113

1 هَلِلویاه، ای خداوند خادمان، ستایش بوکونید، خداوندِ نامَ ستایش بوکونید. 2 خداوندِ نام مُتبارکه، جی هَسَه تا اَبدالآباد. 3 جی طلوعِ آفتاب تا مغربِ رِه خداوندِ نامَ ستایش بوکونید. 4 خداوند همۀ قؤمانِ رو حکومت کونه، و اونِ عظمت جی آسمانان هم بوجُرتره. 5 اَمی خدا یَهوَه مَأنستَأن کیسه، کی آسمانانِ میَأن بوجُرترین جایگاه جَه نیشته؟ 6 اون خمَه بوسته و جی آسمان زمینَ فَأندره. 7 فقیرَ خاکِ جَه ویریزَأنه و نیازمندَ ذلتِ جَه خلاصَ کونه 8 تا اوشَأنَ پیله کسانِ مرَه بینیشَأنه، یعنی خودشِ قؤمِ پیله کسانِ اَمرَه. 9 نازا زنَأکَ خانواده دار کونه و، تبدیل به ماری کی زَأیِ زیاد دَأشتنِ جَه شادی کونه. هَلِلویاه.