¹ اونموقع اون هفتَ فرشته جَه کی اون هفتَ پیاله یَ خوشَأنِ دس دَأشتد ایتَه بأمو جولو و مرَه بوگوفت:«بیا تا اون پیلدانه فاحشه مُجازاتَ، هونی کی رودخانه یانِ کنار نیشته یَ ترَه نیشان بدم. ² زمینِ پادشاهانْ اونِ اَمرَه زِنا بوکودد و زمینِ مردمانْ اونِ زِناکاری شرابِ مرَه مَستَ بوستد.» ³ اونْ فرشته مرَه در روح بوبورد به ایتَه بیابان، اویَ زنی یَ بیدم کی حیوانِ وحشیِ سُرخ رنگی رو سوار بو، حیوانْ هفتَ سر دَأشته و دَه تَه شاخ، و اونِ بدنِ رو پور بو جی نامهایِ کُفرآمیز. ⁴ اون زنْ لباسِ اَرغوانی و سُرخ دوکوده بو و طلا و جواهر و مُرواریدِ اَمرَه آراسته بوبُسته بو، اونْ خو دسِ دورون پیالۀ طلایی ایی دَأشته کی اونِ فسادْ و اونِ زِناکاری کثافاتِ جَه پور بو. ⁵ اونِ پیشانی رو اَ نامِ مرموز بینیویشته بوبُسته بو:«پیلدانه بابِل، فاحشه یانِ مارْ، و زمینِ کثافتان» ⁶ هَ موقع متوجه بوبُستم کی اون زن مسته، اونْ مُقدسنِ خونِ جَه و عیسی شُهدا خونِ جَه مَستَ بوسته بو، هَطو کی اونَ بیدم خیلی تعجب بوکودم. ⁷ فرشته وَأورسه:«چره اَقدر تعجب بوکودی؟ من اون زنْ و اون حیوانِ وحشی کی هفتَ سرْ و دَه تَه شاخ دَأره و زن اونِ رو سوارَ بوسته رازَ تِرِه تعریف کونم. ⁸ اون وحشْ کی بیده ایی و زمانی زنده بو، ولی هَسَه دِ نیه، بزودی چاهِ بی انتها جَه بیرون اَیه و هلاکتِ طرف شِه، زمینِ مردم به غیرِ اوشَأنی کی جی ابتدایِ عالم اوشَأنِ نام دفترِ حیاتِ میَأن بینیویشته نوبُسته، همگی مات و مبهوت بهد، چون زمانی زنده بو، ولی دِ نیه، ولی بازم اَیه.