110

1 یَهوَه می خداوندَ بوگوفت: می راستِ دسِ طرف بینیش تا تی دوشمنانَ تی پا جیر تَأوَأدم. 2 خداوند جی صَهیون تی سلطنتِ عصایَ درازَ کونه تا تی دوشمنانِ رو حکومت بوکونی. 3 وختی بخَأیی بیشی جنگ، تی قؤم خوشَأنِ دیلِ خاسته اَمرَه، دوروستکاری و تقوا رختَ دوکوند و تی حضور اَید، و جوانان صبحِ عَیازِ مَأنستَأن هر روز تازه تر بود. 4 خداوند قسم بوخورده و پشیمانَ نیبه کی تو، تا اَبدالآباد کاهنی، کاهنی ایسی مِلکیصِدِقِ رُتبه مرَه برابر. 5 خداوند تی راستِ دستِ طرف ایسَه و غضبِ روزِ موقع پادشاهانَ شکست دِهِه. 6 اون قومَأنَ داوری کونه. میدانِ جنگَ اوشَأنِ جنازه جَه پورَه کونه و همۀ زمینِ رو پادشاهانَ شکست دِهه. 7 اون جاده کنارِ نهرِ جَه آب خوره، پس قوّت گیره و سربلندَ بِه.