5

1 بازن اون تخت نشینِ راستِ دسِ میَأن طوماری بیدم کی اونِ پوشت و رو بینیویشته بوبُسته بو، و طومارَ هفتَ مُهرِ مرَه مُهر و موم بوکوده بود. 2 و ایتَه فرشتۀ قوی بیدم کی صدایِ بلندِ اَمرَه وَأورسه:«کی لیاقت دَأره کی اَ مُهرانَ اوسَأنه و طومارَ بازَه کونه؟» 3 و هیچ کس نه آسمانِ میَأنْ، نه زمینِ رو، و نه زمینِ جیر نتَأنستْ طومارَ بازَه کونه یا حتی اونِ میَأنَ فأندره. 4 من زار زار گریه کودَأن دوبوم، چون کسی پیدا نوبوسته کی لیاقت بدَأره طومارَ بازَه کونه یا اونَ بخَأنه یا حتی اونِ میَأنَ فأندره. 5 اونموقع ایتَه جی اون بیست و چهار تَه پیرْ مرَه بوگوفت:«گریه نوکون، هَسَه اون شیری کی قبیلۀ یهودا شینه و داوودِ نسلِ جَه یه پیروزَ بوسته، اونْ لیاقت دَأره کی طومارْ و هفتَ مُهرَ واکونه.» 6 بازن بره ایی بیدم کی هون تختِ وسط و اون چهار حیوانْ و پیرانِ میَأن ایسَه بو، بره بدنِ رو زخمهایی نَهه بو کی معلوم بو قربانی بوبُسته دَأره، اون بره هفتَ شاخ و هفتَ چوم دَأشته، کی خدا هفتَ روح ایسد، کی زمینِ همه جا اوسَه بوبُستد. 7 بره بأمو جولو و اونْ طومارَ تخت نشینِ راستِ دسِ جَه بیگیفت. 8 هَطو کی طومارَ بیگیفت اون چهار تَه حیوان و اون بیست و چهار تَه پیرْ بره پا پِشِ جَه بکفتد و سُجده بوکودد. اوشَأن هر کودام چنگی بدس دَأشتد و ایتَه طلایی جامْ کی بُخورِ جَه پور بو، کی ایماندارانِ دوعائانِ نشانه یه. 9 اوشَأنْ تازه سرودی خأدِنه و گوفتد:«تو سزاواری کی طومارَ بیگیری، تو سزاواری کی اونِ مُهرانَ وَأکونی، چره کی تی جانَ بنَأیی، و تی خونِ اَمرَه مردمَ، جی هر قبیله و زبانْ، و جی هر قؤم و ملتْ، خدا رِه بِهِه ایی، 10 تو اوشَأنَ به سلطنت برسَأنه ایی، تو اوشَأنَ کاهن چَأکودی تا اَمی خدایَ خدمت بوکوند، اوشَأنْ زمینِ رو سلطنت کوند.» 11 اونموقع فأندرستم و فرشته یانِ صدایَ بیشتَأوستم، صدها هیزار فرشته کی تختِ دورْ و اون چهار حیوان و پیرانِ دور جمعَ بوسته بود. 12 فرشته یانْ صدایِ بلندِ اَمرَه اَ سرودَ خَأندد:«خدا بره کی خو جانَ مردمِ نجاتِ رِه قربانی بوکود، قدرت و دولتْ، و حِکمت و قوّتِ سزاواره، اونْ ستایش و جلال و برکتِ سزاواره.» 13 بازن بیشتَأوستم هر موجودی کی آسمانِ میَأن و زمین رو و زمینِ جیر و دریا میَأن ایسَه و هر چی اوشَأنِ میأن ایسَه فریاد زند و گوید:«ستایش و حُرمت، جلال و قوّت، تخت نشین و بره شین بیبه تا اَبد.» 14 و چهار حیوان بوگوفتد:«آمین» و اون بیست و چهار تَه پیر به زمین بکفتد و پرستش بوکودد.