९

९ 1 आणखी, त्यान्ह त्यासाला आखणा, मय तुम्हाला खचित आख का, हुथी उभ आसनारास पैकी काही जन अस आसत का, देवना राज्य सामर्थ्यनिशी आलेला दिसेपर्येंत त्यासाला मरणना अनुभव येणारच नहा. येशुना रुपांतर 2 मग सहा दिवसाने नंतर येशून पेत्र, याकोब व योहान ह्यासाला आपले बरोबर एक उंच डोगरवर एकीकड लीजायना व तय त्यासने देखता त्यान्हा रुपांतर व्ह्यना; 3 त्यान्ह वस्र चकचकीत व इतक पांढर शुभ्र व्ह्यनत का तितक पांढर शुभ्र किरण पृथ्वीवरले कोणते पण पारीटला शक्य नहा. 4 तव्हा मोशेष एलिया त्यासने दृष्टीला पडणा;ते येशूने बरोबर संभाषण करत आसनलत. 5 तव्हा पेत्रान येशूला आखणा, गुरुजी, आपण हुथी आसत हाय चागला आस;तर आम्हू तीन मंडप बनवत, आपले साठी एक, मोशेने साठी ऐक व एलियाने साठी ऐक. 6 का बोलवा हाय त्याला सूचना नहा;कारण ते घाबरनलत. 7 तव्हा ऐक मेघ वन्हां व त्यान्ह त्यासावर छाया करणा व मेघमहीन अशी वाणी व्ह्यनी का, हो मान्हा प्रिय पुत्र आस, ह्याना तुम्हू ऐक. 8 मग त्यास अक्स्मान आजूबाजूला जोध्या तर येशूने शिवाय त्यासाला आपले जवळ कोण्ही दिसणा नहा. 9 नंतर ते डोगरवरून उतरत आसतान त्यान्ह त्यासाला निक्षून आज्ञा करणा का, तुम्हू जा जोध्या आस ता मनुष्यांना पुत्र मृत्यूमहीन परत उठेपर्येंत कोणाला पण कळवू नका. 10 हाय बोलणा मनम ठुयी मृतासमहीन परत उठना म्हजी का? ह्यानेविषयी ते एकमेकासला विचारवानी लगनत. 11 मग त्यास येशूला विचाऱ्या, पाहिलान एलिया आले पाहिजे, असा शास्री आखत ता कसा? 12 त्यान्ह त्यासाला उतर दिन्हां, एलिया पाहिलान यी सगळा काही यथास्थित कर हाय खरा आस;तर मग मनुष्याने पुत्रान पुष्कळ दु:ख सोसावा व तुच्छ मानला जावा असा त्यान्हे विषयी लिहेल आस त्यान्हा आर्थ का? 13 तरी मय तुम्हाला आख, एलिया तर वन्हाच आस आन त्यान्हे विषयी लिहिल्याने प्रमाण त्यासाला वाटणा तसा त्यास त्यान्हा कऱ्या. 14 नंतर ते शिष्यासने जवळ वनत तव्हा त्यास्ने भवती लोकसमुदाय आस व त्यास्ने बरोबर शास्री वादविवाद करत असत असा त्यासाला दिशी वन्हां. 15 त्याला जोताच सगळ लोक लय आश्चर्य चकित व्ह्यनत आन त्यास त्याव पळत जाई त्यास त्याला प्रणाम कऱ्या. 16 त्यान्ह त्यासाला विचारणा, ह्यास्ने बरोबर तुमना कसला वादविवाद चालू आस? 17 तव्हा लोकसमुदाय मधले एकान उत्तर दिन्हा, गुरुजी, मय मान्हे पोऱ्याला तुम्हात्याव ली वन्हां ह्याला मुका आत्मा लागणा आस. 18 तो जय जय ह्याला धर तय तय तो त्याला खाली आपट, मग हो तोंडला फेस आन्ही कडा कडा दात खाय व गप्प पड. त्याला काढावा म्हणी मय आपले शिष्यासला आखणा, पण त्यासाला ता काढता येय नहा. येशू भूतग्रस्त मुलला बरा कर 19 त्यावर त्यान्ह आखणा हे विश्वासहीन पिढी, मय कवर तुमने बरोबर असणार? कवर तुमाला वागवी लेणार? त्याला मसत्याव आन्हां. 20 त्यास त्याला त्यास त्याव आन्हा, तव्हा ते आत्मान येशूला जोताच पोऱ्याला पिळी टाकणा व तो जमीनवर पडी तोंडला फेस आन्ही लोळवानी लागणा. 21 तव्हा त्यान्ह त्यान्हे आबासला विचारणा, ह्याला असा व्हयी किती काळ लोटना? त्यान्ह आखणा बाळपणी पहिन. 22 ह्यान्हा नाश करवा म्हणी त्यान्ह ह्याला पुष्कळदा विस्तवम व पाणीम टाकणा;पण तुमने हातून काही होणा शक्यं आशी तर आम्हावर द्या करा व आम्हाला साहाय्य कर. 23 येशून त्याला आखणा, शक्य आशी तर, असा कसा आखास? विश्वास बाळगनाराला सगळा काही शक्य आस. 24 लागलाच पोऱ्याने आबासन मोठ्यान आखणा मान्हां विश्वास आस, मान्हां अविश्वास घालवी टाका. 