104

13 جی آسمان کوه هانِ رو باران وأرأنی و زمینَ جی خودتِ نعمتان پورَه کونی. 14 حیوانانِ غذا رِه علف جُر اَوری و انسانانِ رِه سبزیان و غله یانَ، 15 و شرابَ کی آدمِ دیلَ شادَ کونه، و روغن کی اونِ رویَ وَأکونه و شادابَ کونه، و نانَ کی اونِ جانَ قوّت دِهه. 16 خداوندِ داران سیرابد، یعنی لبنانِ سروِ داران کی تو اوشَأنَ بکاشته ایی ای خداوند، 17 و پرنده یان اوشَأنِ رو خوشَأنِ لانه یانَ چَأکوند. ولی لک لک لانه صنوبر رو نَهه. 18 پیلدانه کوه هان بزِ کوهی شینه، و صخره یان خرگوشانِ پناهگاه. 19 اون ماهَ فصلانِ تعیین کودَأنِ رِه چَأکود و آفتاب، خو غروب کودَأنِ وختَ دَأنه. 20 تاریکی چَأکونی و شب بِه، و همۀ جنگلِ حیوانان خوشَأنِ لانه یانِ جَه بیرون اَید. 21 جوانِ شیران شکارِ رِه غرش کوند و خوشَأنِ روزی یَ خدا جَه خَأید. 22 وختی آفتاب بیرون اَیه، دوباره جمعَ بود خوشَأنِ لانه یانِ دورون و خوسد.