1
همۀ بنی اسرائیلِ قؤم ایلیمِ جَه کوچ بوکودد و پونزدهمین روز جی ماه دومی کی مصرِ جَه بیرون بأمو بود فَأرسِد «سینِ» صحرایَ کی ایلیم و کوهِ سینا مابین نَهَه.
2
او صحرا دورون همۀ مردم موسی و هارونِ ورجَه شکایت بوکودد
3
و بوگوفتد:«کاشکی هویَ مصرِ دورون بِئسَه بیم و هویَ خدا اَمرَه بوکوشته بو، اویَ اَمَأن گوشتِ تییانِ ورجَه نیشتیم و هر چقد بخَأسته بیم غذا خوردیم، ولی هَسَه شومَأن اَمرَه بأورده دَأرید اَ صحرا دورون تا ویشتَأیی جَه اَمرَه بوکوشید.»
4
اونموقع خداوند موسیَ بفرماست:«من جی آسمان قؤمِ رِه غذا وارانم، هر کس بیشه خو هو روزِ احتیاج قدر غذا جمعَ کونه، اَطو من اَشَأنَ امتحان کونم تا بیدینم می اَحکامَ دَأرد یا نه.
5
اونچی کی جُمعَه روزِ رِه اوسَأند و آماده کوند، دو برابر روزایِ دیگر بیبِه.»
6
پس موسی و هارون بنی اسرائیلِ مردمَ بوگوفتد: «ایمشب شومره ثابت بِه، کسی کی اَمرَه جی مصر بیرون بأورده خداونده،
7
فردا صُبح خداوندِ جلالَ دینیدی، چره کی خداوند او شکایتایی کی شومَأن اونِ جَه بوکوده دَأریدَه بیشتَأوسته دَأره، اَمَأن کیسیم کی شومَأن اَمی جَه شکایت کونید؟»
8
بازن موسی بوگوفت:«خداوند مغربِ رِه، شومرَه گوشت، و صُبحَأن نان فَأده، تا هر چقد کی تَأنید بوخورید و سِئرَ بید، خداوند شکایتایی کی اونِ جَه بوکوده دَأریدَه بیشتَأوسته دَأره. اَمَأن کیسیم کی اَمی جَه شکایت کونید؟ در واقع شومَأن خدا جَه شکایت بوکوده دَأرید.»
9
موسی هارونَ بوگوفت:«همۀ بنی اسرائیلِ مردمَ بوگو بَأیِد خداوندِ حضورِ جَه بِئسِد، چره کی خدا اوشَأنِ شکایتَأنَ بیشتَأوسته دَأره»
10
هَطو کی هارون اوشَأنِ مرَه گب بزَه، اوشَأن صحرا طرفَ فَأندرستد و خداوندِ جلالَ کی اَبرِ دورون آشکارَ بوسته بویَ بیدِد.
11
خداوند موسیَ بفرماست:
12
«من بنی اسرائیلِ شکایتانَ بیشتاوستِه دَأرم، اوشَأنَ بوگو مغربِ رِه هر چقد کی بخَأید گوشت و صُبحان هم هر چقد کی بخَأید تَأند نان بوخورد، تا بدَأند کی من یَهوَه، اَشَأنِ خدایم»
13
مغربِ رِه ایتَه پیله جرگه بلدرچین بأمو و همۀ اُردوگاهَ بوپوشَأنِه، و صُبح دمِ رِه همۀ اُردوگاه دور و وَر، اَیاز بینیشت.
14
وختی اَیاز زمینِ رو جَه بوشو اونِ جا صحرا دورون ایتَه چی برفِ مَأنستَأن بجا بِمَأنست.
15
وختی بنی اسرائیل اونَ بیدد، نَأنستِد کی اون چیسه، هَنِه وَسی همدیگرَ گوفتد:«مَنّ» یعنی، اَن چیسه؟ موسی اوشَأنَ بوگوفت:«اَ نانی ایسِه کی خدا شمرَه فَأده دَأره تا بوخورید.
16
خداوند دستور بدَه دَأره هر کی خو خوراکِ روزانه قدر اَ نانِ جَه جمعَ کونه، یعنی هر کس خو خانواده هر نفرِ رِه، یک پیمانه عومِر، اَ نانِ جَه اوسَأنِه.»
17
پس بنی اسرائیل بیرون بوشود و شروع بوکودد نان جمعَ کودَأن، بعضیان زیاد وُچید و بعضیان کم.
