¹ ۱۔ بنی اسرائیل نیں فیر خدا دی نگاہ وچ بدی کیتی ایس لئی اوہنے اوہناں نوں سات سالاں تِک مِدیانیاں دے دے ہتھ وچ رکھیا۔ ² ۲۔ مِدیانیاں دا دا قبضہ ڈاھڈا بھاری سی پئی اسرائیلیاں نیں پہاڑاں دے شگافیاں وچ ،غاراں وچ تے چٹاناں اُتے اپنے لئی پناہگاواں بنایاں۔ ³ ۳۔ جد وں وی بنی اسرائیل بیج بوندے تے مِدیانی ،عمالیقی تے اہلِ مشرق اوہناں اُتے چڑھ آوندے ۔ ⁴ ۴۔ اوہ آؤندے تے دیس وچ ڈیرے لا کے غزہ تِک ساری فصل تباہ کر دیندے تے بنی اسرائیل لئی کوئی بھیڑ بکری ،گائے بیل یاں گدھا ،ایتھوں تِک پئی کوئی جاندار شے باقی نئیں چھڈ دے سن۔ ⁵ ۵۔ اوہ ٹِڈیاں دے جُھنڈ وانگ آؤندے سن تے اپنے مویشیاں تے خیمیاں سَمیت آؤندے سن۔اوہناں لوکاں دا تے اوہناں دے اونٹاں دا شمار کرنا مشکل سی تے اوہ ملک دیس نوں تباہ کرن لئی اوہدے تے حملہ کر دے سن۔ ⁶ ۶۔ مِدیانیاں نیں اسرائیلیاں نوں ایتھوں تِک خستہ حال کر دِتا سی پئی اوہ خداوند کولوں مدد لئی فریاد کرن لگے۔ ⁷ ۷۔ جدوں ابنی اسرایل نیں مِدیانیاں دے سبب خداوند توں فریاد کیتی۔ ⁸ ۸۔ تے اوس نیں اوہناں کول اِک نبی بھیجیا جینے آکھیا: خداوند اسرائیل دا خدا اینج فرماندا اےپئی میں میں تہانوں غلامی دے دیس مِصر وچوں کڈلیایا۔ ⁹ ۹۔ میں تہانوں مِصریاں دے ہتھوں تے اوہناں سبھ دے ہتھوں چُھڈا لیایا جیہڑے تہاڈے اُتے ظلم کر دے سن ۔میں اوہناں نوں تہاڈے سامنیوں کڈ دِتا تے اوہناں دا دیس تہانوں دے دِتا۔ ¹⁰ ۱۰۔ میں تہانوں آکھیا سی پئی میں خداوند تہاڈا خدا وآں سو ایناں امُوریاں دے دیوتاواں دی پرستیش نہ کرو جیناں دے ملک وچ تُسی رہندے اوہ۔پر تسی مری گل نہ منی ۔ ¹¹ ۱۱۔ فیر خداوند دا فرشتہ آیا تے عفرہ وچ یوآس ابیعزری دے بلُوط دے رُکھ دے ہیٹھا ں پیٹھ گیا جیتھے اوس دا پُتر جِدوعون مَے دے اِک کولہو وچ چھپ کے گہیوں جھاڑ رہیا سی تاں جو اوہنوں مِدیانیاں توں بچائی رکھن ۔ ¹² ۱۲۔ جدوں خداوند دا فرشتہ جِدوعون نوں دکھائی دِتا تے فرشتہ نیں اوس نوں آکھیا :اے زبردست سُورمے!خداوند تیرے نال اے۔ ¹³ ۱۳۔ جِدعون نیں اوس نوں آکھیا :میرے آقا:گے خداوند ساڈے نال اے تے ایہہ سب کجھ ساڈے نال کیوں ہویا؟اوہدے اوہ عجیب و غریب کام کیتھے گئے جیناں دا زکر ساڈے پیو دادے ساڈے نال اینج کر دے سن پئی کی خداوند ای سانوں مِصر وچوں نئیں کڈلیایا؟ پر ہُن خداودن نیں سانوں چھڈ دِتا اے تے سانوں مِدیانیاں دا غلام بنا دِتا ۔ ¹⁴ ۱۴۔ تد خداوند نیں اوہدے تے نگاہ کیتی تے آکھیا :تُوں اپنے ایسے زور وچ جا تے بنی اسرائیل نوں مِدیانیاں دے ہتھوں چھڈایا۔