¹ Fulha bu pon riba di águ, pamodi bu ta torna atxa-l, dipos di monti dia. ² Raparti ku seti, o ti ku oitu algen, pamodi bu ka sabe ki dizastri ki pode ben riba tera. ³ Si nuven sta karegadu di txuba, es ta txobe na tera; y si un árvori kai pa ladu di sul o pa norti, ka ta nporta undi, la é ta fika. ⁴ kalker un ki ozerba bentu, ka ta simia, y kenha ki ozerba nuven, ka ta kodje. ⁵ Sima nhos ka sabe nen di undi bentu ta ben, nen modi ki osus di un kriansa ta forma dentu bariga di se mai, [Alguns verson muderna ta traze: Sima nhos ka sabe kaminhu di spritu pa osu di un kriansa na úteru maternu] asi tanbe nhos ka pode konprende obra di Deus, ki kria tudu kuza. ⁶ Di palmanhan, simia bu simenti; y ti ki txiga noti, trabadja ku bus mon timenti bu meste, pamodi bu ka sabe kal ki ta da dretu: si é kel ki bu simia di sedu o kel ki bu simia di noti, o si di tudu dos ta ser dretu. ⁷ Di verdadi, lus é doxi, y é un kuza dretu pa odjus odja sol. ⁸ Si algen vive txeu anu, dexa-l ser filis na tudu ses dia, ma dexa-l pensa na dias sukurus ki sa ta ben, pamodi es tanbe é txeu. Tudu ki sa ta ben ta ser sima un vapor ki ta pasa. ¹⁰ Joven, vive kontenti na bu juventudi, y ki bu kurason ntxi di alegria na dias di bu musidadi. Kore tras di dizejus dretu di bu kurason y kuze ki sta na alkanse di bus odjus. Ma, fika ta sabe ki Deus ta ben pidi-u konta di tudu kes kuzas li. ⁹ Tra ira di bu kurason y iginora kalker dor na bu korpu, pamodi juventudi y se grandeza é sima vapor.