18
ولی وختی پیمانه بزَد، بیدد اون کسی کی زیاد وُچی بو، چیزی زیادتر نَأشتِه و اونی هم کی کم وُچی بو، کمتر نَأشتِه، بلکی هر کس خو خوراکِ قدر وُچِی بو.
19
و موسی اوشَأنَ بوگوفت:«هیچکس نوَأستی جی اَن چیزی فردا رِه بِنِه»
20
ولی بعضیان موسی گبَ گوش ندَأد و ایبچِه یَ فردا رِه باقی بنَأد. ولی وختی صُبح بوبُست بیدد همه گندیدَه بوستِه و کِرم بوکوده. موسی هم اوشَأنِ رِه توندَ بوست.
21
و هر روز صُبح هر کس خو خوراکِ قدر وُچِه یِه، ولی وختی آفتاب بُجُر اَمویِه و هوا گرمَ بوسته، اونچی کی زمینِ رو باقی بِمَأنستِه بو آبَ بوسته و جی میَأن شوئِه.
22
هفته ششمین روزِ رِه، اوشَأن دو برابرِ خوشَأنِ روزِ خوراک وُچِه یِد، یعنی هر کس رِه دو عومِر یا چهار لیتر. بازن بنی اسرائیلِ شیخَأن بأمود و موسیَ خبر بدَأد.
23
موسی هم اوشَأنَ بوگوفت:«اَ خداوندِ دستوره، فردا استراحتِ روز و خداوندِ سَبَّت. پس اونچی کی آتش رو وَأستی کباب بیبِه یَ کباب بوکونید و اونچی کی آبِ دورون وَأستی بپزه یَ بپزید، و هر چی کی باقی بِمَأنستَ فردا رِه بدَأرید.»
24
و هوطو کی موسی بوگوفته بو، هر چی کی باقی بمَأنستَ فردایی رِه بدَأشتد، ولی نه کِرم بوکود و نه گندیدَه بوست.
25
و موسی بوگوفت:«اَ شیمی ایمروزِ غذایه، چره کی ایمروز خداوندِ سَبَّتِ روزه، و چیزی صحرا دورون پیدا نوکونید.
26
شومَأن شیش روز غذا وُچینید، ولی هفتمین روزِ رِه کی خدا سَبَّتِ روزه، غذا پیدا نوکونید.»
27
ولی بازم بعضی جی مردم غذا وُچینی رِه بوشود صحرا، ولی چیزی نیاوستد.
28
و خداوند موسی یَ بفرماست: «شومَأن تا کِی خَأئید می دستورانِ جَه نافرمانی بوکونید؟
29
اَنَ بخاطر بدَأرید کی خداوند استراحت کودَأنِ وَسی سبَّتَ شمرَه بِبخشِه دَأره، هَنه وَسی شیشمین روزِ رِه دو روزِ نانَ شمرَه فَأده، پس هفتمین روزِ رِه کی شنبه بیبِه هر کی خو جا سر بینیشِه و خو خیمه جَه بیرون نیشِه.»
30
پس بنی اسرائیلِ قؤم هفتمین روزِ رِه آرام بیگیفتد و استراحت بوکودد.
31
و اسرائیلیان او نانی کی صُبحَأن جمعَ کودَدِه نامَ «منّ» یعنی «اَ چیسه؟» بنَد. منّ، گشنیزِ تخمِ مَأنستَأن سفید بو و نان عسلی مزه یَ دَأشتِه.
32
و موسی بنی اسرائیلَ بوگوفت:«خداوند بفرماسته، ایتَه پیمانه عومِر جی اَ نان ایتَه ظرفِ دورون دوکون و یادگاری رِه بدَأر، تا شیمی نسلایِ آینده بیدیند کی وختی شمرَه جی مصر بیرون بأوردم، صحرا دورون شمرَه چی فَأدم کی بوخورید.»
33
پس موسی هارونَ بوگوفت:«ایتَه ظرف اوسَأن و اونِ دورون یک عومِر منّ دوکون، و بنن خداوندِ حضورِ جَه تا نسلایِ آینده رِه یادگاری بمَأنِه.»
34
و هوطو کی خداوند موسیَ اَمر بوکوده بو، هارون ایتَه ظرفَ یک عومِر منّ دوکود، تا همیشه رِه بدَأرد.
35
و بنی اسرائیل مدت چهل سال منّ بوخوردد، یعنی تا زمانی کی کنعانِ سرزمینَ داخلَ بوستد، اَشَأنِ غذا منّ بو.
36
اما عومَر ظرفی بو کی اونِ مرَه پیمانه زَئِد. و اونِ ظرفیت دو لیتر بو.