112

1 هَلِلویاه، خوش به حال کسی کی خداوندِ جَه ترسِه، و اونِ فرمان بوردَأنِ جَه لذت بوره. 2 اونِ زَأکأن زمینِ رو قدرتمند بود، و اونِ نسل برکت گیره 3 اونِ خانواده ثروتمند بِه و اونِ خوبیان تا اَبد جی خاطر نیشه. 4 کسی کی دوروستکار و مهربان و عادل بیبه، حتی تاریکی میَأنم اونِ رِه نور طلوع کونه. 5 کسی کی دیل بوسوزَأنه و قرضَ ده، و خو کارانِ میَأن انصافَ رعایت بوکونه، همیشه اُستوار مَأنه و سعادتمند بِه. 6 چون هیچموقع لغزش نوخوره، اونِ نامَه تا اَبد خوبی مرَه یاد کوند. 7 اون خبرِ بدِ جَه ترسی نَئره. چره کی اونِ ایمان قویه و خداوندَ توکل دَأره. 8 اونِ دیل اُستواره و نترسِه، چره کی مطمئنه خو دوشمنانِ شکستَ دینه. 9 اون بذل و بخشش کونه و فقیرانَ فأده. اونِ عدالت تا اَبد پایداره، اون همیشه مردمِ ورجَه سربلند و محترمه. 10 وختی آدمِ شرور اَنَ دینه عصبانی بِه، حِرص خوره و خو دندانانَ به هم سَأوه، اونِ اُمید و آرزو همیشه رِه جی میَأن شِه.