1
و خداوند موسی یَ بوگوفت: «جی اَیَ کوچ بوکون، هم تو و هم قؤمی کی جی مصر بیرون بأوردی، و بیشید به اون سرزمینی کی ابراهیم و اسحاق و اسرائیلِ رِه قسم بوخوردم و بوگفتم کی اونَ تی نسلَ بخشم.
2
من ایتَه فرشته پیشاپیش اوسِه کونم و کنعانیان و اَموریان و حِتّیان و فِرِزّیان و حِویان و یَبوسیانَ بیرونَ کونم.
3
شومَأن شید ایتَه سرزمینی کی شیر و عسل اونِ میَأن روانه. ولی من شیمی اَمرَه نَأیِم، چره کی قؤمِ سرکشی ایسید، نوکونه راه میَأن شُمرَه هلاکَ کونم.»
4
وختی قؤم اَ مصیبتِ گبانَ بیشتَأوستد، ماتم بیگیفتد و هیچکی خوره جواهر و زیور آلات وأنلاخأنِه.
5
چره کی خدا موسی یَ بوگوفته بو:«بنی اسرائیلَ بوگو؛ شومَأن قومِ سرکشی ایسید، حتی اگر ایتَه لحظه بأیم شیمی میأن، همۀ شُمرَه جی میَأن بورم. هَسَه فعلاً شیمی زیور آلاتَ بیرون بأورید، تا بازن بیدینم شیمی اَمرَه چی وَأستی بوکونم.»
6
پس بنی اسرائیلِ قؤم کوهِ سینایَ کی ترکَ کود، دِ زیور آلاتِ جَه ایستفاده نوکود.
خیمۀ عبادت
7
هر وخت بنی اسرائیلِ قؤم ایتِه جا اُردوگاه بِپا کوده، موسی مُقدسِ خیمه یَ، کی اونَ خیمۀ عبادت نام بِنَه بویَ گیفته و اُردوگاه بیرونِ جَه بپا دَأشته، هر کسی خَأستِه یَهوَه مرَه راز و نیاز بوکونه شوئِه او خیمه دورون.
8
هر وخت موسی شوئون دوبو خیمۀ عبادتِ طرف، همۀ مردم ویریشتد و خوشَأنِ خیمه درِ جولو جَه بپا ایسَده و موسی یَ فَأندرستد تا بیشه خیمه دورون.
9
وختی موسی خیمه یَ بودورون شوئِه، ستونِ اَبر بیجیر اَموئِه و خیمه درِ ورجَه ایسَه یِه، و خدا موسی مرَه گب زَئِه.
10
وختی قؤم ستونِ اَبرَ خیمۀ عبادتِ درِ جولو جَه دِئِد، همۀ قؤم ویریشتد و خوشَأنِ خیمه درِ ورجَه خدایَ سُجده کودد.
11
خداوند موسی مرَه رو در رو گب زَئِه، چوطو کی اینفر خو دوستِ اَمرَه گب بزنه. بازن موسی وَأگردسته اُردوگاه، ولی اونِ جوانه خادم، یوشَع، نونِ پسر، هویَه ایسَه یِه و خیمه جَه بیرون نأموئِه.
موسی و خداوندِ جلال
12
موسی خداوندَ بوگوفت:«تو مرَه گویی اَ قؤمَ بوبور، ولی نوگویی کیَه می مِرَه اوسِه کونی. تو گویی کی مِرَه خُب شِنأسی و تی حضورِ جَه فیض پیدا کوده دَأرم.
13
اگر واقعاً می جَه راضی ایی، تی راهَ مرَه یاد بدن تا ترَه بشناسم و بِتأنم ترَه خوشحالَ کونم. و اَنم در نظر بدأر کی اَ طایفه تی قؤمد.»
14
خداوند جواب بدَه:«من تی اَمرَه اَیم و ترَه پیروز کونم.»
15
اونموقع موسی خداوندَ بوگوفت:«اگر تو اَمی اَمرَه نَأیی، اَمرَم جی اَیَ نوبور،
16
چره کی جی کَ یَ معلوم کی من و تی قؤم، تی نظرِ جَه فیض پیدا کوده دأریم؟ غیرِ اَنکی تو اَمی اَمرَه بأیی؟ وگرنه دِ چی تَأنِه من و تی قؤمَ، زمینِ دیگر قؤمَأنِ جَه مُمتاز ترَه کونه؟»
17
خداوند موسی یَ بوگوفت:«اَ کارَ کی بوگوفتی یَ کونم، چره کی می نظرِ جَه فیض پیدا کوده دأری و ترَه بنام شِنأسم.»
18
بازن موسی بوگوفت:«تمنا کونم تی جلالَ مرَه نیشان بدی.»
19
خداوند بفرماست:«من همۀ می جلالَ تی برابرِ جَه عبور دهم، و می نام یَهوَه یَ، تی حضورِ جَه نِدا کونم، و هر کسی یَه کی انتخاب بوکوده دأرم، فِیض بخشم و رَحمت کونم.»
20
و خداوند بفرماست: «ولی می رویَ نِتَأنی بیدینی، چره کی انسان نِتَأنِه مرَه بیدینه و زنده بِمَأنِه.»
21
و خداوند ایدامه بدَه و بفرماست:«هَ یَ می ورجَه ایتَه جایی نَهَه کی تو تَأنی اویَ صخره رو بِپا بِئسی.
22
وختی می جلال دوَأرستَأن دره، ترَه نهم ایتَه شکافِ دورون کی هو صخره میَأن نَهه، و می دسِ مرَه ترَه پوشَأنم تا وختی کی دوَأرم.
23
بازن می دسَ اوسَأنم و تو تَأنی جی پوشت مرَه بیدینی، ولی می رویَ نِتَأنی دِئِن.»