¹ بازن بیدم فرشتۀ قدرتمندِ دیگری آسمانِ جَه بیجیر بأمو، اون رَدایی دوکوده بو کی اونِ جنس اَبرِ جَه بو و اونِ سرِ دور رنگین کمانی نَهه بو، اونِ قیافه آفتابِ مَأنستَأن درخشان بو، و اونِ پا ساق، آتشِ ستونَ مَأنسته. ² اونِ دسِ دورون ایدَأنه کوچدانه طومار نَهه بو کی بازَه بوسته بو، اونِ راستِ پا دریا دورون نَهه بو و اونِ چپِ پا خوشکی رو. ³ اون فریاد بزَه، اونِ صدا شیرِ غُرِشِ مَأنستَأن بو، وختی صدا بوکود اونْ هفتَ رَعد صدا بوکودد و گب بزد. ⁴ وختی اونْ هفتَ رَعدْ گب بزد من آمادَه بوستم کی اونچی کی گویدَ بینیویسم،، ایمرتبه صدایی آسمانِ جَه بیشتَأوستم کی مرَه بوگوفت:«دس بدَأر! اونچی کی هفتَ رَعد بوگوفتدْ نوَأستی آشکارَ به، اوشَأنَ نینیویس.» ⁵ اونموقع اونْ فرشته کی دریا و خوشکی رو ایسَه بو خو راستِ دسَ رو به آسمان بوجُر بیگیفت و ⁶ به اون کسی کی تا اَبد زنده یه، و آسمان و زمین و دریا و هر چی اوشَأنِ میَأن نَهه یَ خلق بوکوده قَسم بوخورد و بوگوفت:«دِ ویشتر جی اَن عقب دنکفه، ⁷ بلکی هفتمین فرشته خو شیپورَ صدا بده، خدا رازْ عملی بِهه، هوطویی کی خو بندگان، یعنی خو اَنبیاءَ بشارت بدَه بو.» ⁸ اونموقع اون صدایی کی آسمانِ جَه بیشتَأوسته بوم می مرَه گب بزَه و بوگوفت:«بوشو و اون بازَه بوسته طومارَ اون فرشته ایی دسِ جَه فأگیر کی دریا و خوشکی رو ایسَه» ⁹ پس اونِ طرف بوشوم و اونِ جَه بخَأستم اونْ کوچدانه طومارَ مره فَأده. اون مرَه بوگوفت:«اونَ اوسَأن و بوخور، تی دورونَ زرخَ کونه، ولی تی دَهَنِ میَأنْ عسلِ مَأنستَأن شیرینه.» ¹⁰ پس منم طومارَ بیگیفتم و بوخوردم، می دهَنِ میَأن عسلِ مَأنستَأن شیرین بو، ولی وختی اونَ قورتَ دَم می شکمِ دورون زرخَ بوست. ¹¹ اونموقع مرَه بوگوفتد:«تو بازم وَأستی دربارۀ مِلتایِ زیادی، و قؤمهایِ زیادی، و زبانهایِ زیادی و پادشاهانِ زیادی نبوّت بوکونی»