स्वर्गातून त्यांना येशूने चिन्ह दाखवावे अशी परूशी आणि सदूकी ह्यांनी मागणी केली होत [१६:१].
परुशी आणि सदूकी ह्यांना तो केवळ योनाचे चिन्ह देईल असे येशूने सांगितले [१६:४].
परुशी आणि सदूकी ह्यांच्या खामिरापासून सावध राहाण्यांस येशूने त्याच्या शिशांना सांगितले [१६:६].
येशू त्याच्या शिष्यांना परुशी आणि सदूकी ह्याच्या शिकवणीपासून सावध राहाण्यांस सांगितले [१६:१२].
"मनुष्याच्या पुत्राला लोक कोण म्हणून म्हणतात" असा पश्न येशूने त्याच्या शिष्यांना विचारला [१६:१३].
कांही लोकांना वाटले की येशू हा बाप्तिस्मा करणारा योहान, किंवा एलीया, किंवा यिर्मया, किंवा संदेष्ट्यांतील कोणी एक [१६:१४].
"आपण ख्रिस्त, जिवंत देवाचे पुत्र आहा" असे येशूने उत्तर दिले [१६:१६:१६].
पेत्राला येशूच्या प्रश्नाचे उत्तर माहित होते कारण स्वर्गीय पित्याने त्याला ते प्रकट केले होते [१६:१७].
येशूने पेत्राला स्वर्गाच्या राज्याच्या किल्ल्या दिल्या, जेणेकरून तो पृथ्वीवर बांधू आणि मोकळे करू शकेल, आणि ते स्वर्गांत बांधले किंवा मोकळे केले जाईल [१६>१९].
त्याने यरूशलेमेस जावे, पुष्कळ दु:खे सोसावी, आणि जिवे मारले जावे, आणि तिस-या दिवशी पुन्हा उठविले जावे ह्याचे अगत्य आहे ह्याबद्दल येशूने त्याच्या शिष्यांना सांगण्यांस सुरूवात केली [१६:२१].
येशूला अनुसरण्याची ज्या कोणाची इच्छा असेल त्याने स्वत:चा त्याग करावा आणि आपला वधस्तंभ उचलून घ्यावा [१६:२४].
येशूने असे म्हटले की, मनुष्याने सर्व जागा मिळविले आणि आपला जीव गमावला तर त्याला काय अलाभ [१६:२६].
येशूने सांगितले की, मनुष्याचा पुत्र आपल्या पित्याच्या गौरावानिशी आपल्या दूतांसह येईल [१६:२७].
मनुष्याचा पुत्र जेंव्हा येईल तेंव्हा तो प्रत्येकला ज्याच्या त्याच्या कृत्याप्रमाणे फळ देईल [१६:२७].