अध्याय १५

मानवी नियम आन येशुनी शिकवण 1 मग येरुशलेम वरीन परुशी आन शास्री येशूक यी आख्या, आपलं शिष्य वाडवडीलास्ना नियम कजा मोडत? 2 कारण ज्यावाने टाईमला ते हात धुवत नाहा. 3 त्यान त्यासाला उत्तर दिना, तुम्हुयपण आपले नियमन देवणी आज्ञा कजा मोडत? 4 कारण देवन आसा आखीत का, तू आपले आबासना आन आईस्ना मान कर, आन जो आबास्नी किंवा आईस्नी निंदा कर त्याला जीवच मारवा. 5 पण तुम्हू आखत की, जो कोणी आबासला किवा आईस्ला आख्यी, मला तुन्हेसाठी जा काही भाग देवानीअस्ताल ता महे देवला अर्पण करणा. 6 त्यान आपले आबास्ना किवा आईस्ना मान राखवा नाहा. अशे प्रकारन तुम्हू आपले परंपरान देवना व्चान रद्द करीत. 7 अहो ढोग्यासव, तुम्ह्ने बद्दल यशयान योग्य संदेश दिना आस की, 8 हे लोकं व्हटसकरी माना सन्मान करत., पण त्यास्ना अंतकरण मस पहिन दूर आस. 9 ते व्यार्थ मान्ही उपासना करत, कारण ते शास्र म्हणी जा शिकवत ता आस मानुस्ना नियम. 10 तव्हा त्यान लोकास्ने घोळकाला आपल्याक बोलवी आखणा, ऐका आन समजी ल्ह्या. 11 जा तोडम जाय ता मानुसला वीटळाड नाहा; तर जा जा तोडम्हीन निघ ता मानुस्ला वीटळाड. 12 नंतर शिष्यास यी त्याला आख्या, हाय वचान ऐकी परुशी नाराज व्ह्यन्त, हाय आपल्याला कळना का? 13 त्यान उत्तर दिना, मान्हे स्वर्गाने आबास्न लावेल नाहा आसा प्रतेक रोप उपटाई जाई. 14 त्यासाला आसू द्या, ते अन्धाळा न आंधाळ वाटाडी आसत, आन आंधळा आंधळाला ल्हीजावा लागणा तर दोघयपण खड्डाम पडयीत. 15 पेत्रन त्याला आखणा, हाय दाखला आम्हाला समजी आखा. 16 त्यान आखणा, तुम्हू सुद्धा आडाणी आसत का? 17 जा काही तोडम जाय ता पोटम उतराय आन बाहेर शोचकूप महीन टाकनाम येय, हाय तुम्हाला समज नाहा का? 18 जा तोडम महीन ता अंत;करण महीन येय आन मानुसला वीटळाड. 19 कारण अंत;करण महीनच दुष्ट कल्पना, खून, व्याभिचार, जारकर्म, चोऱ्या खोट्या साक्षी, शिव्यागाळी ह्या निघत. 20 ह्या गोष्टी माणसासला वीटाळाडत ; न धुयेल हातास्करी जेवेल मानुस्ला वीटळाडत नाहा. 21 नंतर येशू तहीन निघी सोर आन सीदोन हे भागम गया; 22 आन ज्वा ते भागम्ध्ली एक कनानी बायकू यी मोठ्यान आख्वा लागणा, हे प्रभू दावीद्ने पोऱ्या, मजवर दया करा मान्ही पोर भूतन प्छाडीत. 23 तरी त्यान तिला एकच शब्दान उत्तर दिना नाहा. तव्हा त्यान्हे शिष्यास जवळ यी त्याला विनती करया; तिला पाठवी द्या. कारण ती आम्ह्ने माघून अड्डात येत रहित. 24 त्यान उत्तर दिना, ईस्रायेल ने घरमध्ले हरवेल मेढरास्ने शिवाय दुसरे कोणाक मला पाठवीत नाहा. 25 तव्हा ती यी त्यान्हे पाया पडी आखणा, प्रभुजी मला साहाय करा. 26 त्यान उत्तर दिना, पोरास्नी भाकर ल्ही ती घरणे कुत्रासला ठाखवानी ठीक नाहा. 27 तीन आखणी खरज, प्रभुजी, तरी घरनं कुत्र्यपण आपले धनीने मेजवरीन पडेल भुगा खात. 28 तव्हा येशून तिला उत्तर दिना, बाई तुना विश्वास मोठा, तुन्ही ईछा पूर्ण व्हवा; आन तेव्ह वेळी तिनी पोर बरी व्ह्यनी. 29 नंतर येशू तहीन निघी गालील्म समुद्राने जवळ वना आन डोगरवर चढी तय बसणा, 30 मग लोकास्न थवान थव त्यासक वनत; त्यास्ने बरोबर लंगड, व्यग, अंधाळ, मूक आन दुसर भरपूर जन आस्तल; त्यासाला त्यास त्याने पायपन आणी ठ्याव्या आन त्यान्ह् त्यासाला नीट करणा. 31 मूक बोलत, व्यग चागल व्ह्यन्त लंगड चालवा लागन्त आन अंधाळ जवा लागन्त हाय जुई सगळे लोकास आश्चर्य करया आन ईस्रायेलने देवन गौरव करया. 32 मग येशून आपले शीष्यासला बोल्ह्वी आखणा, मला लोकास्ना कळवळा येय, कारण ते आज तीन दिवस पहीन मान्हे जवळ आसत आन त्यास्ने जवळ खावाला काहीच नाहा कदाचित ते रस्ताम कासावीस व्ह्यीत; म्हणी त्यासाला उपाशी पाठवी द्यावा अशी मान्ही ईछा नाहा. 33 शिष्यास त्याला आख्या, एवढा मोठा लोकस्ना घोळका तृप्त व्हयी ईतक्या भाकरी आम्ह्ने जवळ रानम कहिन असणार.? 34 येशून त्यासाला विचारणा, तुम्ह्ने जवळ किती भाकरी आसत? त्यास आख्या, सात भाकरी आन काही लहान मासं. 35 मग त्यान लोकासला जमीनवर बसवानी आखणा. 36 नंतर त्यान त्या सात भाकरी आन मासं ल्ही उपकारस्तुती करणा. आन त्या मोडी शीष्यासला दिना आन शिष्यास लोकास्ला दिद्या. 37 मग ते सगळ जी तृप्त व्ह्यन्त आन त्यास उरेल तुकडासन्या सात पाट्या भरी ल्हीद्या. 38 जेवणार चार हजार पुरुष आस्तल; शिवाय बायका आन पोर आस्तल 39 मग लोकास्ला निरोप दिल्यावर ते होडीम बसी मगदान ने हद्दीम वनत.