132

1 خداوندا، داود و همۀ اونِ زحمتانَ به یاد بأور. 2 به یاد بأور کی چوطو خداوندِ رِه قسم بوخورد و قادرِ مطلق، یعنی یعقوبِ خدا رِه نذر بوکود و بوگوفت: 3 خودمِ خانه و خیمه یَ بودورون نوشوم و خودمِ رختخوابِ دورون نوخوسم. 4 نه می چومَأنَ خواب دهم و نه می مژه یانَ استراحت. 5 تا موقعی کی ایتَه جا خداوندِ رِه پیدا کونم و، یعقوبِ قادرِ مطلقِ رِه ایتَه خانه. 6 اِفراتَه میَأن صندوقِ عهدِ جَه خبردارَ بوستیم و یَعاریمِ صحرا دورون اونَ پیدا کودیم. 7 بائید بیشیم خداوندِ خانه و اونِ تختِ ورجَه اونَ پرستش بوکونیم. 8 ای خداوند، ویریز و صندوقِ عهدِ اَمرَه کی تی قدرتِ نشانه یه، بیا پیلدانه معبدِ دورون و همیشه رِه اویَ ساکن بوبون. 9 تی کاهنان عدالتِ رختَ دوکوند و تی مؤمنین شادی اَمرَه ترِه سرود خَأند. 10 تی بنده داودِ وَسی تی خودتِ رویَ تی مسیحِ جَه وَأنگردَأن. 11 خداوند راستی اَمرَه داودِ رِه قسم بوخورد و خو وعده جَه وَأنگرده، اون بوگوفت: ایتَه جی تی زَأکأنَ پادشاه کونم، و اون بعدِ تو سلطنت کونه. 12 اگر تی پسران می عهدَ بدَأرد و احکامی کی اوشَأنَ یاد دهمَ ایطاعت بوکوند، اوشأنِ زَأکأنَ، تا اَبد نسل در نسل سلطنتِ تختِ رو نیشَأنم. 13 خداوند صَهیونَ انتخاب بوکود تا اونِ میَأن ساکن بیبه. 14 اون بفرماست؛ اَیَ تا اَبدالآباد می آرامگاهه، هَ یَ ساکن بوم، چره کی اَطو اِراده بوکودم.