१४ येशूला धरवानी विषयी अधिकाऱ्यानी गुप्त मसलत

1 वल्हांडण व बेखमीर भाकरी ह्यासने सनला आजून दोन दिवसासना आवकाश आसनाल आन त्याला कपटान कसा धरवा व जीवा मारावा हाय मुख्य याजक व शास्री जोत आसनलत; 2 कारण ते आखतत का, आपुनी हाय सणम करवा नहा, कऱ्या तर कदाचित लोकासम दंगल व्हयी. 3 तो बेथानी हुथी कुष्ठरोगी शिमोन ह्यान्हे घर जेवानी बसेल आसतान कोन्ही एक स्री जटामासिन्या फार[खूप] मोलवान वस्तू सुगंधी तेलन भरलेली अलाबास्र कुपी ली वन्ही;तीन्ह ती कुपी फोडी त्यान्हे मस्ताक वर ओतनी. 4 तव्हा कित्येक जन आप साम चिडी आखवाणी लागनत, हे सुगंधी तेलनि अशी नासाडी कशाने साठी करणी? 5 कारण हाय सुगंधी तेल तीनशाने पेक्षा अधिक रुपायासला इकी ता गोरगरिबासला देता येता. अशी ते त्यान्हे विषयी कुरकुर करवानी आसनलत. 6 परंतु येशून आखणा, हिन्हे वाट जाऊ नका, हिला कशाला त्रास देत? हिन्ह मान्हे साठी सत्कृत्य करणी आस. 7 गोरगरीब नेहमीच तुमने बरोबर रहत व पाहिजे तव्हा तुम्हाला त्यासना बरा करता येय;परंतु मय तुमने बरोबर नेहमिना आस असा नहा. 8 हिला जा काही करता वन्हां ता तीन्ह करणी. हिन्ह उत्तर कार्यानेसाठी मान्हे शरीरला अगोदरच सुगंध द्रव्य लावणी आस. 9 मय तुम्हला खरा आख का, सगळे जगम जय जय सुवार्तानी घोषणा करणाम यी तय तय हिन्ह जा काही करणी आस ता पण हिन्हे स्मरणार्थ संगीताला जाई. 10 नंतर तर बारा जनास पैकी एक जन म्हजी यहूदा इस्कार्योद हो त्याला मुख्य याजकासने स्वाधीन करी देवानी विचारण त्यासात्याव निघी गया. 11 त्यान्हा म्हणणा ऐकी त्यासाला आनंद व्ह्यना आन त्यास त्याला पैसा दिध्या;तव्हा तो त्याला धरी देवानी सोयीस्करसंधी जोवानी लागना. 12 बेखमीर भाकरने पहिले सणने दिवस वल्हाडणना यज्ञ पशु मारतत;ते दिवस त्यान्हे शिष्यास त्याला आख्या, आपुनी वल्हाडणना भोजन करवा म्हणी आम्हू कय जाई तयारी करावा अशी तुमनी इच्छा आस? 13 मग त्यान्ह आपले शिष्यास पैकी दोघासला पाठवतान आखणा का, नगरम जा म्हजी कोन्ही ऐक माणूस पाणीना मडका ली जातान तुम्हाला भेटी, त्यान्हे माघ जा. 14 तो मधी जाई तयले घरधन्याला असा आखा:गुरुजी, विचारत का मय मान्हे शिष्यासने बरोबर वल्हाडणा भोजन करवा अशी मान्ही उतरवानी जागा कय आस? 15 मग तो तुम्हाला सजवी तयार केलेली ऐक माडीवरची मोठी खोली तुम्हाला दाखवी;तय आपले साठी तयारी करा. 16 मग शिष्य निघी नगरम गयत, तव्हा त्यान्ह आखेल प्रमाण त्यासाला आढळी वन्हां आन त्यास वल्हाडणी तयारी कऱ्या. 17 मग संध्याकाळ झाल्यावर तो बारा जनासने बरोबर वन्हां; 18 आन ते बसी भोजन करत आसतान येशून आखणा, मय तुम्हाला खरा आख, तुम्हास पैकी एक जन मला धरी दि, तो मान्हे बरोबर जेवणारा आस. 19 ते नाराज व्हयनत व एकाने मागून एक त्याला विचारवानी लगनत, मय आस तो? 20 त्यान्ह त्यासाला आखणा, बारा जनास पैकी एक जन म्हजी जो मान्हे बरोबर थाटम हात घालत आस तोच. 21 मनुष्यांना पुत्र तर त्यान्हे विषयी शास्राम जसा लिहेल आस त्याप्रमान जाय खरा;पण जे माणूसने हातून मनुष्यांना पुत्र धरी दिला जाय, त्यान्ही केवढी दुर्दशा व्हणार!तो माणूस जन्माता नहा तर ता त्याला बरा व्हयेल असता. 