¹ اونموقع ساقه ایی مرَه فَأدد کی اندازه گیری چوبَ مَأنسته، و مرَه بوگوفتد:«ویریز و بوشو خدا معبدْ و خدا مذبحَ اندازه بیگیر و کسایی کی اویَ عبادت کوندَه بیشمار، ² ولی صحنِ بیرونی مرَه کار ندأر و اونَ اندازه نیگیر، چون اون قسمت کافرانَ واگذار بوبُسته. اوشَأنْ مُقدسِ شهرَ چهل و دو ماه پامالَ کوند. ³ ولی من خودمِ دو تَه شاهدَ مأمور کونم، اوشَأنْ پلاس دوکوند و هیزار و دویست و شصت روز نبوّت کوند.» ⁴ اَ دو تَه هون دو تَه زیتون دارْ و هون دو تَه چراغدانی ایسد، کی زمینِ خداوندِ حضورْ بپا ایسد. ⁵ هر کی بخَأیه اوشَأنَ اذیت و آزار بوکونه، آتشی کی اوشَأنِ دَهنِ جَه بیرون اَیه مرَه جی میَأن شِه. ⁶ اوشَأنْ قدرت دَأرد آسمانَ دوَدد تا اون اَیامی کی نبوّت کوند باران نواره، و قدرت دَأرد کی آبانَ به خون تبدیل بوکوند و هر وخت بخَأید جهانَ انواعِ بَلایانَ مُبتلا بوکوند. ⁷ بله، هوطو کی اوشَأنْ خوشَأنِ شهادت دَئَنَ تومامَ کودد، اون وَحشْ، چاهِ بی انتها جَه بیرون اَیه تا اوشَأنِ مرَه جنگ بوکونه، اون وَحش اوشَأنَ شکست دِهه و کوشه. ⁸ اوشَأنِ جنازه یان اون پیلدانه شهرِ خیابانِ میَأن کفه، شهری کی از نظرِ روحانی سُدوم و مِصر نام بیگیفته، چون اون شهرانِ مَأنستَأن ظالم و فاسده، اَ شهر هو جایی ایسه کی اوشأنِ خداوند مصلوب بوبُست. ⁹ سه روز و نیم مردم جی هر قبیله و قؤم، و جی هر زبان و ملت، اوشَأنِ جنازه یَ فَأندرد و وَأنَألد کی کسی اوشَأنَ دفن بوکونه. ¹⁰ زمینِ مردمان همگی اَ دو تَه نبی مرگِ وَسی جشن گیرد و همدیگرِ رِه هدیه اوسه کوند، چون اوشَأنْ مردمَ به تنگ بأورده بود. ¹¹ بعدِ اَ سه روز و نیم، روحِ حیات بخشْ خدا طرفِ جَه اوشَأنِ جسمَ وارد بوبُست و اوشأنْ خوشَأنِ پا رو بِئسَأد، و همۀ کسانی کی اوشَأنَ تماشا کودَأن دوبود وحشت بوکودد. ¹² اونموقع اون دو نفر، صدایی جی آسمان بیشتَأوستد کی اون دو تَه یَ گوفته:«به اَیَ بوجُر بَأئید» و اون دو نفر خوشَأنِ دوشمنانِ چومِ جولو ایتَه اَبرِ میَأن به آسمان بوجُر بوشود. ¹³ هو لحظه زمین لرزۀ شدیدی بأمو و یک دهمِ شهر فوکوردست و هفت هیزار نفر بمردد، و کسانی کی زنده بمَأنسته بود وحشت بوکودد و جی ترس، آسمانِ خدایَ پرستش بوکودد. ¹⁴ دو تَه "وای" بوگوذشت، سومی "وای" بزودی اَیه. ¹⁵ اونموقع هفتمی فرشته خو شیپورَ صدا بدَه، ایمرتبه صداهایِ بلندی آسمانِ جَه به گوش برسه کی گوفته:«جهانِ سلطنتْ اَمی خداوند و اونِ مسیحِ شین بوبُسته و اونْ تا اَبدالآباد سلطنت کونه» ¹⁶ و اون بیست و چهار تَه پیر کی خدا حضورِ جَه تختِ رو نیشیند زمینِ رو سُجده بوکودد و ¹⁷ بوگوفتد:«ترَه شُکر کونیم ای خداوند، ای خدایِ قادرِ مُطلق کی ایسَه بی و ایسَأیی، تو تی قدرتِ عظیمَ بدس بیگیفتی ایی و تی سلطنتَ شروع بوکوده ایی. ¹⁸ قؤمان بر علیه تو عصبانی بود ولی هَسَه تی غَضبْ آشکارَ بوسته، هَسَه اونِ وخته کی مُرده یانَ داوری بوکونی و تی خادمان، یعنی پیغمبران و ایماندارانَ و همۀ کسانی کی تی جَه ترسدَه، چی کوچدَأنه چی پیلدانه یَ پاداش فأدی. اونِ وخت برسه دَأره کسانی کی زمینَ خرابَ کوده دَأردَ جی میَأن اوسَأنی.» ¹⁹ اونموقع خدا معبدْ آسمانِ میَأنْ بازَه بوست، و صندوقِ عهدْ کی خدا عهدنامه اونِ میَأن نَهه بو ظاهرَ بوست، بازن رَعد و برق بزَه و آسمان غُرش بوکود، و زمین لرزه بوبُست و تگرگِ شدیدی بوأرست.