¹ هر کودام جی اونِ شاخانِ رو ایتَه تاج نَهه بو، و هر سرِ رو هم ایتَه نامِ کُفرآمیز بینیویشته بوبُسته بو. ² اونْ وَحشی کی من بیدم پلنگِ مَأنستَأن بو، ولی اونِ پاهان خرسِ پاهانَ، و اونِ دهَنْ شیرِ دَهَنَ مَأنسته. اِژدها خو قوّت و خو تختَ اونْ وَحشَ فَأدَه، و اختیاراتِ عظیمی اونَ ببخشه. ³ بیدم کی اون وَحشِ سَرَأنِ جَه، ایتَه سرْ ضربۀ سختی بوخورده بو، ولی خود به خود خوبَه بوست. همۀ دونیا اَ معجزه جَه تعجب بوکودد و اونْ وَحشِ دونبال سر راه دکفتد. ⁴ مردمْ اِژدهایَ پرستش کودد چره کی وَحشَ قدرت بدَه بو، اوشَأنْ اون وَحشَ سُجده کودد و گوفتد:«کیسه کی اَ وَحشِ مَأنستَأنه بیبه؟ کی تَأنه اونِ اَمرَه جنگه بوکونه؟» ⁵ وَحشَ دهنی فأدَه بوبُست تا بتَأنه حرفهای غرورآمیز و کُفرآمیز بزنه، و اونَ قدرتی فَأدَه بوبُست کی بتَأنه چهل و دو ماه سلطنت بوکونه. ⁶ پس اونم خو دَهنَ وَأکود و خدایَ کُفر بوگوفت، اونْ خدا نامَ و اونِ خانه یَ، و همۀ کسانی کی آسمانِ میَأن زندگی کوندَه کُفر بوگوفت. ⁷ اونَ وَأهَأشتد مُقدسینِ اَمرَه جنگ بوکونه و اوشَأنَ شکست بده، اونَ وَأهَأشتد هر قبیله و قؤم و زبان و اُمتی رو، حکومت بوکونه. ⁸ همۀ زمینِ آدمانْ اونَ پرستش کوند، فقط کسانی اَ کارَ نوکوند کی اوشَأنِ نامْ دفترِ حیاتِ دورون بینیویشته بوبُسته، اَ دفترِ حیاتْ بره ایی شینه کی جی آغازِ آفرینشْ قربانی بوبُسته بو. ⁹ هر کی گوش دَأره بیشتَأوه: ¹⁰ اگر کسی وَأستی به اَسیری بیشه، به اَسیری شِه، و اگر کسی وَأستی شمشیرِ اَمرَه بیمیره، شمشیرِ اَمرَه میره. اَن حقیقتی ایسه تا مُقدسین خوشَأنِ صبر و ایمانَ نیشان بدد. ¹² اون اولی وَحشِ قدرت و اختیارِ جَه استفاده کوده و زمین و همۀ اونِ ساکنانَ مجبور کوده کی اولی وَحشَ پرستش بوکوند کی اونِ زخم خوب بوبُسته بو. ¹³ اونْ معجزاتِ عظیمی انجام دَئه، حتی مردمِ چومِ جولو کاری کوده کی جی آسمان آتش بواره زمینِ رو. ¹⁴ اون معجزاتی اَمرَه کی ایجازه دَأشته وَحشِ اَولِ حضورْ انجام بده، دونیا مردمَ فریب بدَه. اون مردمَ دستور بدَه کی اولی وَحشِ جَه کی شمشیرِ مرَه زخمی بوبُسته بو ولی هنوز زنده بو ایتَه پیلدانه مجسمه چَأکوند. ¹⁵ اون وَحشَ قدرت بدَه بوبُست تا اونْ مجسمه یَ روحْ ببخشه تا اونْ مجسمه بتَأنه گب بزنه و همۀ کسانی کی مجسمه یَ پرستش نوکوندَ بوکوشه. ¹⁶ اون همه تَه یَ، چی پیلدانه چی کوچدانه، چی پولدار چی فقیر، چی غلام چی آزاد، همۀ یَ مجبور بوکود، خوشَأنِ راستِ دسِ رو، و یا خوشَأنِ پیشانی رو علامتْ بند. ¹⁷ تا هیچکس نتَأنه بدونِ اون علامت چیزی بِهنه یا بوفروشه، و اونْ علامتْ، اونْ وَحشِ نام بو و یا اونِ نامِ شماره. ¹⁸ و اَن حکمت خَأیه، هر کی فهم دَأره تَأنه اونْ حیوانِ عددَ محاسبه بوکونه، چره کی اونْ ایتَه انسانِ نامه و اونِ عدد 666 ایسه.