¹ خداوندَ شُکر بوکونید، چره کی اون مهربانه و اونِ رَحمت تا اَبدالآباد باقیه. ² اوشَأنی کی خداوند اوشَأنَ نجات بدَه دَأره، بوگوید کی خداوند اوشَأنَ دوشمنانِ دسِ جَه نجات بدَه دَأره. ³ و اوشَأنَ سرزمینانِ جَه جمعَ کوده، جی مشرق و مغرب، و جی شمال و جنوب. ⁴ بعضیَأن بیابانِ میَأن آواره بود و شهری نَأشتد کی اونِ دورون سامان بیگیرد. ⁵ ویشتا بود و عطش دَأشتد و اوشَأنِ جان به لب فَأرسه بو. ⁶ اونموقع خوشَأنِ گرفتاری وَسی خداوندِ حضور فریاد بوکودد و اون اوشَأنَ گرفتاری جَه خلاصَ کود، ⁷ و اوشَأنَ راستِ راهَ هدایت بوکود تا فأرسد ایتَه شهرَ کی بتَأند اونِ دورون زندگی بوکوند. ⁸ پس اوشَأن وَأستی خداوندَ اونِ رحمتِ وَسی و کارای عظیمی کی آدمانِ رِه انجام بدَه دَأره شُکر بوکوند. ⁹ چره کی کسانی کی ناجِه دَأردِ جانَ سِئرَ کونه و ویشتایانِ شکمَ خُرمه چیانِ مرَه پورَه کونه. ¹⁰ بعضیان تاریکی و مرگِ سایه جیر نیشته بود، و زندانِ میَأن غُل و زنجیر بوبُسته بود، ¹¹ چره کی خدا کلامِ اَمرَه مخالفت بوکودد و خدایِ قادرِ مُتعالِ احکامَ توهین بوکودد. ¹² اون اوشَأنِ دیلَ کار و سختی جیر ذلیل بوکود و جی پا دکفتد، ولی کسی نِئسَه بو اوشَأنَ یاری بوکونه. ¹³ اونموقع گرفتاری میَأن خداوندِ حضور فریاد بوکودد، و اون اوشَأنَ جی سختیان خلاصَ کود، ¹⁴ و تاریکی و مرگِ سایه جیرِ جَه بیرون بأورد و، اوشَأنِ غُل و زنجیرَ پارَه کود. ¹⁵ پس اوشَأن وَأستی خداوندَ اونِ رحمتِ وَسی و کارای عظیمی کی آدمانِ رِه انجام بدَه دَأره وَسی شُکر بوکوند. ¹⁶ چره کی اون بُرنزی دروازه یانَ بیشکینه، و آهنی میله یانَ پارهَ کوده دَأره. ¹⁷ جاهلان خوشَأنِ شرارتِ رِه، و خوشَأنِ گوناهانِ وَسی ذلیل بوبُستد. ¹⁸ خوشَأنِ اِشتهایَ جی دس بدَه بود و اوشَأنِ پا گورَ فَأرسِه بود. ¹⁹ اونموقع خوشَأنِ گرفتاری میَأن خداوندِ حضور فریاد بوکودد و، اون اوشَأنَ جی سختیان خلاصَ کود. ²⁰ اون خو کلامَ اوسَه کود و اوشَأنَ شفا بدَه، و اوشَأنَ مرگِ جَه نجات بدَه. ²¹ پس اوشَأن وَأستی خداوندَ اونِ رحمتِ وَسی و کارای عظیمی کی آدمانِ رِه انجام بدَه دَأره رِه شُکر بوکوند. ²² و شُکر گزاری رِه قربانی تقدیم بوکوند و سرودهای شادِ اَمرَه اونِ کارانَ اعلام بوکوند. ²³ بعضیان کشتی یَ سوارَ بوستد بوشد دریا، کار و کاسبی یَ مشغول بوبُستد. ²⁴ اوشَأن خداوندِ عجیبِ کارانَ بیدد، اوشَأن اونِ اعمالَ دریائانِ عمقِ میَأن بیدد. ²⁵ اونِ فرمانِ اَمره توندِ بادی ویریشت و دریا کولاک بوبُست. ²⁶ کشتی یان موجَأنِ رو بیجیر و بوجُر شوئد، و کسانی کی اوشَأنِ دورون نیشته بود جی ترس مَردن دوبود. ²⁷ مَستانِ مأنستَأن اَطرف اوطرف کفتد و حیران و سرگردان بوبُسته بود. ²⁸ اونموقع خوشَأنِ گرفتاری میَأن خداوندِ حضور فریاد بوکودد و اون اوشَأنَ جی پریشانی نجات بدَه. ²⁹ خداوند کولاکَ ساکتَ کود و موجان بِکفتد، و دریا آرامَ بوست. ³⁰ پس اوشَأنم خوشحالَ بوستد، چره کی آسایش پیدا کودد، و خداوندم اوشَأنَ فأرسَأنی بندری کی در نظر دَأشتد.