111

1 هَلِلویاه، خداوندَ صالحان و دوروستکارانِ ورجَه می همۀ وجودِ اَمرَه شُکر کونم. 2 خداوندِ کاران عظیمد، کسانی کی اونِ کارانَ علاقه دَأرد، دربارۀ اونِ کاران فکر کوند. 3 همۀ اونِ کاران پور شکوه و پور عظمته، و اونِ عدالت تا اَبدالآباده. 4 اونِ عظیمِ کارانَ نشَه جی خاطر بوردَأن، خداوند بخشنده و مهربانه. 5 کسانی کی اونِ جَه ترسدَه روزی رسَأنه و خو عهد و پیمانَ هیچ موقع فراموشَ نوکونه. 6 خداوند قؤمای بیگانه سرزمینانَ خو قؤمَ فأدَه و اَطو خو قدرتَ خو قؤمَ نیشان بدَه. 7 هر کاری کی خداوند انجام دِهه درست و مُنصفانه یه، و همۀ اونِ احکامَ شَه اعتماد کودَأن. 8 همۀ اونِ کاران پایدار و اَبدی ید، چره کی عدالت و راستی رو بنا بوبُستد. 9 خو قؤمَ آزادَه کود و اوشَأنِ اَمرَه عهدی اَبدی دوَست. اونِ نام قدوس و پور قدرته. 10 خداوندِ جَه ترسَن، اولِ حکمته. اون کسانی یَ کی اونِ جَه ایطاعت کوند، فهم و شعور بخشه. اونِ ستایش تا اَبد پایداره.