येशुना नासरेथमं अव्हेर ६ 1 नंतर तो तहीन निघी आपले गावला वन्हां व त्यान्ह शिष्य त्यान्हे माघ वनत. 2 मग शब्बाथने दिवस तो सभास्थानम शिकवावानि लागणा आन पुष्कळ लोक त्यान्हां भाषण एकी थक्क व्ह्यनत व आख्या, हाय सगळा त्याला कहिन प्राप्त व्ह्यना? काय हाय ज्ञान याला देनाम वन्हां आस आन ह्यान्हे हातून केवढ हे महाकृत्य होत! 3 जो सुतार, जो मरियाना मुलगा आन याकोब, योसे, यहूदा व शिमोन ह्यास्ना जो भाऊ हो होच आस न? आन ह्यान्या बहिणी आपले हुथी आपले बरोबर आसत न? अस ते त्यान्हे विषयी आडखळनत. 4 तव्हा येशून त्यासाला आखणा, संदेष्टासना सन्मान व्ह्य नहा असा नहा;मात्र त्यासने देशम, त्यासने नातेवाईकासम अथवा त्यासने घरणे मंडळीम त्यासना सन्मान व्हय नहा. 5 थोडेशेच रोग्यासवर हात ठुयी त्यान्ह त्यासाला बरा करणा, ह्याशिवाय कोणताच दुसरा महकृत्य त्याला तय करता वन्हा नहा. 6 त्यासने अविश्वासने मूळ त्याला आश्यर्य वाटणा. मग तो शिक्षाण देत गावोगाव फिरणा. 7 नंतर ते बारा जनासला आपले जवळ बोलवी तो त्यासाला जोडी जोडीन पाठवी देवानी लागण;त्यान्ह त्यासाला अशुद्ध आत्मास वरच अधिकार दिन्हां; 8 आन त्यासाला आज्ञा करणा का, वाटनेसाठी काठीने वाचून दुसरा काही लेऊ नका;भाकरी, झोळणा, किवा कमरकसम पैसा लेऊ नका. 9 तरी वाहणा घाली चाला;दोन आगरख घालू नका, 10 आणखी त्यान्ह त्यासाला आखणा, तुम्हू काय पण एखांदाने घर उतारसाल तव्हा ता ठिकाण सोडी पर्येंत तयच रहा. 11 आन जे ठिकाणी तुमना स्वागात व्हणार नहा व जयल लोक तुमना ऐकणार नहात, तहीन निघतान, त्यासाला साक्ष व्हवा म्हणी आपले तळपायनि धूळ तयच झटकि टाका. 12 ते तहीन निघनत, व लोकास पश्चताप करावा अशी घोषणा त्यास कऱ्या, 13 पुष्कळ भूत काढया व अनेक रोग्यासला तैलाभ्यग करी बरा कऱ्या. 14 हेरोद राजान त्यासने विषयी एकना, कारण त्यासना नाव गाजेल आसनाल बाप्तिस्मा करणारा योहान मेलालामहीन उठना आस, म्हणी त्यासने अगी हे महत्कृत्य दिसी येत आसत. 15 कोणी आखता, हो एलिया आस;कोणी आखता हो संदेष्टा, म्हजी संदेष्टास पैकीच एक आस; 16 परंतु हाय एकी हेरोदन आखणा, जे योहानना मय शिरच्छेद करणा, तोच उठना आस. 17 आपला भाऊस फिलीप्प ह्यानी बायको हेरोदिया हिने मूळ हेरोद्न स्वतः माणस पाठवी योहानला धरी कैद्म जखडी ठेवेल आसनाल;कारण हेरोदन तीन्हे बरोबर लग्न करनाल, 18 व योहान त्याला आखता का, तुन्ह आपले भाऊसनी बायकू कशाला ठुवावाहाय सशास्र नहा. 