ହେରୋଦ ମନେ କଲେ ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନ ଥିଲେ ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁରୁ ଉଠିଅଛନ୍ତି [୧୪:୨]।
ହେରୋଦ ତାହାର ଭାଇର ସ୍ତ୍ରୀକୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ [୧୪:୪]।
ସେ ତାଙ୍କୁ ଅତିଶିଘ୍ର ବଧ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ କାରଣ ଲୋକସମୂହକୁ ଭୟ କଲେ, ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କୁ ଭାବବାଦୀ ବୋଲି ମାନୁଥିଲେ [୧୪:୫]।
ସେ ଯାହା କିଛି ମାଗିବ, ସେ ତାହାକୁ ତାହା ଦେବେ ବୋଲି ହେରୋଦ ଶପଥ କରି ଏକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ [୧୪:୭] ।
ହେରୋଦିଆ ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନର ମସ୍ତକ ମାଗିଲା [୧୪:୮]
ହେରୋଦ ଯେହେତୁ ସେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକ ତାଙ୍କ ସହିତ ଭୋଜନ ସମୟରେ ହେରୋଦିଆର ଅନୁରୋଧକୁ ପ୍ରଦାନ କଲେ[୧୪:୯]।
ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟାରେ ବିଗଳିତ ହେଲେ ଓ ରୋଗୀମାନଙ୍କୁ ଆରୋଗ୍ୟ କଲେ [୧୪:୧୪]।
ଲୋକମାନଙ୍କୁ କିଛି ଭୋଜନ କରିବାକୁ ଦେବା ନିମନ୍ତେ ଯୀଶୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ [୧୪:୧୬] ।
ଯୀଶୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଆଡ଼େ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ର୍ଦୃଷ୍ଟି କରି ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ ଏବଂ ରୋଟୀଗୁଡ଼ିକ ଭାଙ୍ଗି ଲୋକସମୂହକୁ ଦେବା ନିମନ୍ତେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଲେ [୧୪:୧୯]।
ଭୋଜନ କରିବା ଲୋକେ, ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପିଲାମାନଙ୍କ ଛଡ଼ା, ପ୍ରାୟ ପାଞ୍ଚହଜାର ପୁରୁଷ ଥିଲେ ଏବଂ ବାର ଟୋକେଇ ବଳିଲା [୧୪:୨୦-୨୧] ।
A ଯୀଶୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଅନ୍ତର ହୋଇ ପର୍ବତ ଉପରକୁ ଗଲେ [୧୪:୨୩]।
ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ନୌକା ପ୍ରତିକୂଳ ବାୟୁ ହେତୁ ତାହା ଲହଡ଼ିରେ ଟଳମଳ ହେଉଥିଲା [୧୪:୨୪]।
ସେ ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଚାଲି ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ [୧୪:୨୫]
ଯୀଶୁ ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଭୟ ନ କରି ସାହସ ଧରିବାକୁ କହିଲେ [୧୪:୨୭]।
ଯୀଶୁ ପିତରକୁ ଆସି ପାଣି ଉପରେ ଚାଲିବାକୁ କହିଲେ [୧୪:୨୯]।
ପିତର ପାଣିରେ ବୁଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା ଯେତେବେଳେ ସେ ଭୟ କଲେ [୧୪:୩୦]।
ଯେତେବେଳେ ପିତର ଓ ଯୀଶୁ ନୌକାରେ ଗଲେ ପବନର ପ୍ରବାହ ସ୍ଥିର ହେଲା [୧୪:୩୨]।
ଯେତେବେଳେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଏହା ଦେଖିଲେ ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ ଏବଂ କହିଲେ ଯେ ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଥିଲେ [୧୪:୩୩]।
ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ଓ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସମୁଦ୍ରର ଆରପାରିକୁ ଗଲେ ,ସମସ୍ତ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଲୋକମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିଲେ [୧୪:୩୫]।