¹ خداوند کی می پوشتیبانه یَ شُکر کونم. ² اون می پوشت و پناهه، اون می سپر و می نجات دهنده یه، اونَ توکل دَأرم کی می مردمَ تحتِ می فرمان اَوره. ³ ای خداوند، آدمی چیسه کی تو اونَ متوجه بیبی؟ انسانِ پسر چی ارزشی دَأره کی تو اونَ فکر بوکونی؟ ⁴ اون ایتَه نفسِ مَأنستَأنه و اونِ زندگی روزان سایه مَأنستَأن دوَأره. ⁵ ای خداوند، آسمانانَ وَأشکاف و بیجیر بیأ، کوه هانَ دس بزن تا اوشَأنِ جَه دود ویریزه. ⁶ رعد و برق اوسَه کون و تی دوشمنانَ پراکندَه کون، خودتِ تیرانَ پرتاب بوکون و اوشَأنَ قلع و قمع بوکون. ⁷ خودتِ دستَ جی عالمِ بوجُر درازَ کون و مرَه جی عمقِ آبان نجات بدن، یعنی اَ بیگانه یانِ چنگِ جَه مرَه نجات بدن. ⁸ اَشَأنی کی اَشَأنِ دهنِ جَه فقط دوروغ بیرون اَیه و، اَشَأنِ راستِ دس دوروغِ دسه. ⁹ خداوندا، ترِه ایتَه تازه سرود گویم و چنگِ ده تارِ اَمرَه ترِه سرود خَأنم. ¹⁰ ترِه کی پادشاهانَ نجات دهی و تی بنده داودَ شمشیرِ کوشنده جَه خلاصَ کونی. ¹¹ خداوندا، مرَه دوشمنِ ظالمِ دسِ جَه خلاصَ کون، مرَه اَ بیگانه یانِ چنگِ جَه کی همش دوروغ گوید نجات بدن. ¹² بدَه اَمی پسرَأن پیلَه بود و، جوانی میَأن دارِ مَأنستَأن قد بکشد، و اَمی دختران، پادشاهانِ کاخِ بتراشته ستونِ مَأنستَأن بوبود. ¹³ اَمی انباران انواعِ محصولانِ جَه پورَه بود و، اَمی گوسفندان صحرا دورون هیزاران هیزار برّه بودونیا بأورد. ¹⁴ اَمی گاوان حامله بوبود و اوشَأنِ ایتَه گوساله هم نیمیره. اَمی کوچه یانِ دورون هیچموقع آه و ناله صدا بیشتَأوسته نیبه. ¹⁵ خوش به حال اون قؤمی کی اوشَأن وضع اَطو بیبه، خوش به حال اون قؤمی کی یَهوَه اوشَأنِ خدا بیبه.