22 ते भोजन करत आसतान त्यान्ह भाकर ली व आशीर्वाद दि ती मोडणा अन त्यासाला दि आखणा, ल्या, हाय मान्हा शरीर आस; 23 आन त्यान्ह प्याला लिन्हा व उपकार स्तुती करी त्यासाला दिन्हा;आन ते सगळ जनास त्याजमहीन पिद्या. 24 त्यान्ह त्यासाला आखणा, हाय"[नवीन] करार प्रस्थापित करणारा मान्हा रक्त आस, हाय पुष्कळास करता ओतला जात आस. 25 मय तुम्हाला खचित आख का, मय देवने राज्याम नवा द्राक्षरस पेसुक ते दिवसास पर्येंत आतापहिन द्राक्षवेलना उपज पेणारच नहा. 26 मग एक स्तोत्र गायी ते तहीन जैतूनने डोंगरत्याव निघी गयत. शिष्य आपल्याला सोडी जाहीत हाय येशुना भविष्य 27 नंतर येशून त्यासाला आखणा, तुम्हू सगळ जन आडखळी पडशाल;कारण शास्राम असा लिहेल आस का, मय मेंढपाळला मारसुक व मेंढरासनी दाणादाण व्ह्यी, 28 तरी मान्हा पुनरुत्स्थान झाल्यावर तुमने पुढ गालीलम जायसुक. 29 पेत्राण त्याला आखणा, जरी सगळ आडखळनत तरी मय नहा आडखळनार. 30 येशून त्याला आखणा, मय तुला खरा आख, आज म्हजी हेच रात्री, कोंबडा दोन वेळा आरवानी आधी तू तीन वेळा मला नाकारीस. 31 तरी तो लय आवेशान बोलत रहना, आपले बरोबर मला मरवा लागणा तरी मय आपल्याला नाकारनार नहा;सगळ जन पण तसच आखत आसनलत. 32 नंतर ते गेथशेमान नावने ठिकाणी वन्हत तव्हा त्यान्ह आपले शिष्यास्ला आखणा, मय प्रार्थना करे पर्येंत हुथी बसा. 33 त्यान्ह पेत्र, याकोब व योहान ह्यासाला बरोबर लिन्हा आन तो व्याकुळ व अस्वस्थ होवानी लागणा. 34 त्यान्ह त्यासाला आखणा, मान्हे जीवला मरणप्राय अति खेद व्ह्यना आस;तुम्हू हुथी रहा व जागृत आसा. 35 मग तो काही पुढ जाई जमींवर पडणा आन त्यान्ह अशी प्रार्थना करणा का, शक्य अशी तर हि घटका मान्हेवरून टळी जाओ. 36 आन तो आखत आसनाल, अब्बा, बापा, तुला सगळा काही शक्य आस;हो प्याला मजपहिन लाब कर;तरी मान्हे इच्छाने प्रमाण नको, तर तुन्हे इच्छाने प्रमाण होवो. 37 मग तो यी जोय तो ते झोपी जगय आसत;तव्हा त्यान्ह पेत्राला आखणा शिमोन, झोपी गयास का? घटकाभर पण तुन्हेच्यान जागुत रहवायना नहा का? 38 तुम्हू परीक्षाम पडवा नहा म्हणी जागृत असा व प्रार्थना करा;आत्मा उत्सुक आस खरा, तरी देह अशक्त आस. 39 त्यान्ह परत जाई तेच शब्द उच्चारी प्रार्थना करणा. 40 मग परत यी जोय तो ते झोपी गय आसत;त्यान्ह डोळ लय जड व्ह्येल आसनलत आन त्याला का उत्तर द्यावा हाय त्यासाला सूचना नहा. 41 परत तिसरे खेपला यी त्यान्ह त्यासाला आखणा, आता झोपा व विसावा ल्या;बास व्ह्यना, घटका वन्ही आस;जोआ मनुष्यांना पुत्र पापी माणसासने हाती धरी दिला जात आस. 42 उठा, आपण जाऊ, जोआ मला धरी देणारा जवळ वन्हां आस. 43 तो बोलत आस इतकाम बारा जनास पैकी एक जन म्हजी यहूदा तय वन्हा, आन त्यान्हे बरोबर मुख्य याजक, शास्री व वडील ह्यासने कडली एक टोळी तलवारी व सोटे ली वन्हत 44 त्याला धरी देणारान त्यासाला अशी खून आखी ठुनाल का, मय ज्यान्हा मुका[चुंबन] लेसुक तोच तो आस;त्याला धरा व निट बंदोबस्तन ली जा. 45 तो आल्यावर लगेच त्यासत्याव गया आन, गुरुजी, असा आखी त्यान्ह त्यान्हा मुका लिन्हा. 46 तव्हा ते लोकास येशू वर हात टाकी त्याला अटक कऱ्या. 47 त्यान्हे शेजारी जे उभ आसनलत त्यासने पैकी एकान तलवार उपासना व प्रमुख याजकने चाकरवर वार करी त्यान्हा कान कापी टाकण. 48 तव्हा येशून त्यासाला आखणा, एखादे लुट ुटारुवार तलवार सोटे ली जावा तस तुम्हू मला धरवानी बाहेर पडण आसत का? 