19 ह्यानेमुळ हेरोदिया त्याजवर डाव धरी त्यान्हा वध करवानी जोती, पण तिन्हा काही चालना नहा; 20 कारण योहान नीतिमान व पवित्र पुरुष आस हाय ओळखी हेरोद त्यान्हा भय धरता व त्यान्हा सरक्षण करता. तो त्यान्हा बोलणा एकता तव्हा खूप गोंधळी जाता, तरी त्यान्हा म्हणा तो आनंदान ऐकी लेता. 21 नंतर एक सोयीना दिवस वन्हां. तव्हा हेरोदन आपले वाढदिवसने दिवस आपलं प्रधान, सरदार व गालीलमधल प्रमुख लोक यासाला मेजवानी दिन्हा, 22 आन हेरोदियाने पोरन स्वतः मधी जाई व नाची हेरोद्ला व त्यान्हे बरोबरन भोजनला बसलेल्यासला खुश करणी. तव्हा राजान ते पोरला आखणा, तुला जा काही पाहिजे ता मान्हे जवळ माघ म्हजी मय तुला ता देसुक; 23 त्यान्ह शपथ वाही तिला आखणा, मान्हे अर्धे राज्याने पर्येंत जा काही तू मान्हे जवळ माघीस ता मय तुला देसुक. 24 तव्हा ती बाहेर जाई आपले आईला आखणी, मय का मागू? तिन्ह आखणी, बाप्तिस्मा करणारे योहानना शीर. 25 तव्हा लागलाच जाई तिन्ह घाईघाईन राज्यात्याव मधी यी आखणी, मान्ही इच्छा अशी आस का, बाप्तिस्मा करणारे योहानना शीर तबकम घाली आताने आता मला द्यावा. 26 तव्हा राजा खूप खिन्न व्ह्यना;तरी शपथ वहिल्यानेमूळ व भोजनला बसलेले लोकासने मूळ त्याला तिला नहा आखवा वाटणा नहा. 27 राजान लागलाच आपले पहारामधले एके शिपाईला पाठवी योहानना शीर आनवाणी आज्ञा करणा, त्यान्ह तुरुगम जाई त्यान्हा शिरच्छेद करणा, 28 आन शीर तबकम घाली आन्ही पोरला दिन्हा व पोरन ता आपले आईसला दिन्ही. 29 हाय ऐकल्यावर त्यान्ह शिष्य वनत आन त्यास त्यान्हा प्रेत उचली कबरम लीजाई ठुद्या. 30 ह्यानंतर प्रेषित येशूने जवळ जमा व्ह्यनत व आपुनी जा जा कऱ्या व शिक्व्या ता सगळा त्यास त्याला आख्या. 31 तव्हा त्यान्ह त्यासाला आखणा, तुम्हू रानम एकांती चला व थोडा विसावा ल्या;कारण तय पुष्कळ लोक येत जात असलाने मूळ जेवावानी पण त्यासनी सवड होवा लागणी नहा. 32 तव्हा ते होडीमहीन पलिकड रानम एकांती गयत. 33 लोकास त्यासाला निघतान जोध्या व पुष्कळ जनास त्यासाला ओळख्या;आन तयले सगळे गावासमहीन लोक पायीच निघणत व धावत जाई त्यासाने आगोदर तिकड पोहचनत. 34 येशू होडीमहीन उतरणा तव्हा लोकासना मोठा समुदाय जोयणा;ते मेंढपाळ नसलेले मेंधरासने सारख आसनलत, म्हणी त्याला त्यासाना कळवळा वन्हां;आन तो त्यासाला बरेच गोष्टीसने विषयी शिक्षाण देवानी लागणा. 35 दिवस बराच उतरल्यावर त्यान्ह शिष्य त्यासत्याव यी त्याला आख्या, हि अरण्यामधली जागा आस व आता दिवस खूप उतरणा आस; 36 तव्हा लोकास आजूबाजूने खेडापाडसम जाई स्वतःने करता खावणी काही विकत ल्यावा म्हणी त्यासाला निरोप द्या. 