¹ عیسی اویَ جَه بوشو و خو شاگردانِ اَمرَه وَأگردست به خودشِ شهر. ² وختی روزِ سَبَّتْ فَأرِسه، بوشو کنیسه دورون و شروع بوکود مردمَ تعلیم دَئَن، اونِ همشهریأن کی اونِ گبانَ ایشتَأوستد تعجبِ اَمرَه گوفتد:«اَ چیزانَ کَ یَ جَه یاد بیگیفته؟ اَ چی حکمتی ایسه کی اونَ فَأدَه بوبُسته کی تَأنه اَجور مُعجزات انجام بده؟ ³ مگر اَن هون نجارْ مریمِ پسرْ و یعقوبُ یوسفُ یهوداُ شمعونِ برأر نییه؟» ⁴ عیسی اوشَأنَ بوگوفت:«ایتَه نبّی همه جا احترام دَأره جُز خودشِ شهرْ، و خودشِ اَقوام و خانواده ورجَه.» ⁵ عیسی نِتَأنست اون شهرِ دورون هیچ مُعجزه ایی انجام بده، جُز اَنکی چن تَه مریضِ رو دس بنَه و اوشَأنَ شفا بدَه. ⁶ عیسی تعجب بوکوده بو کی اونِ همشهریان اَقدر بی ایماند. بعد عیسی بوشو اونْ اَطرافِ داهاتان بگردست و مردمَ تعلیم بدَه. ⁷ اون خو دوازدَه شاگردَ خو ورجَه دخَأد و اوشَأنَ دو به دو اوسَه کود مأموریت، و اوشَأنَ قدرت بدَه تا اَرواحِ شریرَ مردمِ جَه بیرون تَأوَأدد. ⁸ و اوشَأنَ قدغن بوکود و بوگوفت:«شیمی سَفرِ رِه فقط ایتَه عَصا اوسَأنید، نه نان، نه کوله بار، و نه شیمی کمربندِ دورون پول. ⁹ فقط ایتَه کفش دوکونید، حتی ایتَه اضافه پیرهَنَم اونسَأنید. ¹⁰ هر وخت بوشوئید خانه ایی دورون و شمرَه قبول بوکودد، تا وختی اون شهرِ دورون ایسَأئید هویَ بِئسید و شیمی جایَ عوضَ نوکونید. ¹¹ و هر جا شمرَه قبول نوکودد یا شیمی حرفَ گوش ندَد، اوی جَه بیشید و شیمی پایِ خاکم اویَ تکان بدید تا اوشَأنِ رِه شهادتی بیبه. شمرَه گویم که روزِ جزا رِه شهرهایِ سَدوم و غَموره وضعْ او شهرِ مردمانِ جَه بهتره.» ¹² پس اوشَأن راه دکفتد و همه جا اعلام کودد کی مردم وَأستی توبه بوکوند. ¹³ اوشَأنْ دیوهایِ زیادی یَ بیرون تَأوَأدد و خیلی از مریضانِ سرَ روغن وَأسِد و اوشَأنَ شفا بدَأد. ¹⁴ چون عیسی خبرْ همه جا پخشَ بوسته بو، هیرودیسِ پادشاه خبردارَ بوست. بعضی مردم گوفتد کی یحییِ تعمید دهنده زندَه بوسته و هَنه وَسیه کی اَجور مُعجزه کونه. ¹⁵ ولی بعضی دیگر گوفتد:«اون الیاسه» و بعضی دیگر گوفتد:«اون ایتَه پیغمبره دیگر پیغمبرانِ مَأنستَأنه.» ¹⁶ ولی هیرودیسِ پادشاه گوفته:«نه، اَن هون یحیایه کی من اونِ سرَ وَأوِم، هَسَه دوباره زَنده بوسته.» ¹⁷ چون خو زن هیرودیا درخواستِ وَسی دستور بدَه بو کی یحیی یَ بیگیرد و تَأوَأدد زندان، هیرودیا اونِ برأرْ فیلیپُسِ زن بو کی هیرودیسْ اونَ عقد بوکوده بو. ¹⁸ و یحیی هیرودیسَ بوگوفته بو تو