¹ ۱۔ تد خدا دا کلام دُوجی وری یوناہ اُتے آیا۔ ² ۲۔ کہ اُٹھ ایس وڈے شہر نینوہ نوں جاتے جہڑا پیغام میں تینوں دینا آں اوھدی منادی کر۔ ³ ۳۔ یوناہ خدا دے کلام دے مطابق نینوہ نوں گیا۔نینوہ بُوہت خاص شہر سی اوتھے پہنچن لئی تین دِن لگدے سن ۔ ⁴ ۴۔ پہلے دِن جدوں یوناہ نینوہ وِچ وڑن لئی ٹُریا تے اونے منادی کیتی کہ چالی دن دے بعد نینوہ برباد کیتا جاوے گا ⁵ ۵۔ نینوہ دے لوکی خدا اُتے ایمان رکھدے سن اوناں نے روزہ رکھن دا علان کیتاتے وڈے توں چھوٹے تیک ساریاں نے بوری پائی ۔ ⁶ ۶۔ جد نینوہ دے بادشاہ نوں ایہہ خبر ملی تے او آودے تخت اُتوں اُٹھیاآودے شاہی کپڑے لائےتے بوری پا کے مٹی اُتے بہھ گیا۔ ⁷ ۷۔ تے نینوہ وِچ اعلان کر دِتا کہ بادشاہ تے اوھدے سرداراں ولوں حکم ہویا اے کہ کوئی انسان یا جانور ، گلہ تے ڈنگر نہ کُجھ کھان تے نہ پیئے۔ ⁸ ۸۔ سگوں ہر انسان تے جانور بوری پائے تے فوراً خدا نوں پکارے ہر بندہ آودے بُرے کم تے ظلم توں باز آوے ۔ ⁹ ۹۔ کون جاندا اے کہ خدا نوں ترس آوے تے او آودے سخت قہر توں باز آوے تے اسیں نہ مریئے۔ ¹⁰ ۱۰۔ جد خدا نے اوناں دا ایہہ عمل ویکھیاکہ او آودی بُرے کماں توں پھر گئے نے تے تے اونوں ترس آیاتے اوھدا غصہ نوں جہڑا او اوناں دے اُتے لیان آلا سی نہ لیایا۔