¹ وختی فأرسد بِیت فأجی و بِیت عَنیا کی اورشلیمِ نزدیکی و کوهِ زیتونِ دامنه ورجَه نَهَه بود، عیسی دو تَه جی خو شاگردانَ اوسَه کود ² و اوشَأنَ بوگوفت:«بیشید اون دهکده ایی کی شیمی روبرو نَهه، و وختی اونَ بودورون بوشوئید، اویَ ایتَه کُره اُلاغ دینید کی اونَ دوَسته دَأرد و تا هَسَه کسی اونِ رو سوارَ نوبوسته. اونَ بازَ کونید و بأورید. ³ اگر کسی شیمی جَه وَأورسه؛ چره اونَ بازَه کونید؟ بوگوئید؛ خداوند اونَ لازم دَأره و خیلی زود اونَ وَأگردَأنه.» ⁴ اون دو نفر بوشود و ایتَه کوچه دورون ایتَه اُلاغَ بیدد کی ایتَه خانه درِ جولو دوَسته بوبُسته بو. پس اونَ بازَ کودد. ⁵ بعضی از کسانی کی اویَ ایسَه بود اوشَأنَ بوگوفتد:«چی وَسی کُره اُلاغَ بازَه کونید؟» ⁶ شاگردان اونچی کی عیسی بوگوفته بویَ بوگوفتد. اوشَأنم وَأهأشتد کی کُره اُلاغَ بوبورد. ⁷ بعدْ اونَ عیسی ورجَه بأوردد، خوشَأنِ رختَ اونِ رو تَأوَأدد و اونْ سوارَ بوست. ⁸ راه میَأنم خیلی از مردم خوشَأنِ لیباسانَ اونِ جولو وَأشَأدد تا عیسی کی کُره اَلاغَ سوار بو اوشَأنِ رو جَه ردَ بِه، بعضیانم درختانِ شاخه یانَ وَأوِئِد و اونِ راه جولو نَئِد. ⁹ مردم جی هر طرف اونَ دورَ کوده بود و فریاد کودد:«هوشیعانا، مُبارک بیبه کسی کی به نام خداوند اَیه. ¹⁰ مبارک بیبه اَمی پئرْ داودِ پادشاهی کی اَمون دره، ای پادشاهْ خوش بأمویی.» ¹¹ عیسی فأرسه اورشلیم و بوشو معبد. اویَ همه چیَه خُب فأندرست. ولی چون دیروخت بو اون دوازدَه نفرِ مرَه بوشو بِیت عَنیا. ¹² فردایی صبح وختی اوشَأن بیت عَنیا جَه وَأگردستد، بینِ راه عیسی یَ ویشتا بوبُست. ¹³ اونموقع ایتَه اَنجیر دار بیده کی برگ دَأشته، پیش بأمو تا چیزی بوخوره. ولی وختی فأرسه اون درختِ ورجَه، جُز برگ چیزی پیدا نوکود. چون هنوز انجیرِ فصلْ فأنرسه بو. ¹⁴ عیسی درختَ بفرماست:«دِ کسی تی میوه جَه نوخوره» و شاگردان اَنَ بیشتَأوستد. ¹⁵ وختی فأرسد اورشلیمْ، عیسی بوشو معبدِ دورون، و شروع بوکود کسانی کی اویَ خرید و فروش کودِدَ بیرون تَأوَأدَن، و صَرافانِ بساطْ و کبوترفروشانِ بساطَ وَأگردَأنه. ¹⁶ و وَأنَأشت کسی معبدِ صحنِ جَه جنسِ فروشی اَمرَه ردَ بِه. ¹⁷ اونْ مردمَ تعلیم بدَه و بوگوفت:«آیا خدا کلامِ میَأن بینیویشته نوبوسته کی؛ می خانه، همۀ اُمتانِ رِه خانۀ عبادت بِهه؟ ولی شومَأن اونَ دوزدانِ خانه چَأکوده اید.» ¹⁸ وختی کاهنانِ اَعظم، و یهودِ مُلایان اَنَ بیشتَأوستد، به فکر دکفتد کی چوطو اونَ بوکوشد، اوشَأنْ اونِ جَه ترسِه ئد، چون همۀ مردم اونِ تعالیمِ مُشتاق بوبُسته بود. ¹⁹ اون روزْ غروب دمِ رِه عیسی و اونِ شاگردان شهرِ جَه بیرون بوشود. ²⁰ فردایی صبح وختی وَأگردستَأن دوبود اورشلیم، راه میَأن شاگردان بیدد کی اَنجیر دار خوشکَ بوسته. ²¹ پطرس به خاطر بأورد و عیسی یَ بوگوفت:«ای اُستاد، اَنجیرداری کی نفرین بوکودی هَسَه خوشکَ بوسته.» ²² عیسی اوشَأنَ جواب بدَه:«خدایَ ایمان بدَأرید، ²³ یقین بدَأنید اگر کسی اَ کوهَ بوگویه؛ تی جا جَه حرکت بوکون و دکف دریا میَأن، و خو دیلِ میَأن شک نوکونه بلکی ایمان بدَأره اونچی کی گویه انجام بِهه، هر چی کی بوگویه انجام گیره. ²⁴ پس شمرَه گویم اونچی کی دوعا کونید و خَأئیدْ ایمان بدَأرید کی دریافت کونید و شمرَه عَطا بِهه. ²⁵ ولی وختی دوعا کونید اگر کسی جَه کینه دَأرید، اونَ ببخشید تا شیمی پئرْ کی آسمانِ میَأن ایسَه شیمی گوناهانَ ببخشه. ²⁶ ولی اگر شومَأن نبخشید، شیمی پئرِ آسمانی هم شیمی گوناهانَ نبخشه» ²⁷ اوشَأن ایبارِ دیگر بأمود اورشلیم. وختی عیسی معبدِ دورون قدم زَئه، کاهنانِ اَعظم و یهودِ مُلایان بأمود اونِ ورجَه ²⁸ و بوگوفتد:«به چه حقی اَ کارانَ کونی؟ کی ترَه اختیار فَأدَه دَأره اَ کارانَ بوکونی؟» ²⁹ عیسی اوشَأنَ جواب بدَه:«منم شیمی جَه ایتَه چی وَأورسم، اگر می جوابَ بدید منم شمرَه گویم کَ اختیارِ اَمرَه اَ کارانَ کونم. ³⁰ یحیی تعمید آسمانِ جَه بو یا انسانِ طرفِ جَه؟ مرَه جواب بدید.» ³¹ اوشَأن همدیگرِ مرَه مشورت بوکودد و بوگوفتد:«اگر بوگوئیم خدا طرفِ جَه بو، اون گویه پس چره اونَ ایمان نَأوردید؟ ³² اگر بوگوئیم انسانِ طرفِ جَه بو...» ولی اوشَأنْ مردمِ جَه ترسه ئد کی اَن حرفَ بزند چون همۀ مردم یحیی یَ نبی واقعی دَأنستد. ³³ پس عیسی یَ جواب بدأد و بوگوفتد:«اَمَأن نَأنیم» عیسی هم اوشَأنَ جواب بدَه:«منم شمرَه نوگویم کی کَ اختیارِ اَمرَه اَ کارانَ کونم.»