نوَأستی تی برأر زنِ اَمرَه ازدواج بوکونی. ¹⁹ هَنه وَسی هیرودیا یحیی جَه کینه به دیل دَأشته و خَأسته اونَ بوکوشه ولی نتَأنسته. ²⁰ هیرودیس هم یحیی جَه ترسه ئه، چون اونَ مردِ عادل و مُقدسی دَأنسته و اونِ حالِ رعایتَ کوده و دوس دَأشته اونِ حرفانَ بیشتَأوه، هر چن هربار اونِ حرفانَ ایشتَأوسته ناراحتَ بوسته. ²¹ ولی آخرسر هیرودیا رِه فرصت پیش بأمو، جریان از اَن قرار بو کی هیرودیس خو تولدِ رِه جشن بیگیفت و همۀ اُستانِ جلیلِ پیله کسان و فرمانده یانَ دعوت بوکود. ²² هیرودیا دخترْ مجلسَ بودورون بأمو و رقص بوکود، هیرودیس و مهمانان اونِ رقص کودَأنِ جَه اوشَأنَ خوش بأمو جوری کی پادشاهْ دخترَ بوگوفت:«هر چی بخَأیی ترَه فَأدم» ²³ و اونِ رِه قسم بوخورد کی:«هر چی می جَه خأیی بوگو ترَه فأدم، حتی نصفِ می مملکت بیبه» ²⁴ اون بوشو بیرون و خو مارَ بوگوفت:«چی بوگویم؟» اونِ مار بوگوفت:«بوگو یحیایِ تعمید دهنده سرَ خَأیم» ²⁵ دختر فوری وَأگردست پادشاه حضورْ و خواهش بوکود و بوگوفت:«خَأیم کی هَسَه، یحیایِ تعمید دهنده سرَ ایتَه طَبَقِ دورون مرَه فَأدی» ²⁶ پادشاه خیلی ناراحتَ بوست، ولی خو قَسمِ وَسی و مهمانانِ احترامِ وَسی صَلاح ندَأنست کی اونِ خواهشَ ردَ کونه. ²⁷ پس فوری جلادَ اوسَه کود و اونَ دستور بدَه کی یحیی سرَ بأوره. ²⁸ جلادم بوشو و زندانِ دورون یحیی سرَ وَأوِه و بنَه ایتَه طَبَقِ دورون بأورد و فأدَه دخترَ، و دخترم اونَ فَأدَه خو مارَ. ²⁹ وختی یحیی شاگردان بیشتَأوستد، بأمود و اونِ جنازه یَ اوسَأدد و دفنَ کودد. ³⁰ بعدِ ایتَه مدتْ عیسی شاگردان سفرِ جَه وَأگردستد و اونچی کی بوکوده بودَه عیسی رِه تعریف بوکودد. ³¹ عیسی اوشَأنَ بوگوفت:«خودتان تنهائی بأئید ایتَه خلوتِ جا تا کمی استراحت بوکونید» چون اوقدر رفت و آمد زیاد بو کی اوشَأن حتی فرصت نوکودد غذا بوخورد. ³² پس اوشَأن تنهایی قایقِ اَمرَه بوشد ایتَه خلوتِ جا. ³³ وختی مردم بیدد کی اوشَأن قایقِ اَمرَه شوئون درد، اوشَأنَ بشناختدْ و ساحلِ دورون بودووَستد اوطرفْ و قبلِ اَنکی اوشَأنْ قایقِ اَمرَه فأرسد ساحلَ، مردم اویَ ایسَه بود. ³⁴ وختی عیسی بأمو خوشکی رو، مردمِ زیادی یَ بیده و اونِ دیل اوشَأنِ رِه بوسوخت، چون گوسفندانِ بی چوپانَ مَأنستد، پس شروع بوکود اوشَأنَ تعلیم دَئَن و مطالبِ زیادی اوشَأنَ بوگوفت. ³⁵ غروب دمِ رِه، اونِ شاگردان بأمود اونِ ورجَه و بوگوفتد:«غروب بوبُسته و اَیَ هم بیابانه، ³⁶ مردمَ مُرخصَ کون تا بوشود دهاتِ اطراف خوشأنِ رِه غذا بِهند.» ³⁷ عیسی اوشَأنَ جواب بدَه:«شومَأن خودتان اَشَأنَ غذا فأدید» اونَ بوگوفتد:«مگر اَنکی بیشیم دویست دینار نان بِهِنیم تا بتَأنیم اَشَأنَ غذا فأدیم.» ³⁸ عیسی اوشَأنِ جَه وَأورسه:«چن تَه نان دَأرید؟ بیشید بیدینید.» شاگردان بوشود وَأورسد و بعد بوگوفتد:«پنج تَه نان و دو تَه ماهی» ³⁹ عیسی خو شاگردانَ بوگوفت کی مردمَ دسته دسته علفانِ رو بینیشأند. ⁴⁰ مردمم گروه های صد نفری و پنجاه نفری بوبُستد و زمینِ رو بینیشتد. ⁴¹ بعداً عیسی اون پنج تَه نان و دو تَه ماهی یَ بیگیفت و آسمانَ فأندرست و خدایَ شُکر بوکودْ، و نانَ بیگیفت و پارَه کود و خو شاگردانَ فَأدَه تا مردمِ میَأن تقسیم بوکوند، اون دو تَه ماهی هم فأدَه تا مردمِ میَأن تقسیم بوکوند. ⁴² مردم همه تَه بوخوردد تا سِئرَ بوستد. ⁴³ و شاگردان دوازدَه سبد خورده نانانی کی اضافه بأمو بو جَه جمعَ کودد. ⁴⁴ کسانی کی نان بوخوردد، حدود پنج هزار تَه مرد بود. ⁴⁵ بعدِ اَ کار، عیسی خو شاگردانَ بوگوفت کی فوری قایقَ سوارَ بود و پیشتر جی اون بوشود بِیت صِیدا کی دریا اوطرف نَهه بو تا خودش مردمَ مُرخصَ کونه. ⁴⁶ پس عیسی مردمَ مُرخصَ کود و ایتَه تپه یَ بوجُر بوشو تا دوعا بوکونه. ⁴⁷ وختی شب بوبُست، کشتی فأرسه بو دریا وسط و عیسی ساحلِ دورون تنها بو. ⁴⁸ بینِ ساعت سه تا شیشِ صبح بو کی بیده شاگردان زحمتِ اَمرَه کشتی یَ پیش بوردَأن درد، چون بادِ مخالف اَمویه، پس قدم زنان آبِ رو بوشو اوشَأنِ طرفْ و خَأسته اوشَأنِ کنارِ جَه ردَ بِه. ⁴⁹ ولی وختی شاگردان اونَ دریا رو بیدد خیال بوکودد کی روح دِئِن درد هَنه وَسی فریاد بزد، ⁵⁰ چون همه تَه اونَ بیده و بترسِه بود. ولی عیسی فوری اوشَأنِ اَمرَه گب بزَه و بوگوفت:«جرأت بدَأرید، منم، نترسید.» ⁵¹ و بعدْ تا قایقَ سوارَ بوست باد بِئسَه، و شاگردان تعجب بوکوده بود و هَطو حیران ایسَه بود و فَأندرستد. ⁵² اوشَأن حتی شبِ قبلی مُعجزه جَه هم هیچی نفهمسته بود چون اوشَأنِ دیل سختَ بوسته بو. ⁵³ پس دریایَ ردَ بوستد و فأرسد سرزمینِ جِنیسارتَ، و هویَ لنگر تأوَأدد. ⁵⁴ وختی کشتی جَه پیادَه بوستد، درجا مردم عیسی یَ بشناختد، ⁵⁵ و بوشود همۀ اون مناطقَ خبردارَ کودد. مردم جی هر طرف مریضانَ تختانِ رو اونِ ورجَه اَوردد. ⁵⁶ عیسی هر جا کی شوئه چی دهات چی شهران چی مزارعِ دورون، مردم خوشَأنِ مریضانَ راه هانِ کنار نَأئِد و اونَ التماس کودد کی وَأله مریضان اونِ رَدا دامنَ دس بزندْ، و هر کس کی دس زَئه، شفا پیدا کوده.