¹ ۱۔ تد افرئیم دے لوکاں نیں جِدعون کولوں پوچھیا پئی تُوں ساڈے نال اینج دا سلوک کیوں کیتا؟جدوں تُوں مِدیانیاں نال لڑن گیا تے سانوں کیوں نئیں بلایا؟تے اوہناں نیں اوہدے نال بوہت جھگڑا کیتا۔ ² ۲۔ پر اوہنے اوہناں نوں جواب دِتا:میں تہاڈے وانگ آخر کیتا ای کی اے؟کی افرائیم دے چھڈے ہوئے انگور ابیعزر دی انگور دی ساری فصل توں چنگی نئیں؟ ³ ۳۔ خدا نیں مِدیانیاں دے حاکم عوریب تے زئیب نوں تہاڈے ہتھاں وچ دے دِتا اے۔جے میں تہاڈی تھاں تے ہوندا تے کی میں ویں اے کر پاؤندا؟ ایس گل تے اوہدے وَلوں اوہناں دا غصہ ٹھنڈا پے گیا۔ ⁴ ۴۔ جِدعون تے اوہدے تین سو بندے تھکاوٹ دے باوجود پیچھا کردے کردے یردن تِک آئے تے اوہنوں پار کیتا۔ ⁵ ۵۔ اہنے سُکات دے لوکاں نوں آکھیاپئی میرے فوجیاں نوں کُجھ روٹیاں دو کیوں جو اوہ تھک چُکے نیں تے میں ہُن وی مِدیانی بادشاہواں ،زِبح تے ضلمنع دا پیچھا کر رہیاآں۔ ⁶ ۶۔ پر سُکات دے سرداراں نیں آکھیا:کی زِبح تے ضلمنع دے ہتھ تیرے قبضے وچ آچُکے نیں جیہڑے تیری فوج نوں روٹیاں دین؟ ⁷ ۷۔ تد جِدعون نیں آکھیاہئی اچھا جدوں خدواند زِبح تے ضلمنع نوں میرے ہتھ وچ کر دے گا تد میں جنگلی کنڈیاں تے ببول دی چھڑیان دی مار نال تہاڈیاں دھجیاں اُرا دیاںگا۔ ⁸ ۸۔ اوتھوں اوہ فنوایل گیا تے اوہنان نال وی ایہو درخواست کیتی ۔پر اوہناں نیں وی سُکات دے لوکاں وانگ ای جواب دِتا ۔ ⁹ ۹۔ ایس لئی اوہنے فنوایل دے لوکاں نوں آکھیاہئی جدؤں میں فتح پا کے پرتاں گا تے ایس بُرج نوں ڈھا دیاں گا۔ ¹⁰ ۱۰۔ زِبح تے ضلمنع تقریباََ بندرہ ہزار لوکاں دی فوج دے نال قرقُور وچ سن کیوں جو اہلِ مشرق دے لشکر وچوں صرف اینے ای لوکی بچے سن،ایس لئی اِک لاکھ ویہہ ہزار شمشیر زن بندے مارے گئے سن۔ ¹¹ ۱۱۔ جِدعون نیں نُو بح تے یگہا ہ دے مشرق وچ رہن والے خانہ بدوشاں دی راہ توں جا کے اچانک اوہدے اوس لشکر اُتے جیہڑا غافل سی حملہ کیتا۔ ¹² ۱۲۔ مِدیان دے دونویں بادشاہ زِبح تے ضلمنع بھج گئے پر اوس نیں اوہناں دا پیچھا کر کے اوہناں نوں گرفتار کر لیا تے اوہناں دے سارے لشکر نون پسپا کر دِتا ۔ ¹³ ۱۳۔ یوآس دا پُتر جِدعون حِرس دے درّہ دی راہ توں جنگ توں پرتیا۔ ¹⁴ ۱۴۔ اوہنے سُکات دے اِک نوجوان نوں پھڑیا تے اوہدے کولوں پوچھ تاچھ کیتی تے اوہنے اوہدے لئی سُکات دے سَتر حاکماں تے شہر دے بذرگاں دے ناں لکھ دِتے ۔ ¹⁵ ۱۵۔ تد جِدعون آیا تے سُکات دے لوکاں نوں آکھن لگا:ایہہ رئے زِبح تے ضلمنع جیناں دے بارے چ تُسی مینوں طنزاََ آکھیا سی پئی کی زِبح تے ضلمنع دے ہتھ تیرے قبضے وچ آچُکے نیں پئی جیہڑا اسی تیرے تھکے ماندہ لوکاں نوں روٹی دئیے۔ ¹⁶ ۱۶۔ اوہنے شہر دے بُزرگاں نوں پھڑیا تے اوہناں نون جنگلی کنڈیاں تے ببول دی چھڑیاں نال سزا دے کے سُکا ت دے لوکاں نوں سبق سکھایا۔ ¹⁷ ۱۷۔ اوس نیں فنوایل دابُرج وی ڈھادِتا تے شہر دے لوکان نوں قتل کر دِتا ۔ ¹⁸ ۱۸۔ تد اوس نیں زِبح تے ضلمنع توں دریافت کیتا پئی تُسی تبُور وچ جیناں لوکاں نوں قتل کیتا سی اوہ کینج دے سن؟