¹ بعدْ اوشَأن بوشد جَدَریانِ سرزمین، کی دریا اوطرف نَهَه بو. ² وختی عیسی کرجی جَه بیجیر بأمو، ایته مردای کی روحِ شریر دَأشته قبرستانی جَه بیرون بأمو و عیسی یَ بَر بوخورد. ³ اون مردای قبرانِ میأن ایسَه یه و کسی نِتَأنِسته حتی اونَ زنجیر اَمرَه دَوَدِه، ⁴ چون چن بار زنجیرِ اَمرَه اونَ کُنده یَ دوَسته بودْ، ولی زَنجیرانَ پارَه کوده بو و کُنده یانَ بیشکینه بو، هیچکی نِتَأنِسته اونَ رامَ کونه. ⁵ شب و روز قبرانِ و کوهانِ جُر فریاد زَئِه، و خودشَ سنگانِ اَمرَه زَخمی کوده، ⁶ وختی عیسی یَ جی دور بیده، بودووَست و بأمو عیسی ورجَه و اونَ سُجده بوکود، ⁷ و صدایِ بلند اَمره فریاد بزَه و بوگوفت:«ای عیسی، ای خدایِ مُتعالِ پسر، من ترَه چیکار دارم؟ ترَه به خدا مره عذاب نَدَن» ⁸ چونکی عیسی اونَ بوگوفته بو:«ای روح شریر، اَ مردِ جَه بیرون بیا» ⁹ اونموقع عیسی اونِ جَه وَأورسه:«تی نام چیسه؟» اون جواب بده:«می نام لشکره، چون اَمَأن ایته لشکریم.» ¹⁰ و خیلی عیسی یَ التماس بوکود کی اوشَأنَ جی اون سرزمین بیرونَ تَأنوَأده. ¹¹ هو نزدیکی تپه یانِ رو ایته گله خوک چرا کودَأن دوبود، ¹² اون ارواحِ شریر عیسی جَه خواهش بوکودد و بوگوفتد:«اَمرَه خوکان دورون اوسَه کون، بدَه بیشیم اوشَأنِ دورون» ¹³ عیسی هم وَأهَأشت کی بوشود، پس اونْ ارواحِ شریر بیرون بأمود و بوشود اون خوکانِ دورون. ایته گله خوک کی حدود دو هیزار تَه بوستد اون تپه یانِ سراشیبی جَه بودووَستد دریا طرف و دکفتد دریا میأن و غرقَ بوستد. ¹⁴ خوکبانان فرار بوکودد و شهر و روستا دورون هر جا کی فَأرِسِئِد، مردمَ خبر دَأئِد، و مردمم بیرون بأمود تا اونچی کی بوبُسته بویَ بیدیند. ¹⁵ هَطو کی فأرِسِد عیسی ورجَه، وختی بیدِد اونْ دیوانه مردای کی لشکرَ گرفتار بو عاقلَ بوسته و رخت دوکوده و اویَ نیشته، بترسِد. ¹⁶ کسایی کی اَ ماجرایَ خوشَأنِ چومِ اَمرَه بیدِه بود، اونچی کی اون دیوانه مردای و خوکانِ رِه ایتفاق دِکفته بویَ، مردمِ رِه نقل بوکودد. ¹⁷ اونموقع مردم عیسی جَه بخَأستد کی اوشَأنِ سرزمینِ جَه بیشِه. ¹⁸ وختی عیسی کرجیَ سوارَ بوستأن دوبو، اون مردای کی قبلاً دیوانه بو، اونِ جَه بِخَأست کی اونِ اَمرَه بیشه. ¹⁹ ولی عیسی اِجازه ندَه و بوگوفت:«بوشو تی خانه تی خویشانِ ورجَه و اوشَأنَ بوگو کی خداوند ترِه چی بوکوده، و چوطو ترِه رَحم بوکوده» ²⁰ و اون مردْ بوشو سرزمینِ دِکاپولیسِ دورون، دربارۀ اونچی کی عیسی اونِ رِه انجام بدَه بو، مردمِ رِه موعظه کوده، و همۀ مردم تعجب کودد. ²¹ عیسی دوباره کرجی مرَه وَأگردست دریا اوطرف، دریا کنارِ جَه مردمِ زیادی اونِ دؤر جمعَ بوستد. ²² ایته از کَنیسه