¹ خداوند سلطنت کونه، پس زمینِ مردمان شادی بوکونید و جزیره یان خوشحال بیبید. ² اَبران و تاریکی خداوندِ دؤر تا دؤرَه بیگیفته دَأرد. اونِ سلطنت انصاف و عدالتِ رو اُستواره. ³ آتش اونِ پیشاپیش حرکت کونه و همۀ اونِ دوشمنانَ سوزَأنه. ⁴ اونِ برقان جهانَ روشنَ کونه و زمین اَنَ دینه و لرزه. ⁵ همۀ عالمِ کوه هان، خداوندِ حضورِ جَه مومِ مَأنستَأن آبَ بود. ⁶ آسمانان اونِ عدالتَ اعلام کوند و همۀ قؤمأن اونِ شکوه و جلالَ دیند. ⁷ همۀ بُت پرستان شرمنده بود کی بتراشته بوبُسته بُتانَ افتخار کودد. ای همۀ خدایان، خداوندِ جولو زانو بزنید و اونَ پرستش بوکونید. ⁸ صَهیونِ مردم ایشتَأود و تی داوری وَسی ای خداوند شادی کوند، یهودا دخترأنم خوشحالَ بود. ⁹ چره کی ای خداوند، همۀ زمینِ رو تو مُتعالی، تو همۀ خدایانِ جَه بوجُرتری. ¹⁰ ای شومَأنی کی خداوندَ دوست دَأرید، بدی جَه نفرت بدَأرید، اون خو مؤمنینِ جانَ حفظ کونه و اوشَأنَ شریرانِ دسِ جَه نجات دِهه. ¹¹ نور عادلانِ رِه تابه، و شادمانی دوروستکارانِ نصیب بِهه. ¹² ای عادلان، اونچی وَسی کی خداوند انجام بدَه دَأره شادی بوکونید، خدایِ مقدّسِ کارانَ به یاد بأورید و اونَ شُکر و ستایش بوکونید.