37 त्यान्ह त्यासाला उत्तर दिन्हा, तुम्हुच त्यासाला काही खावणी द्या. त्यास त्याला आख्या, का, आम्हू जाई दोनशे रुपायासन्या भाकरी विकत ली त्यासाला खावणी देऊ का? 38 त्यान्ह त्यासाला आखणा, तुमने जवळ किती भाकरी आसत? जाई जो. जोल्यावर त्यास आख्या, पाच, व दोन मास. 39 नंतर त्यान्ह ते सगळे लोकासला हिरवळवर गटगटन बसवानी आखणा. 40 तव्हा ते शंभरशंभर व पन्नासपन्नास अस पंगतम बसनत, जस का वाफच! 41 मग त्यान्ह त्या पाच भाकरी व ते दोन मास ली वर स्वर्गात्याव जोई आशीर्वाद दिन्हा आन भाकरी मोडणा व त्या त्यासाला वाढवानी आपले शिष्यात्याव दिन्हा. ते दोन मास पण सगळासला वाटी दिद्या. 42 मग सगळ जन जेवी तृप्त व्ह्यनत; आन 43 त्यास उरलेल्या तुकडासन्या बारा टोपल्या भरी लीद्या आन मासास न तूकड लीद्या. 44 भाकरी खाणार पाच हजार पुरुष आसनलत. 45 नंतर, मय लोकसमुदायला निरोप देय आन तुम्हू होडीम बशी पलिकड बेथसैदा हुथी जा, असा आखी त्यान्ह लागलाच शिष्यासला लायी दिन्हा. 46 मग लोकासाला निरोप दि तो प्रार्थना करवानी डोगरवर गया; 47 आन रात्र व्ह्यनी तव्हा ती होडी समुद्राने मध्य भागी आसनेल व तो[येशू] एकटाच जमीनवर आसनाल. 48 त्याला ते वल्ही मारता मारता हैराण झालेलं दिसनत कारण वारा तोंडना आसनाल. नंतर रात्री चौथे प्रहरणे सुमारला तो समुद्रावरून चालत त्यासात्याव वन्हां;व त्यासने जवळून पुढ जावानी त्यान्हा बेत आसनाल; 49 पण त्याला समुद्राने वरून चालतान जोई, हाय भूत आस असा त्यासाला वाटणा व ते आरडनत; 50 कारण त्याला जोई ते घाबरी जायेल आसनलत. तव्हा तो लागलाच त्यासने बरोबर बोलवानी लागणा व त्यासाला आखणा, धीर धरा, मय आस;भिऊ नका. 51 आन तो त्यासात्याव होडीम चढी गया;तव्हा वारा पडणा;मग ते मनने मनम पराकाष्ठान आश्चर्यचकित व्ह्यनत. 52 कारण भाकरीसनी गोष्ट त्यासाला समजनेल नहा, त्यासन अंतःकरण कठीण व्हयेल आसनलत. 53 नंतर ते पलिकड जाई गनेसरेतने किनाराला पोहचनत व त्यास होडी बांधी ठुद्या. 54 ते होडीमहीन उतरताच लोकास त्याला ओळख्या. 55 आन ते आजूबाजूने सगळे भागासम सगळीकड धावपळ करत फिरनत व जय कय तो आस म्हणी त्यासने कानी येता, तय तय ते दुखणेकरासला बाजवर ठुयी लीजवाणी लागनत. 56 तो खेडापाडासम, नगरम किवा शेतमळाम कय पण जाओ, तय ते दुखणेकरासला भर बाजारम आन्ही ठेवतत आन आपले वस्राने गोंडाला तरी स्पर्श करू द्या अशी त्याला विनंती करतत;आन जितक त्याला स्पर्श करतत तितक बर व्हतत.