رئیسان، کی «یایروس» نام دَأشته، بأمو اویَ و وختی عیسی یَ بیدِه، بکفت اونِ پا جیر ²³ و التماس کونان بوگوفت:«می کوچی دختر مَردن دره، تمنا کونم بَأیی و تی دسَ اونِ رو بنی تا شفا پیدا کونه و زنده بمانه» ²⁴ پس عیسی هم اونِ اَمرَه بوشو، و خیلی جی مردم هم اونِ اَمرَه بوشود و شلوغَ بوست و اونَ فیشار اَوردد. ²⁵ اون میانِ جَه ایتَه زنَأی ایسَه بو کی دوازده سال بو خونریزی دَأشته. ²⁶ اون خیلی طبیبانِ دسِ جَه رنج و زحمت بیده بو و همۀ خو دارایی یَ فَأده بو، ولی خوب کی نوبوسته بو هیچ، بدترم بوسته بو. ²⁷ پس وختی عیسی خبرَ بیشتَأوست، جمعیتِ میَأنِ جَه راه بیگیفت و بأمو عیسی سرِ پوشت، و اونِ رَدایَ دس بزَه. ²⁸ چون خودشِ اَمرَه بوگوفته بو:«حتی اگر اونِ رَدایَ دس بزنم شفا پیدا کونم» ²⁹ و وختی دس بزَه هو لحظه اونِ خونریزی قطعَ بوست، و خو بدن دورون احساس بوکود کی شفا پیدا کوده. ³⁰ عیسی هم هو لحظه احساس بوکود کی ایته قوّت اونِ بدنِ جَه بیرون بوشو، پس وَأگردست و مردمِ جَه وَأورسه:«کی می رختَ دس بزَه؟» ³¹ اونِ شاگردان جواب بدَأد:«دینی کی مردم تی رو هُجوم بَأورده دَأرد، بعد وَأورسی کی مرَه دس بزَه؟» ³² ولی عیسی خو دؤر و وَرَه فَأندِرِسته تا بیدینه کی کیی اَ کاره بوکود. ³³ اون زن، وختی بفهمست کی اَنِ رِه چی ایتفاقی دکفته، ترس و لرز اَمرَه جولو بأمو و عیسی پا ورجَه بِکفت و همۀ حقیقتَ اونَ بوگوفت. ³⁴ عیسی اونَ بوگوفت:«دخترجان، تی ایمان ترَه شفا بدَه، بسلامت بوشو و اَ بلا جَه آزاد بوبون» ³⁵ هنوز اونِ گب تومامَ نوبوستُ بو کی چن نفر یایروسِ خانه جَه بأمود و اونَ بوگوفتد:«تی دختر بمرد، دِ چره اُستادَ زحمت دیهی؟» ³⁶ عیسی وختی بیشتَأوست کی چی بوگوفتد، کنیسه رئیسَه بوگوفت:«نمَه ترسِن، فقط ایمان بدَأر» ³⁷ و وَأنَأشت جُز پطرس و یعقوبُ و اونِ برَأر یوحنا، کسِ دیگری اونِ دونبال بیشه، ³⁸ وختی کی فَأرِسِد کنیسه رئیسِ خانه، بیدِه کی چن نفر صدایِ بلندِ اَمرَه گریه و شیون کودَأن دَرد. ³⁹ عیسی بوشو بودورون و اوشَأنَ بوگوفت:«چره گریه و شیون کونید؟ دختر نمرده دَأره، بلکی خوفته» ⁴⁰ ولی اوشَأنْ اونِ حرفِ رِه خنده بوکودد. عیسی همه تَه یَ بیرون تَأوَأده، و دخترِ پئر و مارَه اوسَأد و اون شاگردانی اَمرَه کی اونَ همراه بود بوشود جایی کی اون دختر ایسَه بو. ⁴¹ اون موقع دخترِ دسَ بیگیفت و اونَ بوگوفت:«طَلیتا قومی» کی اونِ معنی بِهه:«ای دختر، ترَه گویم ویریز» ⁴² هو لحظه دختر ویریشت و راه دکفت، اون دختر دوازده سال سن دَأشته، اوشَأنْ خیلی تعجب بوکودد. ⁴³ بعدْ عیسی اوشَأنَ تأکید بوکود کی کسی یَ چیزی نوگوید و بوگوفت چیزی اون دخترَ فَأدد تا بوخوره.