1
خداوند موسیَ بفرماست:«تو و هارون و ناداب و اَبِیهُو و هفتاد نفر جی مشایخ بنی اسرائیلِ قؤم بأئید کوه جُر، و جی فاصلۀ دور مرَه سُجده بوکونید.
2
تو تنهایی می ورجَه بیأ و مرَه نزدیکَ بون، دیگران مرَه نزدیکَ نوبود، ولی مردم حتی کوه جُر هم نَأید.»
3
پس موسی جی خدا ورجَه وَأگردست و همۀ خدا گبَأن و اَحکامی کی بفرماسته بویَ قؤمِ رِه نقل بوکود. همۀ قؤم با هم جواب بدَأد:«هر چی خدا بفرماسته دَأره یَ انجام دهیم.»
4
موسی همۀ خداوندِ دستوراتَ بینیویشت و فردایی صبحِ رِه ویریشت و کوه بیجیرِ جَه خدا رِه ایتَه مذبَح چَأکود و به نشانۀ اسرائیلِ دوازده قبیله، دوازده تَه ستون اویَ بنَه.
5
و چن تَه جی بنی اسرائیلِ جوانانَ اوسِه کود، تا قربانی ایی کی وَأستی بوسوزه یَ خداوندَ تقدیم بوکوند و خداوندِ پرستش و خوشَأنِ سلامتی رِه، گاوَأنَ سر وَأویند.
6
بازن موسی قربانیانِ نِصفه خونَ دوکود تشتِ دورون و او نصفه یِ دیگرَ مذبح رو بپَأشَأنِه.
7
و عهدِ کیتابَ اوسَأد و صدایِ بلندِ اَمرَه مردمِ رِه بخَأد، مردمم بوگوفتد:«هر چی کی خدا بفرماسته یَ انجام دهیم و اونِ جَه ایطاعت کونیم.»
8
و موسی اون خونی یَ کی تشتِ دورون نَهَه بویَ اوسَأد و قؤمِ رو بِپأشأنِه و بوگوفت:«اَ خون، عهدی یَ مُهر کونه کی خداوند خو اَحکامِ فَأدَأنِ موقع شیمی اَمرَه دوَستَ.»
9
و موسی هارون و ناداب و اَبیهو و هفتاد نفر جی بنی اسرائیلِ مشایخِ اَمرَه بوشو کوه جُر.
10
و بنی اسرائیلِ خدایَ بیدِد. به نظر اَمویِه کی اونِ پا جیر فرشی جی یاقوتِ کبود کی آسمانِ مَأنستَأن شفاف بو پهنَ بوسته دَأره.
11
بنی اسرائیلِ پیله کسان بوشود خدا ورجَه ولی خدا اوشَأنَ نوکوشت، پس اوشَأن خدایَ بیدد و اونِ حضورِ جَه بوخوردد و وَأخوردد.
12
و خداوند موسیَ بوگوفت:«بیا کوه جُر می ورجَه، و اویَ بِئس تا من اون لوحهای سنگی یَ ترَه فَأدم، هو لوحهایی کی قوانین و اَحکامی کی وَأستی قؤمَ تعلیم بدی یَ اونِ رو بینیویشته دَأرمَ.»
13
پس موسی و اونِ دستیار یوشع ویریشتد تا بوشود کوه جُر.
14
موسی قؤمِ مشایخَ بوگوفت:«هَ یَ اَمی رَأفأ بِئسید تا شیمی ورجَه وَأگردیم، هارون و حور شیمی ورجَه ایسد، هر کاری بِدَأشتید اوشَأنَ بوگوئید»
15
وختی موسی بوشو کوه جُر، اَبر کوهَ بوپوشَأنِه.
16
و خداوندِ حضورِ پور جلال کوهِ سینا رو قرار بیگیفت، شیش روز اَبر کوهَ بوپوشَأنِه بو، هفتمین روزِ رِه خداوند موسی یَ اَبرِ دورونِ جَه ندا بدَه.
17
خداوندِ حضورِ نور و روشنایی، مردمی کی کوه بیجیر ایسَه بود چومِ جَه، آتشِ سوزانِ مَأنستَأن بو.
18
موسی اَبرَ داخلَ بوست و کوهَ بوجُر بوشو، و چهل روز و چهل شب کوهِ سینا جُر بِئسَه.