1
بنی اسرائیلِ قؤم اولین روز جی ماهِ سومی کی مصرِ جَه بیرون بأمو بود فَأرسِد صحرایِ سینایَ،
2
و بنی اسرائیل جی رِفیدیم کوچ بوکودد و صحرا دورون کوهِ سینا مقابلِ جَه اُردو بزَد.
3
موسی هم بوشو کوه جُر تا خدا مرَه ملاقات بوکونه، خداوند کوه جَه موسیَ خطاب بوکود و بفرماست:«بنی اسرائیل، یعنی یعقوبِ خاندانَ اعلام بوکون؛
4
شومَأن بیده اید کی من خداوند، مصریانِ مرَه چی بوکودم، و چوطو شمرَه عُقابی مَأنستَأن کی خو جوجه یانَ خو بالِ رو سوارَ کونه اوسَأدم و بأوردم می ورجَه.
5
هَسَه اگر شومَأن می جَه ایطاعت بوکونید و می عَهدَ بدَأرید، همۀ قومَأنِ میَأن، شومَأن می قؤمِ خاص بیهید، هر چن همۀ جهان میشینه،
6
ولی شومأن مرِه قؤمِ مُقدس بیهید و مرِه کاهنانِ مَأنستَأن خدمت کونید.»
7
موسی کوه جَه بیجیر بوشو و همۀ بنی اسرائیلِ شیخَأن و پیله کسانَ جمعَ کود و اونچی کی خدا اونَ بفرماسته بویَ اوشَأنَ بوگوفت.
8
همۀ بنی اسرائیلِ پیله کسان همصدا بوگوفتد: «هر چی خداوند اَمی جَه بخَأسته یَ انجام دیهیم» و موسی قؤمِ گبَأنَ خداوندَ عرض بوکود.
9
خداوند موسی یَ بفرماست:«من ایتَه غلیظِ اَبرِ دورون تی ورجَه اَیم تا قؤم می گب زَئَنَ تی مرَه بیشتَأوه، بازن دِ همیشه تی گبَأنَ باور کوند.» موسی قؤمِ جوابَ خداوندَ عرض بوکود
10
و خداوند اونَ بفرماست:«بوشو قؤمِ ورجَه و اوشَأنَ بوگو کی ایمروز و فردا خوشَأنَ خدا عبادت کودَأنِ رِه پاکَ کوند. اوشَأن وَأستی خوشَأنِ رختَأنَ بوشورد،
11
و روزِ سومِ رِه آماده بوبود. چره کی من او روزِ رِه همه تَه چومِ جولو کوهِ سینا رو نازل بؤم.
12
کوه دورَ ایتَه محدوده در نظر بیگیر و مردمَ بوگو، کوه جُر نیشید، و حتی اونَ نزدیکم نیبید، چره کی هر کس کی ایتَه قدم بنِه کوه رو، میره،
13
او شخص وَأستی سنگسار بیبِه و یا تیرِ مرَه بیمیره، و کسی نوَأستی اونَ دس بزنه، خَأیِه انسان بیبِه یا حیوان، وَأستی بیمیره. اما وختی شیپور بزَد، همه تَأند بوشود کوه جُر.»
14
موسی کوه جَه بیجیر بأمو و مردمَ بوگوفت کی عبادتِ رِه وَأستی آماده بوبود. پس مردمم خوشَأنِ رختَأنَ بوشوستد.
15
و موسی قؤمَ بوگوفت:«پس سه روز دیگرِ ره آماده بیبید و اَ مدتِ دورون رابطۀ جنسی ندَأرید.»
16
سه روز بعد صبحِ رِه، کوه جُر گورخانه ای بزَه و ایتَه غلیظِ اَبر کوه جُر آشکارَ بوست. و چنان صدایی جی شیپور بیشتَأوسته بوبُست کی مردمی کی اُردوگاه دورون ایسَه بود جی ترس بپرکستد.
17
و موسی قؤمَ خدا ملاقاتِ رِه جی اُردوگاه بیرون بوبورد و همه تَه کوهپایِه جَه بپا بِئسَأد.
18
تمامی کوهَ دود بیگیفته بو، چره کی خداوند آتشِ دورون کوه رو نازل بوبُسته بو، و اونِ دود، کوره دودِ مَأنستَأن به آسمان بوجُر شوئِه، و همۀ کوه لرزستِه.
19
شیپورِ صدا بلندتر و بلندترَ بوست و موسی خدا مرَه گب بزَه، و خدا هم ایتَه صدا، گورخانه صدا مَأنستَأنِ مرَه اونَ جواب بدَه.
20
خداوند کوهِ سینا قُله سر نزول بوکود و موسی جَه بخَأست کی بَأیِه کوه قُله جُر، موسی هم بوشو بوجُر.
21
و خداوند موسیَ بفرماست: «بوشو بیجیر و قؤمَ قدغن بوکون او حدِ جَه جولوتر نَأیِد، نوکونه می دِئِن وَسی کوه جَه بوجُر بَأیِد، اگر اَ کارَه بوکوند خیلی جی اوشَأن میرد.
22
و کاهنانی کی می ورجَه اَید هم وَأستی پاک بوبود، وگرنه اوشَأنم مجازات کونم.»
23
موسی خداوندَ بوگوفت:«اوشَأن کوه جُر نَأید، چره کی تو اوشَأنَ قدغن بوکوده ای و مرَه دستور بدَه ایی تا کوهَ تقدیس بوکونم و اونِ رِه حدودی تعیین بوکونم و اوشَأنَ بوگویم کی اون حدودِ جَه ردَ نوبود.»
24
خداوند موسیَ بفرماست:«بیجیر بوشو و هارونَ تی مرَه اوسَأن بَأور بوجُر، ولی مردم و کاهنانَ بوگو او حدِ جَه ردَ نوبود و می دِئِنِ رِه بوجُر نَأیِد، وگرنه اوشَأنَ مجازات کونم.»
25
پس موسی هم بوشو بیجیر و اونچی کی خدا بفرماسته بویَ مردمِ رِه نقل بوکود.