¹ ای خداوند، می دوعایَ گوش بوکون و اِلتماسِ صدایَ بیشتَأو، تو اَمین و عادلی، پس می دوعایَ اجابت بوکون. ² خودتِ بنده یَ محاکمه نوکون، چره کی هیچ زنده ایی تی ورجَه عادل و بی گوناه نیه. ³ دوشمن مرَه اذیت و آزار بوکوده و مرَه به زمین بزَه دَره، جوری می زندگی یَ سیاهَ کوده کی انگار چند ساله بمرده دَأرم. ⁴ هَنه وَسی خودمَ بباخته دَأرم و می دیل پریشانه. ⁵ قدیمِ اَیامَ به یاد اَورم و، دربارۀ اونچی کی تو مرِه بوکودی فکر کونم. ⁶ می دسانَ تی طرف درازَ کونم، می جان خوشکِ زمینِ مَأنستَأن تی عطشَ دَأره. ⁷ ای خداوند، هر چی زودتر می دوعایَ مستجاب بوکون، چره کی می اُمیدَ جی دس بدَه دَأرم. خودتِ رویَ می جَه وَأنگردَأن، نوکونه بیمیرم و بوشوم قبرِ دورون. ⁸ هر روز صبح تی رحمتَ مرَه نیشان بدن، چون من ترَه توکل دَأرم، راهی یَ کی وَأستی بوشوم مرَه یاد بدن، چره کی جی تَه دیل تی حضور دوعا کونم. ⁹ خداوندا، ترَه پناه بأورده دَأرم، مرَه می دوشمنانِ دسِ جَه خلاصَ کون. ¹⁰ مرَه تعلیم بدن تا تی ایراده یَ بجا بأورم، چون تو می خدایی. بیبه کی تی مهربانه روح مرَه به راهِ راست هدایت بوکونه. ¹¹ خودتِ نامِ وَسی ای خداوند می زندگی یَ حفظ بوکون و، خودتِ عدالتِ وَسی مرَه می گرفتاریانِ جَه خلاصَ کون. ¹² خودتِ رحمتِ وَسی می دوشمنانَ نابودَ کون، همۀ کسانی کی می اَمرَه مخالفدَه هلاکَ کون، چره کی من تی بنده یم.