15

¹ اونموقع موسی و بنی اسرائیل خداوندِ ستایشِ رِه اَ سرودَ بخَأدد: «یَهوَه رِه سرود خَأنم، چره کی خو شکوه و جلالَ اَمرَه پیروزَ بوسته. اونِ اَسبَأن و سوارانَ تَأوَدَه دریا میَأن. ² خداوند می قوّت و می سروده، اونه کی مرَه نجات بدَه دَأره، اون می خدایه، پس اونَ ستایش کونم، اون می پئرِ خدایه، پس اونَ مُتعال دِخَأنم، ³ خداوند جنگ کونه، اونِ نام یَهوَه یِه، ⁴ فرعونِ لشکر و اونِ ارابه یانَ تَأوَده دریا میَأن، اونِ سربازایِ مخصوص و اونِ سرداران، دریایِ سرخِ دورون دمردد، ⁵ دریا آب اوشَأنَ بوپوشَأنِه و سنگِ مَأنستَأن بوشود آبِ جیر، ⁶ ای خداوند تی راستِ دس، قوّتِ عظیمِ اَمرَه سربلندَ بوسته، و تی راستِ دسِ اَمرَه دوشمنَ خوردَ کودی و جی میَأن بوبوردی، ⁷ تی شکوه و عظمتِ اَمرَه، دوشمنانَ نابودَ کودی، و تی خشمِ آتشَ اوسه کودی، و اوشَأنَ کلوشِ مَأنستَأن بوسوزَأنه ایی، ⁸ تو دریایَ بِدِمستی و اونَ وَأشکافتی، آبان دیوارِ مَأنستَأن بوبوستد و دریا عُمق خوشکَ بوست، ⁹ دوشمن بوگوفت؛ اَشأنِ دونبال شؤم و اَشأنَ گیرم، و اوشَأنِ دارایی یَ تقسیم کونم و هر چی بخَأیم اوسَأنم، و می شمشیرَ فَأکشم و می دسِ اَمرَه همه یَ هلاکَ کونم، ¹⁰ ولی تو ای خداوند، وختی دریایَ بِدِمستی، موجَأن اوشَأنَ بوپوشَأنِه، و همگی سُربِ مَأنستَأن بوشود دریا جیر و دمردد، ¹¹ خدایانِ میَأن کَ ی تَه تی مَأنستَأنِه ای خداوند؟ قدوسیتِ جَه کی تی مَأنستَأن عظیمه؟ و کی تَأنِه تی مَأنستَأن مُعجزه یانِ و کارایِ عجیب انجام بده؟ ¹² تو تی راستِ دسَ درازَ کودی و زمین، اَمی دوشمنانَ قورتَ دَه، ¹³ تی قؤمَ کی نجات بدَأیی، تی رحمتِ مرَه رهبری بوکودی، و تی قدرتِ اَمرَه اوشَأنَ تی مُقدسِ سرزمینِ طرف، هدایت بوکودی، ¹⁴ وختی اُمتَأن بیشتَأوستد، پریشانَ بوستد، فلسطینیَان جی ترس بِپرکستد، ¹⁵ اَدومِ سرزمینِ رهبران، حیرانَ بوستد، موآب پیله کسان، جی ترس بِپرکستد، و کنعانِ مردمان وحشت بوکودد، ¹⁶ همه تَه یَ ترس و وحشت بیگیفت، تی بازویِ قوّتِ جَه، همه تَه سنگِ مَأنستَأن ساکت بِئسَأد، تا تی قؤم دوَأره ای خداوند، تا قؤمی کی تو بِهِه دَأری، دَوَأره ای خداوند، ¹⁷ خداوندا، تو خودت اَشَأنَ بَأور تی مقدسِ کوه، و اون مُقدسِ جایی کی خودت انتخاب بوکوده ای تا سامان بدَأری و تی خانه یَ اویَ چَأکوده ای، اَشَأنم هویَ سامان بدن، ¹⁸ خداوند تا اَبد پادشاهی کونه» ¹⁹ بنی اسرائیلِ قؤم دریا میَأنِ جَه خوشکی رو راه بوشود و دوَأرستد، اما وختی فرعونِ ارابه یان و اونِ سربازان و اونِ سواران بنی اسرائیلیانِ دونبال سر بوشود دریا میَأن، خداوند آبانَ وَأگردَنی، و اوشَأن دریا میَأن دمردد. ²⁰ مریم هارونِ خَأخور کی نبیّه هم بو، دفَ بدس بیگیفت و وَشتَن بوکود، دیگر زنانم دف اوسَأدد و اونِ مَأنستَأن شروع بوکودد دف زَئَن و وَشتَن کودَأن. ²¹ و مریم اَ سرودَ او زنَأنِ رِه بخَأد:«خداوندِ رِه سرود بخَأنید، چره کی جلالِ اَمرَه پیروزَ بوسته، خدا اونِ اسب و اونِ سوارَ دریا میَأن تَأوَأده»

زرخِ آب

²² بازن موسی بنی اسرائیلِ قؤمَ دریایِ سرخِ جَه حرکت بدَه و بوبورد شورِ صحرا. اوشَأن سه روز صحرا دورون راه شوده ولی آب پیدا نوکودد. ²³ بازن «مارَه» یَ فَأرسد. ولی اویَ آب بقدری زرخ بو کی نِتَأنستد وَأخورد. هَنه وَسی اوی نامَ مارَه بنَأد. ²⁴ و قؤم موسی ورجَه شکایت بوکودد و بوگوفتد:« اَمرَه تشنه یِه، چی وَأخوریم؟» ²⁵ موسی خداوندِ درگاهَ دوعا و التماس بوکود، خداوند ایتَه دار موسیَ نیشان بدَه، موسی هم او دارَ آبِ میَأن تَأودَه و آب شیرینَ بوست. اویَ خداوند دستوراتی قؤمَ فَأده تا اوشَأنَ امتحان بوکونه. ²⁶ خداوند بفرماست:«اگر می جَه ایطاعت بوکونید و هر چیَه کی می نظرِ جِه دوروسته یَ انجام بدید و می اَحکامَ بدَأرید، هیچموقع اون مرضایی کی مصریان اوشَأنَ دوچارَ بوستد شمرِه اوسه نوکونم، چره کی من یَهوَه یم، کسی کی شمرَه شفا دهه.» ²⁷ فردایی بأمود «ایلیم»، اویَ دوازده تَه چشمۀ آب و هفتاد تَه خرما دار نَهَه بو.