अध्याय २०

द्राक्षमळा मधले कामकऱ्याना दाखला 1 म्हणी स्वर्गाना राज्य कोणीएके घर धनीने सारखा आस. तो आपले द्राक्षमळाम रोजान कामकरी लावानी मोठे पहाटी बाहेर गया; 2 आन त्यान काम करयाला रोज्ना एकृपया ठरवी त्यासाला आपले द्राक्षमळाम पाठवणा. 3 मग तो तिसरे तासने सुमारस बाहेर गया; आन त्यान बाजारपेठम बरच ज्नासला रिकामा उभा जोहेना. 4 त्यान त्यासाला आखणा, तुम्हू पण द्राक्षमळाम जा, जा योग्य ता मय तुम्हाला देसुक; आन ते गयेत. 5 परत सहावे आन नव्हे तासने सुमारस त्यान बाहेर जाई तसाच करणा. 6 मग अकरावे तासने सुमारस तो बाहेर गया, तव्हा आजून बरच जन उभ रहेल त्याला आढळायन्त. त्यासाला त्यान आखणा, तुम्हू हुती दिवस भर रीकाम कजा उभ रहित? 7 त्यास त्याला आख्या, आम्हाला कोण्ह कामवर ल्हीद्या नाहा. म्हणी त्यान त्यासाला आखणा, तुम्हुपन द्राक्षमळाम जा 8 मग स्ध्याकाळ झाल्यावर द्राक्षमळाना मालकन आपले कारभारीला आखणा, काम करयासला बोलव आन शेवटना पहिन तर पहिलापर्यंत त्यासाला मजुरी दे. 9 तव्हा जे अकरावे तासने सुमारस लाव्ह्नाल ते आल्यावर त्यासाला एकृपया एकृपया मिळणा. 10 मग जे पहिल वनत त्यासाला आपल्याला ज्यास्त मिळयी आसा वाटणा. तरी त्यासाला पण एकृपया एकृपयाच मिळणा. 11 तो त्यास ल्हील्यावर घरधनीने बद्दल कुरकुर करी आख्या. 12 हे शेवटचास एकच तास काम करया, आम्हू दिवस भर उन्म काम करया आन आम्हाला आन त्यासाला आपुनी सारखाच दिद्या. 13 तव्हा त्यान त्याज्मध्ले एकाला उत्तर दिना. आरे लोक्या मय तुजवर अन्याय कर नाहा. तुन्ह मान्हे बरोबर एकृप्याना व्यावहार करीत का नाहा? 14 तू आपला एकृपया ल्ही चालवानी लाग, जसा तुला तसाच हे शेवटचाला दयावा आशी मान्ही ईच्छा आस. 15 जे मान्हः आसत त्यासना मय आपले मर्जीप्रमाण करवानी अधिकार नाहा का? किवा मय उदार आस हाय तुन्हे डोळाम सल का? 16 यानेमुळ शेवटल ते पहिल आन पहिल ते शेवटन व्ह्यीत. 17 येशू वर यरुश्लेम जावानी बेतम आसतान त्यान बारा शीष्यासला रस्ताम एकीक ल्हीजायी आखणा. 18 ज्वा, आपुन वर यरुश्लेम महीन जात रहित आन मानुष्याने पोऱ्याला मुख्य याजकने आन शास्र्यास्ने हातम धरी दित. ते त्याला मराणदंड ठरवइत. 19 आन थट्टा करवानी, फटक मारवानी आन वधस्तंभवर खीळवाणी त्याला पररास्टीयास्ने ताब्याम दित आन तिसरे दिवस तो परत उठ्यी. 20 तव्हा ज्ब्दीने पोरयाने आईस्न आपले पोऱ्याला ल्ही त्यासक यी त्यान्ह्रे पाया पडी त्यासक काहीतरी माघनी. 21 त्यान्ह् तिला आखणा, तुला का लाग? तिन्ह त्याला आखणी, तुम्ह्ने राज्याम हे मान्हे दोनी पोरासमहीन एकान तुम्ह्ने उजवीकड आन एकान डावीकड बसवा आशी आज्ञा करा. 22 येशून आखणा, तुम्हू का माघत हाय तुम्हाला समजत नाहा रहित. जो प्याला मय पेणार आस तो तुम्हाला पेता यी का? त्यास त्याला आख्या, पेता यी. 23 त्यान त्यासला आखणा, मान्हां प्याला तुम्हू प्यासान खरा, पण मान्हे उजवीकड आन मान्हे डावीकड बस्वानी आधीकार द्यावानी मस्क नाहा, तर ज्यान्हेसाठी मान्हे आबास्न हाय सिध्द करीत त्यान्हेसाठी तो आस. 24 ही गोष्ट ऐकी दहा शीष्यास्ला ते दोघा भाऊसासना राग वना. 25 पण येशून त्यासाला बोल्ह्वी आखणा, परराष्ट्रीयास्वर त्यासन अधिपती सत्ता चालवत आन मोठ लोकयपण अधिकार करत. हाय तुम्हाला माहीत आस. 26 तसा तुम्हाम नाहा आस. तर जो कोणी तुम्हामन मोठा व्ह्वानी जोय तो तुम्ह्ना सेवक व्हयी. 27 आन जय कोणी तुम्हामन पहिला व्ह्वानी जोय तो तुम्ह्ना दास व्हयी. 28 यानेमुळ मनुष्यांना पोऱ्या सेवा करी ल्हेवानी नाहा तर सेवा करवानी आन बरेच जनास्ने खंडणीनेसाठी आपला जीव अर्पण करवानी वना आस. 29 मग ते यरीहोम्हीन जात अस्तान लोकास्ना मोठा घोळका त्यास्ने माघून चालना, 30 तव्हा ज्वा रस्तावर बसेल दोन अधांळ, येशू जवळून जात रहित हाय ऐकी ओरडी आख्या, हे प्रभो दावीद्ने पोऱ्या आम्हावर दया करा. 31 त्यास गप रहवा म्हणी लोकास त्यासाला धमकडया , तरी त्यास आजून आरडी आख्या, प्रभो, दावीद्ने पोऱ्या आम्हावर दया करा. 32 येशून उभा रह्यी त्यासाला बोल्ह्वी आखणा, मय तुम्ह्ने साठी का करू? तुम्ह्नी ईच्छा का आस? 33 त्यास त्याला आख्या, प्रभुजी, आम्ह्न डोळ उघडवा. 34 तव्हा येशूला कळवला यी त्यान्हः त्यास्ने डोळाला स्पर्श करणा; तव्हा त्यासाला लगेच दिसवा लागणा. आन ते त्यास्ने माघून चालवा लागन्त.