¹ خداوندا، تو مرَه امتحان بوکوده ایی و شِنَأسی. ² تو می نیشتن و ویریشتَأنِ جَه خبر دَأری و جی دور می همۀ دیلِ فکرَ دَأنی. ³ تو می کار کودَأن و می خوفتَن فَأندری و می همۀ راه و روشِ جَه خبر دَأری. ⁴ پیشتر جی اَنکی گب بزنم، تو ای خداوند می منظورَه دَأنی. ⁵ جی هر طرف مرَه دؤرَ کوده ایی و تی دسِ اَمرَه مرَه محافظت کونی.6 ⁶ شناختی کی تو می جَه دَأری، مرِه خیلی عجیبه، و من نِتَأنم اونَ درک بوکونم. ⁷ تی روحِ جَه کَ یَ بوشوم؟ تی حضورِ جَه کَ یَ فرار بوکونم؟ ⁸ اگر بوشوم آسمانِ جُر تو اویَ ایسَأیی، اگر زمینِ دورون فرو بوشوم، تو اویَ ایسَأیی. ⁹ اگر سحرِ بالانِ رو سوارَ بوم و تا دریائانِ اوطرف پرواز بوکونم، ¹⁰ اویَ هم تی دس می راهنمایه، و تی راستِ دس مرَه کمک کونه. ¹¹ اگر خودمَ تاریکی میَأن جیگا بدم، یا می دؤرِ روشنایی یانَ به تاریکی تبدیل بوکونم. ¹² حتی تاریکی یانم ترِه تاریک نییه و، شبم ترِه روزِ مَأنستَأن روشنه، چره کی تاریکی و روشنایی ترِه ایتَه یه. ¹³ چون می باطنَ تو خلق بوکودی، تو مرَه می مارِ شکمِ دورون بوجود بأوردی. ¹⁴ ترَه شُکر کونم، چره کی مرَه اَطو عجیب چَأکودی، تی همۀ کاران عظیم و عجیبد، من اَنَ می همۀ وجودِ اَمرَه دَأنم.