اوہناں نیں جواب دِتا پئی اوہ تیرے ورگے ای سن ہر ایک شہزادے وانگ سی۔ ¹⁹ ۱۹۔ جِدعون نیں آکھیا پئی اوہ میرے بھرا سن،میری اپنی ماں دے پُتر ۔خداوند دی حیات دی سَوں جے تُسی اوہناں نوں جیوندا چھڈ دِتا ہوندا تے میں وی تہانوں نہ ماردا ۔ ²⁰ ۲۰۔ تد اوہنے اپنے وَڈے پُتر یتر وَل مُڑ کے آکھیا :ایناں نون قتل کر دے ! پر یتر نیں اپنی تلوار نہ کھیچی کیوں جو اوہ ہجے مُنڈا ای سی تے ڈر گیا سی۔ ²¹ ۲۱۔ تد زِبح تے ضلمنع نیں آکھیا :آ تے تُوں آپ ای سانوں قتل کر کیوں جو جیویں دا بندہ ہوندا اے اونجدی اوہدی طاقت ہوندی اے۔سو جِدعون اِگے وَدھیا تے اوہناں نون قتل کر دِتا تے اوہناں دے اُنٹا دیاں گردناں توں مالانواں لا لئیاں۔ ²² ۲۲۔ تد بنی اسرائیل نیں جدعون نوں آکھیا پئی تُوں ساڈے اُتے حکومت کر ۔تُوں تے تیرا پُتر تے تیرا پوتا وی کیوں جو تُوں سانوں مِدیانیاں دے ہتھوں چُھڑا لیا اے۔ ²³ ۲۳۔ پر جدعون نیں اوہناں نوں آکھیا پئی نہ میں تہاڈے اُتے حکومت کراں گا تے نہ ای میرا پُتر ۔سگوں خداوند تہاڈے اُتے حکومت کرےگا۔ ²⁴ ۲۴۔ تے اوہنے آکھیا:پر میری اِک التجا اے پئی تہاڈے وچوں ہر اِک اپنی لوٹ دے حصے وچوں مینوں اِک اِک والی دیوے۔(اسمعیلیاںوچ سونے دیاں والیاں پان دا رواج سی) ²⁵ ۲۵۔ اوہناں نین جواب دِتا پئی اسی بڑی خوشی نال دیواں گے۔ایسطراں اوہناں نیں اِک چادر وچھائی تے ہر اِک نیں اپنی لوت دے مال وچوں اِک اِک والی اوہدے تے رکھ دِتی ۔ ²⁶ ۲۶۔ اوہناں سونے دیاں والیاں دا وزن جنہاں نوں اوہنے طلب کیتا سی،ایک ہزار سات سو مِثقال سی۔ایس تون علاوہ زیورات ،طوق تے مِدیانی بادشاہواں دے پائے ہوئے ارغوانی کپڑے وہ سن تے اوہ مالاواں وی سن جیہڑیاں اوہنان دے اُنٹاں دیاں گردناں وچ سن۔ ²⁷ ۲۷۔ جِدعون نیں اوس سونے نال اِک افواد بنایا جنہوں اوس نیں اپنے شہر عُفر ہ وچ رکھیا جیتھے سارے اسرائیلی اوہدی پرستش شروع کر کے بدکاری کرن لگے تے اوہ جِدعون تے اوس دے خاندان لئی اِک پھندہ بن گیا۔ ²⁸ ۲۸۔ ایس طرح مِدیانی بنی اسرائیل دے اِگے مغلوب ہو گئے تے اوہناں نیں فیر کدی وی اپنا سِر نئیں چُکیا۔تے جِدعون دے دِناں وچ چالیھ سال تِک دیس وچ امن رہیا۔ ²⁹ ۲۹۔ یوآس دا پُتر یُر بعل اپنے گھر پرتیا تے اوتھے رہن لگا۔ ³⁰ ۳۰۔ اوہدے اپنے سَتر پُتر سن کیوں جو اوہدیاں بوہت ساریاں ووہٹیان سن ۔ ³¹ ۳۱۔ اوہدی اِک کنیز سی جیہڑی سِکم وچ رہندی سی ۔ اوہدے توں وی اِک پُتر پیدا ہو یا جسدا نام اوہنے ابی ملِک رکھیا۔ ³² ۳۲۔ یوآس دے پُتر جِدعون نیں عمر رسیدہ ہو کے وفات پائی تے اوہ ابیعزریاں دے عُفرہ شہر وچ اپنے پیو یوآس دی قبر وچ دفن کیتا گیا۔ ³³ ۳۳۔ جِدعون دے مردے ای بنی اسرائیل بعل دیوتاواں دی پرستش شروع کرکے بدکاری کرن لگ پئے ۔اوہناں نیں بعل بریت نوں معبود بنا لیا۔ ³⁴ ۳۴۔ تے خداوند اپنے خدا نوں یاد نہ رکھیا جس نے اوہناں نوں اوہناں دے ہر پاسے دے دُشمناں ودے ہتھوں چُھڑایا سی۔ ³⁵ ۳۵۔ نہ اوہناں نیں یُر بعل (یعنی جِدعون)دے خاندان دے نال اوہناں سب نیکیاں دے بدلے جیہڑیاں اوہنے اوہدےنال کیتیاں سن، کوئی ہمدردی جتائی۔