131

1 خداوندا، من مغرور نییم، من خودمَ بوجُرتر جی دیگران نیدینم، پیله کارانی کی می عقل و فهمِ جَه بوجُرتره، و نِتَأنم انجام بدمَ دس نزنم. 2 تشویشَ خودمِ جَه دورَه کودم و ایتَه کوچدأنه زَأکِ مَأنستَأن کی خو مارِ کِشِه جَه ایسَه و تازه شیر بوخورده دَأره، آرام و ساکتم. 3 ای اسرائیل، جی هَسَه تا اَبد خداوندَ توکل بدَأر.