¹ پنجمی فرشته خو شیپورَ صدا بدَه، و من ستاره ایی بیدم کی آسمانِ جَه بکفت زمینِ رو، اونَ چاهِ بی انتها کلیدْ فأدَه بوبُست. ² اونْ کلیدِ اَمرَه چاهَ بازَه کود، چاهِ جَه دودی کوره دودِ مَأنستَأن ویریشت، جوری کی آفتاب و هوا، چاه دودِ جَه تاریکَ بوست. ³ بازن اون دودِ جَه مَلخانی بیرون بأمود و زمینِ رویَ بوپوشَأند، اوشَأنَ قدرت فَأدَه بوبُست تا عقربِ مَأنستَأن نیش بزند. ⁴ ولی اوشَأنَ بوگوفته بوبُست تا دار و درخت و سبزه مرَه کاری ندَأرد، بلکی فقط کسانی یَ صدمه بزند کی خدا مُهرَ خوشَأنِ پیشانی رو نَئرد. ⁵ و اوشَأنَ وَأهأشتد کی اون آدمانَ پنج ماه شکنجه بوکوند تا اوشَأنْ کسی مَأنستَأن کی عقرب اونَ بزَه دَأره درد بکشد، ولی مَلخانَ وَأنأشتد کی مردمَ بوکوشد. ⁶ اون روزانِ رِه مردم مرگِ دونبال گردد ولی پیدا نوکوند، مرگِ نأجه یَ دَأرد ولی مرگ اوشَأنِ جَه فرار کونه. ⁷ ملخانْ اَسبهایی یَ مَأنستِد کی جنگِ رِه اوشَأنَ آمادَه کوده بِد، اوشَأنِ سرِ رو چیزایی تاجِ مَأنستَأن نَهه بو، و اوشَأنِ قیافه، آدمِ قیافه یَ مَأنسته. ⁸ اوشَأنِ مو زنأکانِ مو مَأنستَأن بُلند بو و اوشَأنِ دندانان شیرِ دندانَ مَأنسته. ⁹ زِره هایی کی دوکوده بود آهنی زِره یَ مَأنسته، و اوشَأنِ بالِ صدا، اَرابه یان و اَسبهایی صدا مَأنستَأنه کی میدانِ جنگِ طرف بتاخت شوئون درد. ¹⁰ دُوم و نیشی دَأشتد عقربِ دُوم و نیشِ مَأنستَأن، و اوشَأنِ دُومِ دورون قدرتی نَهه بو کی مردمَ پنج ماه آزار بدد. ¹¹ چاهِ بی انتها فرشته، اوشَأنِ پادشاهه، اونِ نام عِبری بِهه «اَبَدون» و یونانی بِهه «آپولیون». ¹² ایتَه "وای!" یعنی ایتَه بلا بوگوذشته دَأره، ولی دو تَه بلایِ دیگر هنوز باقیه. ¹³ اونموقع شیشُمی فرشته خو شیپورَ صدا بدَه و من طلایی مذبحِ چهار گوشه جَه کی خدا حضور نَهه، صدایی بیشتَأوستم. ¹⁴ کی شیشُمی فرشته یَ کی شیپور خو دس دَأشته گوفته:«اون چهار فرشته یَ کی فُراتِ پیلدانه رودِ دورون دوَسته بوبُسته دَأردَ آزادَ کون» ¹⁵ پس اون چهار تَه فرشته کی هَ ساعت، هَ روز، هَ ماه و هَ سالِ رِه آماده بوبُسته بودْ آزادَ بوستد تا یک سومِ آدمانَ بوکوشد. ¹⁶ و بیشتَأوستم کی اوشَأنِ سواره نظامِ تعدادْ، دویست میلیون بو. ¹⁷ اَسبان و سوارانی کی خودمِ رویأ میَأن بیدم اَطو بود؛ زِره هایی به تن دَأشتد بعضی شَأن آتشِ مَأستَأن سُرخ، بعضی آسمانِ مَأنستَأن آبی، و بعضی گوگردِ مَأنستَأن زرد. اوشَأنِ اَسبانِ سرْ شیرِ سرِ مَأنستَأن بو و اوشأنِ دَهنِ جَه آتش و دود و گوگرد بیرون اَمویه. ¹⁸ یک سومِ آدمیان اَ سه تَه بلایِ آتش و دود و گوگردِ جَه، کی اوشَأنِ دهَنِ جَه بیرون زَئه بمردد. ¹⁹ اَسبانِ قدرت اوشَأنِ سَر و اوشَأنِ دُمِ میَأن نَهه بو، چره کی اوشَأنِ دُمْ، لانتی یَ مَأنسته کی سر دَأشته و مردمَ نیش زَئه. ²⁰ کسانی کی اَ بلایانِ جَه هلاکَ نوبوستد، بازم خوشَأنِ کارانِ جَه دس نکشد و توبه نوکودد، نه شیطانِ پرستشِ جَه دس بکشد، نه بُتایِ طلایی و نُقره ایی و برنجی و سنگی و چوبی پرستشِ جَه، کی نَه دیند، نه ایشتَأود و نه تکان خورد. ²¹ اوشَأن نخَأستد کی آدمکُشی و جادوگری و زِناکاری و دوزدی جَه دس بکشد و توبه بوکوند.