¹ یکشنبه صبحِ زود وختی هوا هنوز تاریک بو مریمِ مَجدلیه بأمو قبرِ سر و بیده کی سنگْ قبرِ جولو جَه اوسَأده بوبُسته. ² پس بودو بودو بأمو شمعونِ پطرس و اون شاگردی کی عیسی اونَ دوس دَأشته ورجَه و بوگوفت:«خداوندَ قبرِ جَه بوبوردد و معلوم نییِه اونَ کَ یَ بنَه دَأرد.» ³ پطرس و اوی تَه شاگرد بوشود بیرون و قبرِ طرف راه دکفتد. ⁴ هر دو همدیگرِ مرَه دووَستِد، ولی اوی تَه شاگرد پیش دکفت و اول فأرسه قبرِ سر. ⁵ اونْ خمَ بوست و قبرِ دورونَ فأندرست، و کفنَ بیده کی اویَ نَهَه، ولی قبرِ دورون نوشو. ⁶ بازن شمعونِ پطرس فَأرسه و بوشو قبرِ دورون، اونم کفنَ بیده کی اویَ نَهَه. ⁷ و اون دَسمالی کی عیسی سرِ رو بنَه بودْ کفنِ کنار ننَه بو، بلکی، تا بوبُسته بو و ایبچه کفنِ جَه دورتر نَهَه بو. ⁸ بعد اوی تَه شاگرد کی اول فأرسه بو قبرِ سر بوشو بودورون، اونم بیده و ایمان بأورد، ⁹ چون تا اونموقع هنوز خدا کلامَ نفهمسته بود کی اون وَأستی بعدِ مرگ دوباره زنده بیبه. ¹⁰ بعدْ اون دو تَه شاگرد وَأگردستد خوشَأنِ خانه. ¹¹ ولی مریمِ مجدلیه وَأگردسته بو اویَ و قبرِ بیرون ایسَه بو و گریه کوده. هوطو کی اَشک فوکودَأن دوبو خمَ بوست و قبرِ دورونَ فأندرست. ¹² هو لحظه دو تَه فرشته یَ بیده کی هو جایی کی عیسی یَ بنَه بود نیشته بود، ایتَه سرِ طرف و ایتَه پا طرف. ¹³ اوشأن اونَ بوگوفتد:«ای زن، چره گریه کونی؟» اون جواب بدَه:«می خداوندَ بوبوردد و نَأنم اونَ کَ یَ بنَه دَأرد» ¹⁴ وختی اَ حرفَ بزَه احساس بوکود کسی اونِ پوشت ایسَه، وأگردست بیده عیسی اویَ بپا ایسَه. ولی اونَ نشناخت. ¹⁵ عیسی مریمِ جَه وَأورسی:«ای زن، چره گریه کونی؟ کی دونبال گردی؟» مریم خیال بوکود کی اون باغبانه، هَنه وَسی اونَ بوگوفت:«ای آقا، اگر تو اونَ بوبورده ایی مرَه بوگو کَ یَ بنَه ایی تا بوشوم اونَ اوسَأنم.» ¹⁶ عیسی بوگوفت:«ای مریم!» مریم وَأگردست و عیسی یَ بشناخت و بوگوفت:«رَبّونی» کی به زبانِ عِبری یعنی "ای استاد". ¹⁷ عیسی بوگوفت:«مرَه دس نزن، چون هنوز می پئرِ ورجَه بوجُر نوشو دَأرم، ولی بوشون و می برأرأنَ پیدا کون و اوشَأنَ بوگو کی؛ خودمِ پئرْ و شیمی پئرْ و خودمِ خدا و شیمی خدا ورجَه بوجُر شؤم.» ¹⁸ مریم مجدلیه بأمو شاگردانَ بوگوفت:«من خداوندَ بیدِم» و اونچی کی اونَ بوگوفته بو، اوشَأنَ بوگوفت. ¹⁹ هون یکشنبه غروبِ رِه، وختی شاگردان همدیگرِ مرَه جمع بود و یهودیانِ ترسِ جَه همۀ دَرأنَ دوَسته بود، عیسی بأمو و اوشَأنِ میَأنِ جَه بپا بِئسَه و بوگوفت:«سلام بر شومَأن» ²⁰ و خو دسأنِ زَخمانْ و خو پَألی زخمَ اوشَأنَ نیشان بدَه، وختی شاگردان خداوندَ بیدد خیلی خوشحالَ بوستد. ²¹ عیسی باز اوشَأنَ بوگوفت:«سلام بر شومَأن، هوطویی کی پئر مرَه اوسَه کود، منم شمرَه اوسَه کونم» ²² وختی اَنَ بوگوفت، فوت بوکود و بوگوفت:«روح القدسَ دریافت بوکونید، ²³ هر وخت کسی گوناهَ ببخشید، بخشیده بِهه، و هر وخت نبخشید، بخشیده نیبه.» ²⁴ وختی عیسی بأمو، توما کی ایتَه جی اونْ دوازدَه نفر بو و دوقولویَ معروف بو اونْ جمعِ میَأن نِئسَه بو. ²⁵ وختی باقی شاگردان اونَ بوگوفتد:«اَمَأن خداوندَ بیده ایم» اون بوگوفت:«من تا جایِ میخانَ اونِ دستِ رو نیدینم و تا می اَنگوشتَ جایِ میخانِ دورون تَأنوأدم و خودم می دسَ اونِ پَألی سوراخِ دورون ننم ایمان نَأورم» ²⁶ بعدِ هشت روز ایبارِ دیگر شاگردان توما مرَه خانه ای دورون جمع بود و دَران قُفل بود کی ایمرتبه عیسی بأمو بودورون و اوشَأنِ میَأنْ بِئسَه و بوگوفت:«سلام بر شومَأن» ²⁷ بعدْ تومایَ بوگوفت:«تی انگوشتانَ بأور و می زخمانِ رو بنن، بیأ می دسانَ بیدین، تی دسَ بنن می پألی زَخمِ رو و دِ بی ایمان نوبون، بلکی ایمان بدَأر.» ²⁸ توما بوگوفت:«ای می خداوند، ای می خدا» ²⁹ عیسی بوگوفت:«ای توما، بعدِ اَنکی مرَه بیده ایی ایمان بأوردی، خوش به حال اوشَأنی کی نیدد و ایمان بأوردد» ³⁰ و عیسی مُعجزاتِ زیادِ دیگری خو شاگردانِ ورجَه انجام بدَه کی اَ کیتابِ دورون بینیویشته نوبوسته. ³¹ ولی اَقدر بینیویشته بوبُست تا ایمان بأورید کی عیسی، مسیحْ و خدا پسره، و تا ایمان بأورید و بواسطۀ اونِ نامْ، حیاتِ جاودانی صاحاب بیبید.