¹ ای می جان، خداوندَ ستایش بوکون، می همۀ وجود، اونِ مقدسِ نامَ متبارک دخَأنه. ² ای می جان، خداوندَ ستایش بوکون و اونِ مهربانی یانَ جی خاطر نوبور، ³ اون تی همۀ گوناهانَ بخشِه و، ترَه تی مرضَأنِ جَه شفا دِهه. ⁴ اون تی جانَ مرگِ جَه نجات دِهه و خو محبت و مهربانی اَمرَه ترَه برکت دِهه. ⁵ تی جانَ خُرمه چیزانِ مرَه سِئرَ کونه، تا عقابِ مَأنستَأن جوان و پور قوّت بیبی. ⁶ خداوند، عدالتَ مظلومانِ رِه بجا اَوره و اوشَأنِ حقِ جَه دفاع کونه. ⁷ اون خو راه هانَ موسی یَ یاد بدَه و خو اعمالَ بنی اسرائیلِ رِه آشکارَه کود. ⁸ خداوند بخشنده و مهربانه، اون دیرغضبه و پور جی محبت. ⁹ اون کینه به دیل نیگیره و تا اَبد عصبانی نِئسِه. ¹⁰ اون مطابقِ اَمی گوناهان عمل نوکود و اوطویی کی سزاوار بوئیم اَمرَه جزا نده. ¹¹ چره کی هوقدر کی آسمان جی زمین بلندتره، هوقدرم خداوندِ رحمت عظیمه کسانی رِه کی اونِ جَه ترسد. ¹² هو اندازه کی مشرق جی مغرب دوره، هو اندازه خداوند اَمی گوناهانَ اَمی جَه دورَه کوده دَأره. ¹³ هوطویی کی ایتَه پئر خو زَأکأنِ مرَه مهربانه، هوقدر خداوند کسانی یَ کی اونِ جَه ترسدَه دوست دَأره. ¹⁴ چره کی خداوند اَمی سرشت و اَمی فطرتِ جَه خبر دَأره، اون به یاد اَوره کی اَمَأن جی خاکیم. ¹⁵ آدمی عمر صحرا علفِ مَأنه. آدمی صحرا گولِ مَأنستَأن شکوفه زنه، ¹⁶ وختی باد اَیه و اونِ رو وَزه، جی میَأن شِه و جی اون اثری باقی نمَأنه. ¹⁷ ولی خداوندِ رحمت جی اَزل تا اَبدالآباد کسانی رو نَهه کی اونِ جَه ترسد، و اونِ عدالت اوشَأنِ زَأکأنِ زَأکأنِ رو. ¹⁸ و کسانی رو کی اونِ عهدَ حفظ کوند و اونِ احکامَ به یاد دَأرد و بجا اَورد. ¹⁹ خداوند خو تختَ آسمانِ میَأن استوار بوکوده و اونِ پادشاهی همۀ عالمِ رو مسلطه.