८

चार हजारासला भोजन ८ 1 ते दिवसम परत एकदा लोकासना मोठा समुदाय जमेल आसनाल व त्यासने जवळ खावणी देवानी काहीच नसनाल. म्हणी त्यान्ह आपले शिष्याला बोलवी त्यासाला आखणा, 2 मला हे लोकासना कळवळा येय, कारण आज तीन दिवस पहिन ते मान्हे बरोबर आसत आन त्यासने जवळ खावानी काही नहा; 3 मय त्यासाला उपाशी घर पाठवणा तर वाटन कासावीस व्ह्यीत;त्यासामहीन कित्येक जन ते लांबून येयेल आसत, 4 त्यान्हे शिष्यास त्याला उत्तर दिध्या, हुथी रानम हे तृप्त व्ह्यीत इतक्या भाकरी कहिन आणवा? 5 त्यान्ह त्यासाला विचारणा तुमने जवळ किती भाकरी आसत? त्यास आख्या, सात. 6 नंतर त्यान्ह लोकासला जमीनवर बसवानी आखणा, त्या सात भाकरी लीना व उपकारस्तुती करी त्या मोडणा व वाढवानी साठी आपले शिष्यासत्याव दिन्हा;आन त्यास लोकासला वाढया. 7 त्यासने जवळ थोड लहान मास आसनलत;त्याला त्यान्ह आशीर्वाद दि ते पण वाढवानी आखणा. 8 ते खायी तृप्त व्ह्यनत व उरेल तुकडासन्या सात पाट्या भरी लीद्या. 9 तय सुमारे चार हाजार लोक आसनलत. मग त्यान्ह त्यासाला निरोप दिन्हां. 10 नंतर लागलाच तो आपले शिष्यासने बरोबर होडीम बसी द्ल्मनुथा प्रांताम वन्हा. 11 मग परुशी यी त्यान्हे साग वादविवाद करवानी लागनत आन त्यान्ही परीक्षा जोवानी करता त्यास त्यान्हे जवळ आकाशमहीन चिन्ह माघ्या. 12 तव्हा तो आपले आत्माम विव्हळ व्हयी आखणा, हि पिढी चिन्ह कजा माघ? मय तुम्हाला खचित आख का, हे पिढीला चिन्ह मुळीच दिला जाणार नहा. 13 नंतर तो त्यासाला सोडी परत होडीम बसी पलिकड गया. 14 ते भाकरी लेवानी विसरनत;आन होडीम त्यासने जवळ एकच भाकर आसनेल. 15 मग त्यान्ह त्यासाला निक्षून आखणा का, सांभाळा, परुश्यासना खमीर व हेरोदना खमीर ह्यासने विषयी जपी रहा. 16 तव्हा आपले जवळ भाकरी नहात अशी ते आपसाम चर्चा करवानी लागनत. 17 हाय ओळखी येशून त्यासाला आखणा, तुमने जवळ भाकरी नहा ह्याने विषयी चर्चा कजा करत? तुम्हू आजून ध्यानम आणत नहा व समज पण नहा का? तुमन अंतकरण कठीण व्हयन आसत का? 18 डोळ आसी तुम्हाला दिस नहा का? कान आसी तुम्हाला ऐकू येय नहा का? 19 मय पाच हाजार लोकासला पाच भाकरी मोडी वाटी दिन्हा तव्हा तुम्हू तुकडासन्या किती टोपल्या भरी लीद्या? त्त्यास आख्या, बारा. 20 तसाच चार हाजारासने साठी सात भाकरी मोडणा तव्हा तुम्हू किती पाट्या तुकडासन्या भरी लीद्या? त्यास आख्या, सात. 21 तव्हा त्यान्ह त्यासाला आखणा, आजून तुम्हाला समज नहा काय? 22 मग ते बेथसैदा हुथी वनत. तव्हा लोकास त्यासत्याव एक आंधळाला आण्या व त्याला स्पर्श करावा अशी त्याला विनंती कऱ्या. 23 तव्हा त्यान्ह ते आंधळाना हात धरी गावने बाहेर लीजायना आन त्यान्हे डोळावर थुकी व त्याजवर हात ठुयी त्याला विचारणा, तुला काहीदिस का? 24 त्यान्ह वर जोई आखणा, मला माणस दिसत आस आसा वाट कारण ते मला झाडने सारख दिसत आसत, तरी पण ते चालत आसत, 25 नंतर त्यान्ह त्यान्हे डोळासवर परत हात ठुना;तव्हा त्यान्ह निरखी जोयना, आन तो बरा व्ह्यना व सगळा काही त्याला स्पष्ट दिसवानी लागणा. 26 मग त्याला त्यान्हे घर पाठवतान त्यान्ह आखणा का, हे गावम पाऊलसुद्धा टाकू नको. 27 नंतर येशू व त्यान्ह शिष्य फिलीप्पाने कैसरीयाने आसपासने खेडापाडासम जावानी निघनत;तव्हा वाटम त्यान्ह आपले शिष्याला विचारणा, लोक मला कोण म्हणी आखत? 28 त्यास त्याला उत्तर दिध्या, बाप्तिस्मा करणारा योहान, कित्येक एलिया;कित्येक संदेष्टासने पैकी एक असा आखत. 29 तव्हा त्यान्ह त्यासाला विचारणा, पण तुम्हू मला कोण म्हणी आखत? पेत्राण उत्तर दिन्हा तुम्हू ख्रिस्त आसत. 30 तव्हा मान्हे विषयी कोणाला आखू नका अशी त्यान्ह त्यासाला ताकीद दिन्हा 31 तो त्यासाला असा शिक्षाण देवानी लागणा का, मनुष्याने पुत्रान पुष्कळ दुख भोगवा, वडिलमंडळ, मुख्य याजक, व शास्री ह्यासा पहिन नाकारला जावा, जीवे मारला जावा आन त्यान्ह तिसरे दिवस परत उठवा, ह्यान्हा अगत्य आस. 32 हि गोष्ट तो उघड बोलत आसनाल तव्हा पेत्र त्याला बाजूला ली दटावानी लागणा. 33 तव्हा त्यान्ह वळी आपले शिष्यात्याव जोयना व पेत्राला दाटवी आखणा, सैताना, मान्हे पुढून चालता हो;कारण तुन्हां दृष्टीकोन देवना नहा तर मनुष्यासना आस. आत्मत्यागना आमंत्रण 34 मग त्यान्ह आपले शिष्यास्ने बरोबर लोकासला पण बोलवी आखणा, जर कोन्ही मान्हां अनुयायी होवानी इच्छा आस तर त्यान्ह आत्मत्याग करवा, आपला वधस्तंभ उचली ल्यावा व मला अनुसरत रहावा. 35 कारण जो कोन्ही आपला जीव वाचवानी जोय तो त्याला मुकी आन जो कोन्ही मान्हेकरता व सुवार्ताने करता आपले जीवला मुकी तो त्याला वाचवी. 36 कारण मनुष्यान सगळा जग मिळवणा व आपले जीवना नाश करी लीना तर तर त्याला का लाभ? 37 किवा मनुष्य आपले जीवना काहि मोबदला देऊ शकी का? 38 हे व्यभिचारी व पापी पिढीम जे कोणाला मान्हे वचनासनि लाज वाटी, त्यान्ही लाज मनुष्यांना पुत्र पवित्र देवदुतासहित आपले पिताने गौरवान यी तव्हा त्याला पण वाटी.