अध्याय १४

बाप्तिस्मा करणारे योहान ना मृत्यू 1 तेवेळेस मांडलिक हेरोद्न येशुनी कीर्ती ऐकणा, 2 आन आपले सेवकला आखणा, हाय बाप्तिस्मा करणारा योहान आस. याला मरेल महीन उठवेल आस. म्हणी याने ठायी अद्भुत कुर्त्य करवानी हाय सामर्थ कार्य करत रहित. 3 कारण हेरोद्न आपला भाऊस फीलीप्पानी बायको हेरोदिया यीनेसाठी योहानला धरी आन बाधी कैद्म टाखेल आस्ताल. 4 कारण योहान्न त्याला आखणाल की, तून तिला ठिवा हाय तुला योग्य नाहा. 5 आण तो त्याला जीवच मारवानी जोता पण, लोकासला घाबरत रह्यीणाल. कारण ते त्याला संदेष्टा मानत आस्तल. 6 नतंर हेरोद्ना वाढदिवस वना तव्हा हेरोदियाने पोरन दरबारम डांस करी हेरोद्ला खूष करणी. 7 त्यानेमूळ त्यान तिला शपथ ल्ही वचान दिना की, जा काही तू माघयीस ता मय तुला देशुक. 8 मग तीन्हे आईस्न तिला शिकवणी ते प्रमाण तिन्ह आखणी, बाप्तिस्मा करणारे योहाना मुड्का लखूटाम घाली मला हुती आन्ही द्या. 9 तव्हा राजाला वाईट वाटणा;तरी आपले शपथनेमुळ आन जे पंगतला बसेल लोकास्नेमूळ त्यान ता द्यावानी आज्ञा करणा. 10 आन माणूस पाठवी तुरुगम योहान ना मुडका उडवना. 11 मग त्यान्हा मुड्का लखूटाम घाली पोरला आणी दिना, आन तीन ता आपले आईसक ल्हीजायनी. 12 नंतर त्यान्हे शिष्यास यी त्यान्हां प्रीत उचली ल्हीद्या आन त्याला बुजी टाक्या आन जाई येशूला हाय वर्तमान कळव्या. 13 ता ऐकी येशू तहीन होडीम बसी निघणा आन अरण्यांम एकांटी गया. हाय ऐकी लोकास्ना घोळका नगरमहीन त्यान्हे माघ पायीपायी गयेत. 14 मग त्यान बाहेर यी मोठा लोकास्ना घोळका जोहेना; तव्हा त्यास्ना त्याला कळवला वना आन त्यासाम्ध्ले दुखणे करासला त्यान नीट करणा. 15 दिवस उतरल्या वर त्यान शिष्य त्यासक यी त्याला आख्या, ही अरण्या मधली जागा आस आन टाईम व्हयी जाईत; लोकास गावम जाई स्वत;ने करता खावानी विकत ल्हेवा म्हणी त्यासाला निरोप द्या. 16 येशून त्यासाला आखणा, त्यासाला जावानी गरज नाहा; तुम्हुच त्यासला खावानी द्या. 17 त्यास त्याला आख्या, आमने जवळ फक्त पाच भाकरी आन दोन मास आसत. 18 त्यान आखणा, ते ईकड मस्क आणा. 19 मग त्यान्ह् लोकासला गवात वर बसवानी आज्ञा करणा आन त्या पाच भाकरी आन ते दोन मास हातम ल्ही त्यान्ह् वर आकाशक जुई आशीर्वाद दिना आन भाकरी ल्ही शिष्यासला दिना आन शिष्यास लोकासला दिद्या. 20 मग ते सगळ जेवी तृप्त व्ह्येन्त; आन उरेल बारा टोपल्या त्यास भरी ल्हीद्या. 21 जेवणार सुमारे पाच हजार माणस आस्तल, शिवाय बायका आन पोरह आस्तल. 22 नंतर मय लोकासला निरोप देत रहित, तेच तुम्हू होडीम बसी मान्हेपुढ पलीक जा, आसा आखी त्यान्ह् लगेच शीष्यासला पाठवी दिना. 23 मग लोकासला निरोप दिल्यावर तो प्रार्थना करवानी डोगर वर एकांटी गया आन रात्र झाल्यावर तो तयच एकटा आस्ताल. 24 ईकडवारा ज्यास्त असल्याने मूळ कडापहिन बरेच अंतर वर होडी लाटासक्री हैराण व्हयेल आस्ताल. 25 तव्हा रात्रीने चवथ्य पहारी तो समुद्रा वरीन चालत त्यासाक वना. 26 शिष्य त्याला समुद्रा वरीन चालतान जुई घाबराई गयेत आन आख्या हाय भूत आस; आन ते बीही अड्डायन्त; 27 पण येशून त्यासाला लगेच आखणा, धीर धरा, मय आस; बिहू नका. 28 तव्हा पेत्राण उत्तर दिना, प्रभुजी आपुनी आसान तर पानीवरीन आपल्याक यावानी मला आखा. 29 त्यान्ह् आखणा, ये तव्हा पेत्र येशूक जावानेसाठी होडीम्हीन उतरी पानीवरीन चालू लागणा; 30 पण वारा जुई तो बीव्ह्ना आन बुडवा लागणा बुडता बुडता ओरडी आखणा, प्रभुजी, मला वाचवा. 31 येशून तेच क्ष्नी हात पुढ करी त्याला धरणा आन आखणा, आरे अल्प विश्वाशी तुन्ह संशय कजा धरणास? 32 मग ते होडीम चढल्यावर वारा कमी व्ह्येना. 33 तव्हा ते होडीम आस्तल त्यास त्यान्हे पाया पडी आख्या, तुम्हू खरोखर देवन पुत्र आसत. 34 नंतर त्यास पलीक जाई गनेसरेतने भागम गयेत. 35 आन तहीले लोकास त्याला ओळखी आपले आसपास्ने सगळे प्रातास्म मानस पाठवी सगळे आजाऱ्यासला त्यासक आन्या. 36 आन फक्त आपले कपडासला आम्हाला स्पर्श करू द्या, आशी त्यास त्याला विनती करया; तव्हा जीतकाश स्पर्श करया तितक बर व्ह्येन्त.