¹ اونموقع ایتَه صدا معبدِ جَه بیشتَأوستم کی اون هفتَ فرشته یَ گوفته:«بیشید و خدا غضبِ هفتَ پیاله یَ فوکونید زمینِ رو.» ² اولین فرشته بوشو و خو پیاله یَ خوشکی رو فوکود. و زَخمایِ دردناک و وحشتناکی مردمِ بدنِ رو کی اون وحشِ نشانَ خوشَأنِ رو دَأشتد و اونِ مجسمه یَ پرستش کودد بوجُر بأمو. ³ دومی فرشته خو پیاله یَ دریا دورون فوکود، و دریا تبدیل به خون بوبُست، خونی کی بمرده آدمِ خونَ مَأنسته، و همۀ دریا جانوران هلاکَ بوستد. ⁴ سومی فرشته خو پیاله یَ رودخانه یان و چشمه یانِ رو فوکود، و رودخانه یان و چشمه یانِ آبْ خونَ تبدیل بوبُست. ⁵ اونموقع بیشتَأوستم کی فرشته ایی که آبانِ نگهبانه اَطو بوگوفت:«ای قدوسْ، کی هَسَه ایسَأیی و پیشترانم ایسَه بی، تو عادلی کی اَطو حُکم بوکودی، ⁶ چون کی اَشَأنْ تی مُقدسین و تی اَنبیاء خونَ فوکودد، پس تونم خونْ فأدَه ایی تا بوخورد، چون اوشَأنِ سزا هَنه.» ⁷ و بیشتَأوستم کی مذبحِ جَه جواب بأمو:«ای خداوند، ای خدایِ قادرِ مُطلق، سزایی کی تو دیهی حقه و عادلانه یه. ⁸ چهارمی فرشته خو پیاله یَ خورشید رو فوکود. و خورشید فرمان بیگیفت تا مردمَ بوسوجَأنه. ⁹ و مردم جی گرما بوسوختد و خدا نامَ فُحش بدَأد چون اَ بلایانِ اِختیار اونِ اَمرَه یه، ولی مردم حاضر نوبود توبه بوکوند و خدایَ احترام بند. ¹⁰ پنجمی فرشته خو پیاله یَ فوکود اون وحشِ تختِ رو و اونِ مملکتْ تاریکَ بوست، مردم جی درد و رنج خوشَأنِ زبانَ گاز گیفتد. ¹¹ اَشَأنم درد و زخمی وَسی کی دَأشتد آسمانِ خدایَ کُفر گوفتد ولی خوشأنِ اعمالِ جَه دس نکشه ید و توبه نوکودد. ¹² شیشُمی فرشته خو پیاله یَ خالی کود فُراتِ پیلدانه رودخانه دورون، و رودخانه آب خوشکَ بوست، جوری کی پادشاهانِ شرقِ رِه راهْ بازَه بوست تا بتَأند خوشَأنِ لشکریانَ بوبورد غربِ طرف. ¹³ بازن بیدم کی اِژدها و وحشْ و نبی دوروغینِ دَهنِ جَه سه تَه روحِ خبیث، کی وَزغِ شبیه بود بیرون بأمود. ¹⁴ اَن اَرواح، شیطانانی ایسد کی تَأند معجزه انجام بدد، اوشَأنْ جهانِ همۀ پادشاهانِ ورجَه شُد تا اوشَأنَ آمادَه کوند کی خدایِ قادرِ مُطلقِ داوری عظیمِ روزِ رِه، بر ضدِ خدا جنگ بوکوند. ¹⁵ «شیمی حواس بمَأنه کی من دوزدِ مَأنستَأن اَیم، خوش به حال کسی کی بیدار ایسه و خو لباسَ دَأره، تا مجبور نیبه لُخت راه بیشه و رُسوایِ عالم بیبه.» ¹⁶ اونموقع اون سه تَه روحِ پلیدْ، زمینِ پادشاهانَ جایی دورون کی به زبانِ عِبری اویَ «حارمَگِدون» گویده جمعَ کودد. ¹⁷ هفتمی فرشته خو پیاله یَ هوا میَأن بپاشانه، و جی اون تختی کی معبدِ دورون نَهه بو صدایی بأمو کی «کار تومامَ بوست» ¹⁸ اَ موقع رَعد و برقهایِ عظیمی بزَه، و چنان زلزلۀ عظیمی بأمو کی از زمانی کی انسان زمینِ رو زندگی کوده کسی اونِ مَأنستَأن نیده بو. ¹⁹ بابِل، اونْ پیلدانه شهرْ سه پاره بوبُست و قؤمانِ شهرانْ همه تَه ویرانَه بوستد. خدا بابِلِ گوناهانَ ندید نیگیفت، و پیاله ایی کی اونِ غضبِ آتشینِ شرابِ جَه پور بو، فَأدَه تا بابِل بوخوره. ²⁰ جزیره یان ناپدید، و کوه هان مَحو و نابودَ بوستد. ²¹ و جی آسمانْ پیلدانه تگرگ آدمانِ رو بوارست کی هر کودام پنجاه کیلو وزن دَأشته، و آدمیان اَ بلا وَسی خدایَ فُحش دَئِد، چونکی بلایِ وحشتناکی بو.