49 मय दररोज मंदिरम शिकवत असता तुमने बरोबर आसनाल, पण तव्हा तुम्हू मला धऱ्या नहा;परंतु शास्र लेख पूर्ण व्हवा म्हणी हाय घडत आस. 50 तव्हा ते सगळ जन त्याला सोडी पळी गयत 51 तव्हा कोन्ही एक तरून उघडे अंगवर तागनावस्र पांघरी त्यान्हे माघून चालनाल, त्यास त्याला धऱ्या; 52 परंतु तो ता तागना वस्र टाकी त्यासने पहिन उघडाच पळी गया. 53 नंतर त्यास येशूला प्रमुख याजकत्याव ली गयत;आन सगळ प्रमुख याजक, वडील शास्री एकत्र जमनत. 54 पेत्र लांबून त्यासने मागून चालत मधी म्हजी प्रमुख याजकने आंगणम गया आन कामदारासने बरोबर विस्तवने जवळ शेकत बसना. 55 मुख्य याजक व सगळी न्यायसभा येशूला जीवच मारवानि करता त्यान्हे विरुद्ध पुरावा सापडत आसनलत, परंतु तो त्यासाला मिळणा नहा. 56 बरेच जनास त्यान्हे विरुद्ध खोटी साक्ष दिध्या, पण त्यास्ने साक्षीम ताळमेळ बसणा नहा. 57 काही जन उभ रही त्यान्हे विरुद्ध खोटी साक्ष दि आखवानी लगनत का, 58 हातास बांधेल हाय मंदिर मय मोडी टाकसुक व हातास न बांधलेला असा दुसरा तीन दिवसासम उभारसुक, असा ह्याला बोलतान आम्हू एक्या; 59 पण त्यासने हे पण साक्षम मेळ नसनाल. 60 तव्हा प्रमुख याजकन मधी उभा रही येशूला विचारणा, तू काहीच उत्तर देस नहा का? हे तुन्हे विरुद्ध साक्ष देत हाय का? 61 तरी तो गप्पच रयणा;त्यान्ह काहीच उत्तर दिन्हा नहा. परत प्रमुख याजकन त्याला विचारणा, धन्यवादीतासना पुत्र जो येशू ख्रिस्त तो तूच आसस का? 62 येशून आखणा, मय आस;आन तुम्हू मनुष्यांना पुत्र सर्वसामर्थ्याने उजवीकड बसलेला व आकाशमधले मेघासने सह येत आसलेला असा. जोशाल. 63 तव्हा प्रमुख याजकन आपल कपड फाडी आखणा, आपल्याला आजून साक्षी दारासनि का गरज आस? 64 हाय दुर्भाषण तुम्हू ऐक्या आस;तुम्हाला कसा वाट? तव्हा तो मरणदंडला पात्र आस असा सगळास मिळी ठरव्या. 65 मग कित्येक जन त्याजवर थुकवानी लागनत, त्यान्हा तोंड झाकी व त्याला बुक्क्या मारी आखवानी लागनत, आता दाखव आपला अंतर्ज्ञान !आन कामदारास त्याला चापडाका मारी आपले ताब्याम लीध्या. 66 एकद पेत्र खाली आंगणम आसतान प्रमुख याजकने दासीने पैकी एक जनीन तय वन्ही; 67 आन पेत्रला शेकत आसतान जोई त्यास त्याव तिन्ह दृष्टी लायी आखणी, तू पण ते नासरेथकर येशूने बरोबर आसनाल. 68 परंतु त्यान्ह नाकारी आखणा, तू का आखास मला महित नहा व समजाय पण नहा. ह्यावर तो बाहेर देवडी वर गया इतकाम कोंबडा आरवायना. 70 मग ते दासीन त्याला तय पण जोयनी आन जे जवळ लोक उभ आसनलत, त्यासाला ती परत आखवानी लागणी हो त्यासने पैकीच आस. 69 तरी त्यान्ह परत नाकारणा;मग काही वेळान जवळ उभ रहनार लोक पेत्रला परत आखवानी लागनत, तू खरोखर त्यासने पैकी आसस, कारण तू गालीली आसस. 71 मग शापोच्चारन करत व शपथा वाही आखवानी लागणा, जे माणूसने विषयी तुम्हू बोलत आसत त्याला मय ओळख नहा; 72 त्याक्षणी दुसऱ्यादा कोंबडा आरवायना. तव्हा कोंबडा दोन वेळा आरवन्याने आधी तू तीन वेळा मला नाकारीस, असा जा येशू पेत्राला बोलनाल, ता त्याला आठवायणा;तव्हा तो अतिशय दु:खी व्ह्यना व संकोचन करता मोठा गळा काढी तो रडवाणी लागणा.