25 तव्हा लोक पळत येत आसत असा येशून जोई अशुद्ध आत्माला धमकी आखणा, अरे मुके व बहिरे आत्म्या, मय तुला आज्ञा कर, ह्याजमहीन निघ व परत कधी ह्याजाम शिरू नको. 26 तव्हा तो आत्मा आरडी व त्याला लयच पिळी निघणा, आन तो मेलाने सारखा व्ह्यना म्हणी तो मरणा असा बहुतेकास आख्या; 27 पण येशून त्याला हातला धरी उठवणा व तो उभा रयना. 28 मग तो घरम गेल्यावर त्यान्हे शिष्यास त्याला एकन्ताम विचाऱ्या, आम्हाला त्याला कजा काढता वन्हां नहा? 29 त्यान्ह त्यासाला आखणा, हि जात प्रार्थना ने वाची दुसरे कशानपण निघ नहा. 30 नंतर ते तहीन निघी गालीलमहीन चालनलत;आन हाय कोणाला काळवा नहा, अशी त्यास्नी इच्छा आसनेल. 31 कारण तो आपले शिष्यासला शिकवत आसनाल;तो त्यासाला असा आखता का, मनुष्यांना पुत्र माणसासने हातम दिला जाणार आस;ते त्याला जीवे मारीत; आन मारला गेल्यावर तिसरे दिवस तो परत उठी. 32 पण हे बोलनाना आर्थ त्यासाला समजायणा नहा व त्याला विचारवानी तर घाबरनत. 33 पुढ ते कफर्णहुमला वनत;आन तो घर असता त्यान्ह त्यासाला विचारणा तुम्हू वाटाण कसली चर्चा करत आसनलत? 34 ते गप्प रयनत, कारण सगळासम मोठा कोण ह्याने विषयी वाटाण त्यासाम चर्चा चालनेल. 35 त्यान्ह बसी ते बारा जनासला बोलवी आखणा, जर कोण्ही पहिला होऊ इच्छ तर त्यान्ह सगळासम शेवटला व सगळासना सेवक झाले पाहिजे. 36 मग त्यान्ह एक बाळक ली त्यासाम ठुना व त्याला कवटाळी त्यासाला त्यान्ह आखणा, 37 जो कोण्ही मान्हे नावान असे बाळकास पैकी एकाला स्वीकार, तो मला स्वीकार व जो कोन्ही मला स्वीकार तो मला नहा तर ज्यान्ह मला पाठवणा त्याला स्वीकार. 38 योहानन त्याला आखणा, गुरुजी, आपला अनुयायी नसेल असे कोणा एकला आम्हू आपले नावन भूत काढतान जोध्या, तव्हा त्याला आम्हू मना कऱ्या, कारण तो आपला अनुयायी नसनाल. 39 येशून आखण, त्याला मनाई करू नका, कारण जो कोन्ही मान्हे नावान महाकृत्य करी लागलीच मान्ही निंदा करु शकी असा कोन्ही नहा; 40 कारण जो आपल्याला प्रतिकूल नहा तो आपल्याला अनुकूल आस. 41 तुम्हू ख्रिस्तान म्हणी जो कोन्ही तुम्हाला पेलाभर पाणी पेवानी दि तो आपले प्रतीफळला मुकणार नहा, हाय मय तुम्हाला खरा आख. 42 विश्वास ठुणारे हे लहानमधले एकाला जो कोन्ही पापला प्रवृत्त करी, त्यान्हे गळाम मोठे जातानि तळी बाधी त्याला समुद्रांम टाकि द्यावा हायच त्यान्हे हितना आस. 43 , 44 तुन्हां हात तुला पापला प्रवृत्त करत आशी तर तो तोडी टाक;दोन हात अशी नरकम म्हजी न विझणारे आग्निम जावा, ह्याने पेक्षा व्यंग व्हयी जीवनम जावा हाय तुन्हे हितना आस. 45 , 46 तुन्हा पाय तुला पापला प्रवृत्त करत आशी तर तो तोडी टाक;दोन पाय आशी नरकम टाकला जावा ह्यानेपेक्षा पंगु होई जीवनम जावा हाय तुन्हे हितना आस. 47 , 48 तुन्हा डोळा तुला पापला प्रवृत्त करत आशी तर तो उपटी टाक;डोळे आशी जय त्यान्हा किडा मर नहा व अग्नी विझ नहा अशे नरकम टाकला जावा, ह्यानेपेक्षा एकडोळा व्हयी देवने राज्याम जावा हाय तुन्हे हितना आस. 49 कारण प्रत्येक मनुष्य आग्निन शुद्ध केला जाई. 50 मीठ चांगला पदार्थ आस परंतु मिठ्ना खारट पणा गया तर त्याला रुची कशान आनश्याल? तुम्हू आपलासम मीठ आसू द्या व एकमेकासने बरोबर शांतीन रहा.