کی میں تینوں نئیں بھیج رہیا؟ ¹⁵ ۱۵۔ جِدعون نیں پوچھیا:پر اے خداوند ! میں بنی اسرائیل نوں کیویں بچاواں گا؟میرا ٹبر بنی منسی وچ بوہت غریب اے تے میں اپنے خاندان وچ سب توں چھوٹا آں۔ ¹⁶ ۱۶۔ خداوند نیں جواب دِتا:میں تیرے نال رہواں گا تے توں سب مِدیانیاں نوں اِکو واری مار دیوے گا۔ ¹⁷ ۱۷۔ جِدعون نیں اوہنوں آکھیا :ہُن جے میرے اُتے تیری کرم دی نظر ہوئی اے تے مینوں ایہدا کوئی نشان وَکھا پئی تُوں ای میرے نال گلاں کر رہیا ایں۔ ¹⁸ ۱۸۔ میں تیری مِنت کردا واں پئی جدوں تِک میں نہ آواں تے اپنا ہدیہ لیا کے تیرے اَگے نہ رکھاں تُوں ایتھوں نہ جاویں۔تے خداوند نیں آکھیا :میں تیرے پرتن تِک ٹھہریا رہواں گا۔ ¹⁹ ۱۹۔ جدعون نیں اندر جا کے بکری دا اِک بچہ تے اِک ایفہ آٹے دی بے خمیری روٹیاں پکائیاں ۔تد اوہ گوشت نوں اِک ٹوکری وچ تے شوربے نوں اِک برتن وچ پا کے باہر لے آیا تے اوہنوں بلُوط دے رُکھ دے ہیٹھا ں فرشتہ دے حضُور وچ پیش کرنا۔ ²⁰ ۲۰۔ خداوند دے فرشتہ نیں اوس نوں آکھیا :ایس گوشت تے بے خمیری روٹیاں نوں لے کے اوس چٹان اُتے رکھ دے تے شوربے نوں اُنڈیل دے۔جِدعون نیں اینج ای کیتا۔ ²¹ ۲۱۔ خداوند دے فرشتہ نیں اوس عصا دی نوک وچوں جیہڑا اوہدے ہتھ وچ سی گوشت تے بے خمیری روٹیاں نوں ہتھ لایا۔تد چٹان توں اچانک آگ نکلی جس نیں اوس گوشت تے بے خمیری روٹیاں نوں بھسم کردِتا۔تد خداوند دا فرشتہ غیب ہو گیا۔ ²² ۲۲۔ تد جدعون نیں جان لیا پئی اوہ خداوند دا فرشتہ سی تے اوس نیں آکھیا:افسوس اے اَے خداوند تعالیٰ پئی میں خداوند نوں اپنے سامنے ویکھیا۔ ²³ ۲۳۔ پر خداوند نیں اوہنوں آکھیا:تیری سلامتی ہووے! نہ ڈر۔تُوں مریں گا۔ ²⁴ ۲۴۔ تد جِدعون نیں اوتھے خداوند لئی مذبح بنایا تے اوس دا نام"یہواہ شالوم "(یعنی خداوند امن اے)رکھیا جیہڑا آج دے دِن تِک ابیعزریاں دے عُفرہ وچ موجود اے۔ ²⁵ ۲۵۔ اوسے رات خداوند نیں اوہنوں آکھیا:اپنے پیو دے ریوڑ وچوں دو سرا بیل جیہڑا سات ورھیاں دا اے ،لے۔بعل دے مذبحے نوں جیہڑا تیرے پیو دا اےڈھا دےتے اوہدے کول دی یسیرت نوں کاٹ دے۔ ²⁶ ۲۶۔ فیر اوس پہاڑ دی چوٹی اُتے خداوند اپنے خدا لئی صحیح قاعدے دے حساب نال مذبح بنا تے یسیرت دی لکڑی نوں جنہوں تُوں کاٹ دِتا اے جلا کے اوس دوسرے بیل دی سوختنی قربانی گُزران ۔ ²⁷ ۲۷۔ سو جِدعون نیں اپنے خادماں وچوں دس نوں لے کے جیویں خداوند نیں آکھیا سی اونج ا ی کیتا۔پر کیوں جو اوہنوں اپنے ٹبر تے شہر دے لوکاں دا خوف سی ایس لئی اوس نیں ایہ کام دِن دی بجائے رات دے ویلےکیتا۔ ²⁸ ۲۸۔ صبح جدوں شہر لوک جاگے تے اوہناں نیں ویکھیا پئی بعل دا مذبح ڈھایا ہویا اے تے اوہدے کول دی یسیرت کٹی ہوئی اے تے نویں سرے توں بنائے ہوئے مذبحے اُتے دوسرے بیل دی قربانی چڑھائی گئی اے۔ ²⁹ ۲۹۔ اوہ اِک دوسرے توں پوچھن لگے پئی ایہہ کس دا کام اے؟ جدوں اوہ کھوج کرن لگے تے اوہناں نوں دسیا گیا پئی یوآس دے پُتر جِدعون نیں ایہہ حرکت کیتی اے۔ ³⁰ ۳۰۔ تد شہر دے لوکاں نیں یوآس نوں آکھیا : اپنے پُتر نوں باہر لے آ،تاں جو قتل کیتا جاوے کیوں جو اوہنے بعل دا مذبح ڈھایا اےتے اوہدے کول دی یسیرت نوں کاٹ دِتا اے۔ ³¹ ۳۱۔ پر یوآس نیں اوہناں لوکاں توں جیہڑے اوہدے آلے دوالے کھڑےاَکٹھے ہوئے سن تے غصہ نال بھرے ہوئے سن،آکھیا :کی تُسی بعل دی وجہ توں مقدمہ لڑو گے ؟کی تُسی اوہنوں بچان دی کوشش کررئے او؟جیہڑا وی اوہدی وجہ توں جھگڑا کرے گا اوہ صبح تِک ماریا جاوے گا۔جے تاں بعل سچی مُچی خدا اے تے جے کوئی اوہدا مذبح ڈھا دے تے اوہ آپ ای اپنا بچاؤ کر سکدا اے۔ ³² ۳۲۔ ایس لئیاوس دن اوہناں نیں جِدعون دا نام ایہہ کہہ کے یُ بعل رکھیا پئی بعل آپ اوہدے نال جھگڑ لوے کیوں جو اوہنے بعل دا مذبح ڈھا دِتا سی۔ ³³ ۳۳۔ تد سب مِدیانی تے عمالیقی تے دوجے اہلِ مشرق اَکٹھے ہوئے تے یردن نوں پار کر کے یزرعیل دی وادی وچ خیمہ زن ہئے۔ ³⁴ ۳۴۔ تد خداوند دی روح جِدعون اُتے اُتیری تے اوس نیں نرسنگاہ پھونکیا تے ابیعزریوں نوں اپنے پیچھے آن نوں آکھیا۔ ³⁵ ۳۵۔ اوس نیں سارے بنی منسی دے کول قاصد بھیجے تے اوہناں نوں مسلح ہو کے جنگ کرن لئی راضی کیتا۔تے اہنے آشر ،زبولون تے نفتالی دے کول وی قاصد بھیجے سو اوہ وی بنی منسی نوں آکے ملے۔ ³⁶ ۳۶۔ تد جِدعون نیں خدا نوں آکھیا :اگر توں اپنے قول دے حساب میرے ہتھوں اسرائیل نوں رہائی دِلانا چاہندا اے۔ ³⁷ ۳۷۔ تے ویکھ میں اِک بھیڑ دی اُون کھلیان وچ رکھ دواں گا۔جے دھُندصرف اوس اُون اُتے پوے تے آلے دوالے دی زمین سُکی رہ جاوے تے میں جان لواں گا پئی تُوں اپنے قول دے مطابق بنی اسرائیل نوں میرے ای ہتھوں رہائی بخشیں گا ۔ ³⁸ ۳۸۔ تے اینج ای ہویا ۔جِدعون دوجے دن صبح سویرے اُٹھیا تے اوہنے اوس اُون وچوں دھُند نچوڑی تے پانی دا بھریا پیالہ نکلیا۔ ³⁹ ۳۹۔ تد جِدعون نیں خدا نوں آکھیا:میرے نال ناراض نہ ہو۔مینوں صرف اِک ہو ر درخواست کرن دے۔مینوں اوس اُون وچوں اِک ہور اَزمیش کرن دے۔ایس وای اُون خُشک رہن دے تے اوس آس پاس دی زمین اُتے پوے ۔ ⁴⁰ ۴۰۔ اوس رات خداوند نیں اینج ای کیتا یعنی اُون خُشک رئی تے ساری ساری زمین اوس نال تر ہو گئی۔