145

1 ای پادشاه، ای می خدا، ترَه مُتعال دَخأنم و تا اَبد گویم کی تی نام متبارکه. 2 هر روز ترَه پرستش کونم و تا اَبدالآباد تی نامَ ستایش کونم. 3 خداوند بی نهایت عظیمه و شایسته یه کی اونَ پرستش بوکونیم، اونِ عظمتَ اَمَأن انسانان نِتَأنیم درک بوکونیم. 4 زمینِ مردمان نسل در نسل تی اعمالَ ستایش کوند و تی کارایِ عظیمِ جَه تعریف کوند. 5 اوشَأن دربارۀ تی عظمت و شکوه، و دربارۀ تی عجیبِ کاران گب زند. 6 مردم تی کارایِ عجیبِ جَه گب زند، و من تی عظمتِ جَه تعریف کونم. 7 اوشَأن تی مهربانیانِ حکایتَ تعریف کوند و من تی عدالتِ جَه گب زنم. 8 خداوند بخشنده و مهربانه، اون دِئر عصبانی بِهه و پور جی مُحبته. 9 اون همه تَه مرَه مهربانه و، همۀ خو مخلوقاتَ محبت دَأره. 10 ای خداوند، همۀ تی مخلوقات ترَه ستایش کوند و، همۀ تی مؤمنین ترَه شُکر کوند. 11 اوشَأن تی ملکوتِ جلالِ جَه گب زند و تی قدرتَ نقل کوند. 12 تا همۀ مردمَ تی کارایِ عظیمِ جَه خبردارَ کوند و تی پادشاهی جلالَ همه تَه رِه بوگوید. 13 تی ملکوت جاودانیه، تی سلطنت همیشه باقیه و تومأمَ نیبه.