا وختی کی دوباره وَأگردسته خدا ورجَه تا گب بزنه.